The Caravan's Journal: een collectief van storytellers

Travel far. Inspire others. Share stories.

Eva Nowé

Foto’s voor The Caravan's Journal: een collectief van storytellers

Johannes (links) en Kasper (rechts).

Nog maar net een diploma op zak en al met één voet binnen in Myanmar, waar binnenkort voor de tweede keer vrije verkiezingen plaatsvinden. Dat Johannes De Bruycker (26) en Kasper Goethals (23) geen doorsnee journalisten zijn, hoeft niet veel uitleg. Of toch. Want met The Caravan’s Journal lanceren ze een uniek project dat storytellers uit Europa samenbrengt in het buitenland.

“De opzet van The Caravan’s Journal is om met een groep Europese jongeren te reizen naar landen die om één of andere reden op dat moment interessant zijn”, legt Johannes uit. Hij is de bezieler van het project. “De deelnemers zijn elk op een manier bezig met storytelling”, valt Kasper in. “Van fotografen tot antropologen tot webdesigners… Ieder heeft zijn eigen interesseveld en werkt – in dit geval in Myanmar - tien dagen lang in groep aan een aantal verhalen.”

“Uit je eigen context losbreken en ontdekken wie je bent in een andere setting: daar draait het om."

Op zoek naar uitzonderlijke verhalen

Wat er precies gebeurt ter plaatse? Johannes vertelt: ''Er is veel aandacht voor het educatieve aspect, het is een skill building programma. Via workshops, lectures en group talks zal de groep veel van elkaar en van de mentoren leren. De lezingen worden gegeven door mensen die in Yangon, de grootste stad van Myanmar, wonen. De rest van de tijd moedigen we de participanten aan om zelf actief op zoek te gaan naar verhalen. Eenmaal terug thuis, moeten ze die verhalen zien te publiceren. Ze worden voldoende begeleid om dat waar te maken.”

Het educatief aspect van de reis is niet het enige wat The Caravan’s Journal zo uniek maakt. “Omdat we samenwerken met mensen ter plaatse, maken we uitzonderlijke verhalen die dieper graven dan de oppervlakte. Wat wij doen, kan je als toerist of bezoeker simpelweg niet realiseren”, vervolledigt Kasper. “Alles is bovendien extra intens omdat je in een boeiende en onbekende omgeving werkt die je dwingt om te reflecteren over jezelf en je kunnen.”

“Uit je eigen context losbreken en ontdekken wie je bent in een andere setting, in contact komen met de lokale bevolking… Daar draait het allemaal om”, besluit Johannes. Kasper knikt instemmend: “Geen betere confrontatie met jezelf dan door te praten met mensen die in een andere wereld zijn opgegroeid. Alles waar je mee bent grootgebracht, stel je plots in vraag. Op die manier ga je als persoon veel bewuster ontwikkelen.”

"Met The Caravan’s Journal wil ik voor anderen realiseren wat ik zelf miste in mijn omgeving en opleiding.”

All eyes on Myanmar

Over het ‘waarom’ van het ambitieuze project, vertelt Johannes het volgende: “Heel wat jonge mensen die een opleiding volgen met als doel verhalen te vertellen, dromen van een buitenlandervaring. Zo’n ervaring is vaak moeilijk te organiseren en vraagt veel tijd en energie. Met The Caravan’s Journal wil ik voor anderen realiseren wat ik zelf miste in mijn omgeving en opleiding.”

Voor de eerste editie werken Johannes en Kasper samen met Verspers, een Nederlandse organisatie die al een aantal jaar reizen organiseert en via open calls of als onderdeel van een opleiding deelnemers aantrekt. VersPers is een online platform voor open journalistiek waar startende journalisten en professionals de kans krijgen om mooie journalistieke projecten te maken en die te tonen aan een breed publiek.

Over de keuze voor Myanmar, vertelt Kasper: “Laat ons zeggen dat de hele wereld met argusogen naar de nakende verkiezingen kijkt. Los daarvan is het een unieke kans om een land te zien dat nog niet bezoedeld is door toerisme, zoals buurland Thailand.” Johannes, die zelf al twee keer naar Myanmar reisde, vervolgt: “De grootste troef van Myanmar, zijn de inwoners.  De mensen zijn niet alleen uitnodigend, goedlachs, zacht en vriendelijk maar ook enorm gemotiveerd om hun situatie en de toekomst van hun land te verbeteren. Hun open houding staat in schril contrast met de druk die het regime legt op de bevolking."

"Ik beschouw het als een groot buffet – iedereen voegt toe wat hij kan en vervolgens stelt elke deelnemer daar een maaltijd uit samen."

Of de storytellers uitkijken naar de samenwerking in Yangon? Kasper: "Absoluut. Ik kan niet wachten om te zien hoe iedereen zijn ervaring zal inzetten in groepsverband. Ik beschouw het als een groot buffet – iedereen voegt toe wat hij kan en vervolgens stelt elke deelnemer daar een maaltijd uit samen. De lokale ingrediënten zijn voor ons, Europeanen, onbekend. Op die manier leren we nieuwe smaken kennen, en dat kan alleen maar verrijkend zijn."

Volg The Caravan's Journal op de voet via Facebook, Twitter of de website.