Fan van Afrika: "De vrolijke sfeer, muziek en kleur, dat mis ik nu al"

Word man/vrouw van de wereld

Inge

Je moét kiezen: Afrika vs. België

Marijke van Buggenhout (21) is fan van Afrika. Na een stage van 3 maanden in Congo was de zin naar een buitenlandervaring nog niet bekoeld bij de VUB-studente Criminologie. Ze vloog naar Zuid-Afrika om haar thesis tot een goed einde te brengen.

Wie? Marijke van Buggenhout (21)

Studie? Criminologie, PXL

Bestemming? Lubumbashi, Democratische Republiek Congo (stage) en Durban, Zuid-Afrika (thesis)

Programma? Via Vlir-Uosbeurs

Een stage in Congo: wist je wat je kon verwachten toen je van het vliegtuig stapte?

Marijke Van Buggenhout: "Eigenlijk niet. Toen ik samen met een medestudent voet aan grond zette, verwachtte ik een cultuurshock. Toch kan niet je echt voorbereiden, tot je het zélf ervaren hebt. Zo was het toilet een gat in de grond, stromend water is onbestaande en we kwamen terecht in een gastgezin van 9 kinderen. Dingen die je in België vanzelfsprekend vindt (bijvoorbeeld tegels op de vloer), zijn dat daar niet. Het was back to basics. Maar na een week, weet je al niet beter."

Ging er veel voorbereiding aan vooraf?

"UCOS (Unversitair Centrum voor Ontwikkelingssamenwerking) heeft me erg goed geholpen. Zij regelden de stageplaats en het gastgezin. Ze organiseerden ook een voorbereidingsweekend waar praktische zaken zoals malaria-inspuitingen en muskietnetten ter sprake kwamen."

Vieze beestjes? De kakkerlakken op het toilet, maar zij lopen in een boog om je voeten heen.

Je werkte voor een organisatie voor straatkinderen.

“Klopt. Bakanja ville - ook maison Bakanja genoemd - en onderdeel van Ouvres Maman Margueritte in Lubumbashi. We mochten zelf dingen organiseren, en niet enkel passief toe kijken. Dat was leerrijk. Toch merk  je wel een cultuurverschil: bij het organiseren van een evenement zijn wij wat meer gefocust terwijl de collega’s wat chiller waren. Maar uiteindelijk hebben we allemaal goed kunnen samenwerken.”

Wat mis je het meeste?

“Het positivisme. Je komt op straat en wordt meteen ondergedompeld in muziek, kleur en vrolijkheid. Wanneer ik terug in de realiteit van België stapte (drukte en files), was dat opnieuw aanpassen.”

Kennisgemaakt met vieze beestjes?

(denkt na) Nee, eigenlijk niet. Tenzij … kakkerlakken. Als je naar het toilet moest, was het niet ongewoon dat een bende jou vergezelde. Maar zij lopen altijd in een boog om je voeten heen, dus eigenlijk heb je er geen last van.”

Het positivisme mis het meest: op straat komen en ondergedompeld worden in kleur, muziek en vrolijkheid.

Zuid-Afrika

Na je stage, was je honger naar Afrika nog niet gestild.

“Klopt. Ik ben op eigen houtje mijn thesis in het Zuid-Afrikaanse Durban gaan afwerken. Ik heb alles geregeld voor en tijdens mijn verblijf van drie maanden. Ik heb onderzoek gedaan, maar ook de omgeving en mensen leren kennen. Hoewel ze het mij afraadden om de stad in te trekken, deed ik het toch en uiteindelijk ben ik daar wel blij om. Het zei me niets om drie maanden op mijn heuvel - waar de hostel gelegen was - te blijven zitten.”

Wat heb je van die ervaring daar opgestoken?

“Dat de Apartheid daar nog sterk aanwezig is. Zo is iedereen in principe vrij om op het strand te gaan liggen, maar toch zie je dat er een automatische scheiding is tussen blanken en zwarten. Mijn vriendengroep bestond uit beiden, maar ik merkte dat het moeilijk was om ze bijvoorbeeld op een barbecue samen aan tafel te krijgen.”

Dilemma tijd

Aanpassen of eigen identiteit behouden?

“Een goed evenwicht vinden tussen hun cultuur en jouw eigen gewoontes is niet altijd gemakkelijk. Soms wou ik hen ook iets van onze gebruiken uitleggen om op die manier mijn eigen identiteit te bewaren.”

Nooit meer België of Afrika? Dan kies ik voor het eerste. Sorry mama en papa (lacht).

Work of play?

“In het begin stortte ik me zeker op het werk, maar na een tijdje ontdekte ik de andere kant van het leven daar. ’s Avonds een pintje (een Simba van 75cl) drinken met de collega’s in Congo, surfen op het strand in Durban: dat maakt ook deel uit van de ervaring. Op die manier leer je meer dan de hele dag naar je computerscherm te staren.”

Nooit meer naar België of nooit meer naar Afrika?

“Da’s een moeilijke, maar ik zou uiteindelijk toch voor Afrika kiezen. Sorry mama en papa (lacht)."