Limburger en wereldburger, Carmen belichaamt de leuze

Vrijwilligerswerk, Erasmus en Erasmus+, ze deed het allemaal

Katelijne

Carmen (24), studente Architectuur aan de UHasselt, heeft al heel wat kilometers op haar teller staan. Op haar indrukwekkend palmares staan twee maanden stage in Tanzania en een Erasmusuitwisseling van vijf maanden in Valencia. Momenteel werkt ze tijdens de zomer aan haar thesis in Londen. 

 "Gewoon doen! Niet nadenken, gewoon gaan!"

Carmen Martens: "Dat ik zoveel verschillende formules uitprobeerde was toevallig, een begeleider maakte me er attent op dat ik na mijn stage ook nog op Erasmus kon. Ik trok met een bang hartje naar Tanzania om een huis te helpen bouwen en na drie dagen op Belgische bodem zat ik in Valencia, waar ik al druk in de weer was om mijn verblijf in Londen uit te pluizen."

"Er komt wel wat geregel aan te pas, het proces dat je doorloopt, is vrij lang. Denk maar aan de selectieprocedures en de beurzen die je moet aanvragen. Toch moet je nu de wereld verkennen, je hebt namelijk de tijd om te reizen en de school sponsort je avontuur."

"Reizen is de perfecte manier om jezelf te ontplooien, ambitie te kweken en te begrijpen wat je echt in je leven wilt bereiken. Je bent op jezelf aangewezen en je leert ook om je mannetje te staan in een nieuwe omgeving."

Stage in Tanzania

"Ook al spreek je niet dezelfde taal, toch begrijp je wat de ander bedoelt."

"Met mijn ouders bezocht ik al meerdere keren Afrika, toch was het even slikken toen we op Afrikaanse bodem landden. Tijdens de tien uur durende busrit van de luchthaven naar ons dorpje heb ik me vaak afgevraagd waar ik toch in godsnaam aan begonnen was."

"De lokale bevolking van Tanzania spreekt maar enkele woorden Engels, het merendeel van de communicatie gebeurde dus met gebarentaal, soms was er ook een tolk aanwezig. Daarnaast waagde ik me aan een aantal lessen Swahili. De relaties die je daar opbouwt, ondanks de taalbarrière, zijn ongelooflijk. Je leert elkaar aanvoelen en afscheid nemen viel dan ook zwaar. Woorden die ik niet zal vergeten zijn Pole Pole, wat betekent dat je het rustig aan mag doen."

"Het vieste en sjiekste wat ik ooit deed was de Kilimanjaro beklimmen."

"Na ons project bleef ik nog een week ter plaatse en met twee andere meisjes sprak ik af om de Kilimanjaro te beklimmen. Uiteindelijk deden we zeven dagen over de klim en door de hoogteverschillen was er vaak bijna niet voldoende zuurstof. Samen afzien schept een band."

Erasmus in Valencia

"Ik heb twee weken nodig om te acclimatiseren."

"Ik probeer op voorhand absoluut niet na te denken over wat me te wachten staat, pas op de dag zelf laat ik de zenuwen toe. Beide keren dat ik op Erasmus vertrok, reisden er vrienden mee. De eerste weken ontdekken we samen de stad, zo valt alles op z’n plaats."

"In Valencia werd het al snel duidelijk dat het een chille periode zou worden. Het leven verloopt er veel rustiger en je mag er dan ook gerust een half uurtje later komen. De mentaliteit van de plaatselijke bevolking mis ik enorm in België. Mensen komen ook meer op straat en er is een uitgebreid studentenleven. Spanjaarden vertrekken gemakkelijk om twee uur in de namiddag op stap tot de volgende morgen, geen idee hoe ze dat doen! (lacht) Leven in Valencia is ook voordelig voor je portefeuille."

"Als ik één tip zou mogen geven aan de toekomstige Erasmussers, is het om de plaatselijke taal te leren. Ik wou oorspronkelijk naar Hong Kong, maar door een probleem met de school is de uitwisseling niet doorgegaan. Daardoor had ik geen tijd om Spaans te leren, wat de eerste maanden van mijn Erasmus toch bemoeilijkte."

Erasmus+ in Londen

"Het mooiste aan reizen is de gedachte dat je weet dat je altijd weer een warm nest hebt om terug in thuis te komen."

"In Londen kom ik vooral in aanraking met andere culturen en niet zozeer met Britten. Dat is ook zo op de campus zelf, al valt daar in de zomer het leven wat stil. Gelukkig is er in een stad altijd wel iets te doen. Woorden die me altijd aan mijn verblijf hier zullen blijven herinneren zijn mind the gap (lacht)

"Het leven in Londen is enorm duur. Je moet zuinig zijn en de goedkope winkels zien te vinden. Een goede band met je ouders helpt ook (lacht). Ik heb drie keer een beurs gekregen, dat scheelt ook wat."

"Ik heb gelukkig niet te vaak last van heimwee. Mijn ouders zijn ook verzot op reizen en bezochten me op iedere locatie. Als je je warme nest echt te erg mist, kan je steeds bellen of skypen. Mijn thuiskomst wordt ondertussen traditioneel gevierd met een portie frietjes."