Anke schrijft het neer

BILL Awards

Categorie: Spreken

Eva Nowé

“Ik ben niet zo bezig met de cijfertjes rond mijn blog.” Dat was het antwoord op mijn eerste vraag voor blogster Anke Wauters. Wist zij veel dat ze een week later de kaap van 500.000 lezers ver achter zich zou laten. Haar blogpost Dik. Lelijk. Wijf. werd opgepikt en gelauwerd door Vlaamse media en Anke ging in no time viraal.

Ze bedankte vriendelijk voor de interviewaanvragen die op de heisa volgden. De focus moest op haar schrijfsels liggen en niet op haarzelf. Net om haar liefde voor het woord nomineerde BILL de Gentse twentysomething voor een BILL Award in de categorie Spreken. Onze vijf favoriete quotes uit het interview:

"Het is moeilijk om de grens te vinden tussen wat oké is om online te delen en wat niet."

"In het begin was mijn blog niet bekend en schreef ik vrijuit over persoonlijke zaken. Tot ik op een familiefeest te horen kreeg dat mijn schrijfsels nauwlettend gelezen werden. Toen dacht ik: “Shit, nee!” (lacht) Ik vond het een brug te ver en begon onbewust aan zelfcensuur te doen. Al probeer ik nog altijd heel open te zijn, vooral over schaamtelijke ervaringen. Er wordt te weinig gepraat over onze f*ck-ups en fails in de media. En dat terwijl ze voor iedereen zo herkenbaar zijn.”

“Ik laat me inspireren door blogs zoals I am begging my mother not to read this blog."

"Buiten de blogosfeer kijk ik enorm op naar vrouwen als Roxane Gay en Lena Dunham. Ik dacht vroeger dat het niet oké was om niet resoluut te kiezen voor één bepaalde interesse. Nu heb ik het daar minder moeilijk mee. Ik kan me spiegelen aan vrouwen die met honderd dingen tegelijk bezig zijn en toch van alles gedaan krijgen. Verder vind ik zowel inspiratie in de actualiteit als in mijn eigen leven. Ik benader alles vanuit mijn standpunt als twintiger en ventileer erop los.”

“Mijn boekenblog Prose over Prozac is behoorlijk nieuw. Ik ben een fervente lezer en wil met die blog ook andere mensen aanzetten om te lezen."

"Ik hou van young adults en coming of age verhalen. Genres die zwaar onderschat worden en die mij begeleiden in het volwassen worden. Maar ik ben evengoed dol op science fiction. SF legt op een heel andere manier dan gewone literatuur een maatschappelijk probleem bloot. Ik lees altijd de eerste en de laatste zin van een boek want ik moet weten hoe het verhaal afloopt. Zo sta ik ook in het leven: ik ben heel sterk bezig met wat er in de toekomst zal gebeuren.” 

“Het enige boek dat ik nog niet heb uitgelezen, is Moby Dick."

"Ik blijf altijd steken rond de honderdste pagina, al vind ik de metaforen briljant. Ik zal me tevreden moeten stellen met doen alsof ik het boek gelezen heb, net als 99% van de mensen. Mijn moreel verantwoorde spirit animal is trouwens een walvis. Ik kan nogal janken om de walvisjacht. Mijn eerlijke spirit animal is eerder een koala die de hele dag in een boom ligt te luilakken." (lacht)

“Ik zou zo graag een BILL Award winnen."

"Is het oké om dat zo eerlijk te zeggen? (lacht) Ik weet dat het de bedoeling is om andere redenen aan te halen waarom mensen op mij moeten stemmen, maar ik houd het gewoon simpel. Ik heb vaak geen idee waar ik mee bezig ben en het maakt me gelukkig om af en toe een beetje erkenning te krijgen. (lacht) Ik dobber maar wat doelloos rond. Ik wil gewoon blijven doen wat ik doe en er beter in worden.”

Illustratie door The Pencils Of Eline.