“Ik dacht dat studeren in het buitenland voor mij onmogelijk was.”

Anthony studeerde een semester in Groot-Brittannië

Pieter Lantsoght

Anthony trok op Erasmus naar Groot-Brittannië

Wie? Anthony Reyers (24) uit Kortenberg

Studie? Communicatiewetenschappen (KULeuven) 

Waar? Loughborough University, Verenigd Koninkrijk  

Programma? via Erasmusbeurs

 

Waarom naar het buitenland?

“Toen ik aan mijn studies begon, had ik het idee dat studeren in het buitenland voor mij onmogelijk was. Tot ik meedeed aan ICC (International Camp on Communication and Computers, red.), een Europees kamp voor blinden en slechtzienden. Ik volgde er een workshop rond studeren in het buitenland. Het was de eerste keer dat ik ergens kwam waar ze zeiden: “stop met denken dat iets niet mogelijk is en doe het gewoon. De enige limiet is je eigen verbeeldingskracht.” Die filosofie heeft alles in gang gezet.”

“Ik dacht dat studeren in het buitenland voor mij onmogelijk was.”

Studeren in het buitenland. Wie helpt me?

“Als student met een functiebeperking word je niet bij de hand genomen. De universiteit stond helemaal achter mijn beslissing en hielp bijvoorbeeld met de aanvraag voor een extra toelage voor studenten met een functiebeperking (via Epos, red.), maar je moet wel zelf het initiatief nemen, hulp vragen en veel zelf organiseren.”

Loughborough University

Naar waar?

“Ik koos voor Groot-Brittannië, omdat de taalbarrière zo al een stuk wegviel en voor een campusuniversiteit, omdat ik dacht dat de oriëntatie makkelijker zou zijn. Uiteindelijk bleek de campus ongeveer even groot als centrum Leuven, dus dat viel wel wat tegen. (lacht)

Voorbereiding

“Mensen met een functiebeperking hebben recht op een beurs waardoor je kosteloos een voorbereidend bezoek kan brengen aan de gastuniversiteit. Het regelen van dat bezoek heeft me heel wat moeite gekost, maar ter plaatse verliep alles vlot. Ik werd ontvangen door een community support volunteer, die verblijft op de universiteit om mensen met een beperking bij te staan bij allerlei praktische zaken. Echt geweldig, vooral omdat die persoon ook zelf jong was en voeling had met de studenten en het studentenleven. Ik ging langs bij het Disability Office, heb testlessen bijgewoond en ben zelfs uit geweest.”

Ter plekke

 “Toen ik begon viel de steun van de gastuniversiteit plots bijna volledig weg. Het Disability Office was gereorganiseerd, de zaken die ik op mijn voorbereidend bezoek besproken had, waren niet opgevolgd en de Community Support Volunteers waren afgeschaft. Er zou hulp komen via een externe firma, maar dat duurde zo lang dat ik me uiteindelijk zelf al georganiseerd had.”

Beste proffen ooit

“Ik had geluk dat ik alles heb kunnen doen met behulp van medestudenten. Dat vonden ze aan de universiteit trouwens heel bijzonder. Engelsen gaan er nogal snel van uit dat je wel geholpen wordt door een of andere professionele instantie en staan er niet bij stil dat ze zelf ook wat kunnen doen. Ik kreeg wel hulp en mensen waren vriendelijk, maar ik moest er wel steeds zelf om vragen.”

“Mijn professoren waren heel erg begripvol. Ik kon ze alles vragen. Ze beschouwen het er echt als hun taak dat je de leerstof ook geleerd krijgt. Soms gingen ze zelf op zoek naar alternatieven voor bepaalde stukken tekst die voor mij niet leesbaar waren. Het is ook dankzij hen dat alles gelukt is.”

"Durf het te doen! Heb geen schrik voor het onbekende." 

Netwerken

“Er is enorm veel tijd gekropen in het puur sociaal netwerken. Ik moest zelf altijd de drijvende kracht zijn achter wat ik wilde doen en dat vond ik moeilijk. Het is niet mijn sterkste kant is, maar daardoor ben ik op dat punt nu enorm veel sterker geworden. Ik moest het doen. Het was dat of niets.”

Crashen bij een onbekende

“Ik heb echt mijn best gedaan om niet altijd met andere internationale studenten op te trekken, hoewel veel mensen me hadden verteld dat het niet makkelijk is om met Britten vriendschap te sluiten. Uiteindelijk ben ik lid geworden van een aantal societies en organisaties uit de studentenkring, zoals de dj-society, want in mijn vrije tijd ben ik zelf ook dj en producer. Daar heb ik wel wat mensen leren kennen. Ik heb zelf ook eens gedraaid, ik ben naar een paar serieuze raves geweest en ik ben samen met een andere studente op een nacht bij een paar Engelsen die we net ontmoet hadden blijven crashen. Ik heb dus ook wel wat zotte dingen meegemaakt. (lacht)” 

“Het heeft me een sterker persoon gemaakt die veel meer durft.”

Beste herinnering?

“Twee weken voor mijn terugkeer, in volle examenperiode ging mijn computer kapot. Na een berichtje in de facebookgroep van mijn hall kwam een gast van twee verdiepingen hoger het oplossen. Die nodigde me uit om ‘s avonds iets te komen drinken met wat vrienden op zijn flat. Eigenlijk had ik er geen tijd voor, maar ik vond het aanbod te leuk. Ik ontmoette er een groep mensen en na enkele uren praten, wist ik “dit zijn echte vrienden.” Een heel leuk gevoel, met een beetje een bittere nasmaak, omdat ik bijna terug moest naar België. Maar ik heb ze ondertussen wel allemaal teruggezien in Londen.”

Zou je het opnieuw doen?

“Absoluut! Het was voor mij een enorme verrijking. Er zijn momenten geweest dat ik het even niet meer zag zitten. Maar achteraf heeft het mij wel iemand gemaakt die veel meer durft, die veel meer zijn comfort zone durft verlaten. Het heeft me een sterker persoon gemaakt.”

Ultieme tip:

“Durf het te doen! Heb geen schrik voor het onbekende. Het is mogelijk en er is veel hulp, ook vanuit Europa, maar je moet er zelf om vragen. Kom op voor jezelf. Bereid je goed voor en begin er op tijd mee, want er komt heel wat geregel bij kijken, maar het is het waard.”

 

Meer inspirerende verhalen over studeren en/of stage lopen in het buitenland? Je vindt het hier