Anima Festival: hoe animatie non-fictie tot leven brengt

Anima Festival: hoe animatie non-fictie tot leven brengt

Wanneer ik ‘animatiefilm’ zeg, denk jij waarschijnlijk: Woody uit Toy Story. Maar de waaier aan animatiefilms is veel breder dan dat. Dat is iets waar het filmfestival Anima ons al sinds 1982 jaarlijks aan herinnert. Opmerkelijk is dat er naast fictieve films ook ruimte wordt gemaakt voor de categorie ‘Docu’.

My Juke-Box - Florentine Grelier

Deze met prijzen bekroonde film van Franse makelij laat je een kwartier lang nostalgisch mijmeren. My Juke-Box is een kleurrijke collage over hoe muziek je kan meevoeren naar het verleden. Een ode aan vader-dochter relaties, LP’s en Jukeboxen.

Post - Lukas Conway

‘Kortfilm’ mag je bij deze genomineerde letterlijk nemen. In deze film van twee minuten neemt Lukas Conway je mee doorheen een korte geschiedenis van de 20e eeuw, aan de hand van veelzeggende postzegels.

Filmstill uit Post (c) Mel Hoppenheim School of Cinema
Filmstill uit Post (c) Mel Hoppenheim School of Cinema

Bach-Hông - Elsa Duhamel

Deze film die bestaat uit ongeveer 10.000 met de hand geschilderde tekeningen, bespreekt een verhaal tijdens de Vietnamoorlog. Het verhaal wordt verteld door de getuigenis van Jeanne, een vrouw die gelukkig opgroeide in het Vietnamese Saïgon, nietsvermoedend van de oorlog die zou uitbreken. Het duurt dertig jaar vooraleer ze de noodzaak voelt terug te keren naar haar geboorteland.

TED-ed: Accents - Robertino Zambrano

Deze kortfilm is een samenwerking tussen schrijfster Denise Frohman en animator Robertino Zambrano. De twee werden samengebracht door het TED-ed programma ‘There’s a poem for that’, waar hedendaagse en klassieke gedichten worden gematcht met Award-winnende animators.

Denise Frohman schreef een ode aan het Puerto Ricaans accent van haar moeder. Zambrano tekende op het ritme van haar performance illustraties die schijnbaar in metaal worden gekrast. De rauwe klanken van Frohman’s stem en de harde schetsen van Zambrano’s hand laten je op drie minuten tijd Frohman's moeder ontmoeten.

Flesh (Carne) - Camila Kater

Braziliaanse animatrice Camila Kater laat vijf vrouwen die in verschillende stadia staan in hun leven aan het woord, in het rood-bruin gekleurde ‘Carne’. Ze doorbreekt met dit debuut verschillende taboes.

Kater bespreekt de vele veranderingen die een vrouwelijk lichaam doorheen de jaren ondergaat zoals gewichtsschommeling, menstruatie en menopauze. Met deze film wilt ze de beschrijving van een vrouw als ‘vlees’ in de kiem smoren.

I Bleed (Sangro) - Tiago Minamisawa

Deze film van Braziliaanse bodem bespreekt een intieme getuigenis van een man die de diagnose HIV opgeplakt krijgt. Hij vertelt over de emoties en fysieke gevoelens die daarmee gepaard gaan. De film probeert om de fabels die onze maatschappij intussen is gaan linken aan de ziekte, van de baan te schuiven.

Girl In The Hallway - Valerie Barnhart

De uit 5899 frames bestaande stop-motion film, vertelt het verhaal van Xiana Fairchild aan de hand van de vertelling van haar toenmalige buurman Jamie. Een meisje dat in 1999 door een gebrek aan aanwezigheid van haar moeder, in de handen van een moordenaar liep. Niet alle meisjes keren terug uit het bos. Sommige verhalen zouden kinderen niet moeten horen. De Canadese regisseuse Valerie Barnhart leerde zichzelf animeren aan de hand van deze film.

Heb jij zin gekregen om jezelf te verdiepen in de wereld van animatie? Bekijk hier het hele programma.

Foto bovenaan: (c) Fargo

12 februari 2020
TessJacobs

'Als de wereld begrijpelijk was, zou er geen kunst bestaan' - Camus

Gerelateerde tips