Léa viel als een blok voor Sevilla, olijven en tinto de verano.

Léa ging op stage naar Sevilla.

Pieter Claes

Wie? Léa Hashin (24) uit Brussel

Studie? Marketing - Communicatie (UCLL Leuven) 

Waar? Sevilla, Andalusië

Programma? Stage via Erasmusbeurs

 

Waarom Sevilla? 

Léa: “Ik zocht eerst een stageplaats in Frankrijk, maar mijn zus overtuigde me om elders te zoeken. Ik spreek namelijk al vlot Frans, naast Nederlands, Engels en een beetje Duits. Ik spreek ook Swahili: op mijn zesde verhuisde ik met mijn ouders van Burundi naar België. Frankrijk werd dus geschrapt, en uiteindelijk zette ik mijn zinnen op Sevilla.” 

Siësta’s verboden

 “Ik kon aan de slag bij Eurasmus, een organisatie die buitenlandse stages en verblijfplaatsen regelt voor jongeren. Ik kwam terecht op de sales-afdeling. Niet echt mijn droomjob, maar gelukkig mocht ik ook binnen domeinen als marketing en communicatie mijn ding te doen. Het cliché wil dat er in elk Spaans bedrijf een siësta wordt gehouden. Dat klopt niet, maar toch miste ik er een beetje de orde en structuur die we in België gewoon zijn.” 

Solo en España

“In het begin voelde ik me verschrikkelijk eenzaam. Ik werkte nine to five, dan is het niet evident om mensen te ontmoeten. Zeker omdat mijn Spaans in het begin niet verder reikte dan ‘ola’ en ‘un, dos, tres’. Op een avond stootte ik op een Facebookgroep, Erasmus Club Sevilla. Ik raapte al mijn moed bij elkaar en lanceerde een oproep, om te vragen of er iemand zin had om een Belgisch meisje rond te leiden.”

Gezocht: vrienden 

“Ik kreeg al snel een reactie van Veerle, die gek genoeg op honderdtal meter van mijn kot in Leuven bleek te wonen. We werden haast onmiddellijk beste maatjes. Via haar leerde ik snel een heleboel mensen kennen. Later hebben we elkaar nog veel uitgelachen omwille van onze ‘zoekertjes’: zij had namelijk zelfs al een oproep in de krant laten zetten om vrienden te maken.” 

“Vroeger lustte ik geen olijven en dacht ik dat alle Spanjaarden flamenco dansen.”

We Love Spain 

“Samen met mijn nieuwe vrienden maakte ik een onvergetelijke trip van drie dagen naar Portugal. We trokken naar Albufeira, om drie dagen te feesten aan het strand. De organisatie We Love Spain legde een bus in, waarop ik kennis maakte met een dertigtal Amerikaanse studenten. Met twee meisjes in het bijzonder kwam ik erg goed overeen – ik ga hen zeker nog een keer bezoeken in Florida.”

Verslaafd aan olijven 

“Ik moest zwaar afkicken van mijn zalige tijd in Sevilla. Ik raakte zelfs verslaafd aan olijven, terwijl ik ze vroeger niet lustte. De heerlijke tinto de verano (een zomerse rode wijn) heb ik in België helaas nog niet gevonden. De diversiteit in onze straten heb ik wel gemist. Hier heeft haast iedereen zijn eigen stijl, terwijl Spaanse vrouwen allemaal dezelfde felrode lippenstift dragen.” 

Meer dan flamenco 

“Een avontuur in het buitenland kost veel geld. Ik had dan wel Erasmusbeurs, maar daarmee kon ik enkel mijn huur betalen. Toch kan ik het iedereen aanraden. Je keert terug als een ander persoon met een ruimere blik: ik dacht vroeger bijvoorbeeld dat alle Spanjaarden op fuiven flamenco dansen. Je komt je er in contact met mensen die de wereld totaal anders zien dan jij. Dat kan soms botsen, maar tegelijkertijd is het een enorme verrijking.” 

 

Meer inspirerende verhalen over stage lopen in het buitenland? Je vindt het hier