Ga mee op zoek naar de mooiste straatpoëzie

Straatpoëzie

Eline Crols

Poëzie beperkt zich minder dan ooit tot stoffige dichtbundels. Wedstrijden en poëziepodia zijn legio en eigenlijk kan je ook letterlijk niet om het genre heen. Op pleinen, in steegjes en op straathoeken, enkel met gesloten ogen kun je gedichten ontwijken. Onderzoek naar straatpoëzie maakt deel uit van het doctoraatsproject van Kila van der Starre aan de Universiteit Utrecht. Wij dompelden ons onder in de wereld van de openbare poëzie en wijzen je de weg in het Antwerpse straatbeeld. 

Straatpoëzie bestaat voor Kila uit alle gedichten die je op een toegankelijke plek in de openbare ruimte kunt lezen. De inventarisatie van poëzie in het straatbeeld gebeurt door middel van crowdsourcing: iedereen kan online het gedicht toevoegen waar hij of zij dagelijks voorbijloopt.

Dat zorgt voor een bonte verzameling aan inzendingen. “Er komen veel gedichten van erkende dichters binnen en ook stadsdichters staan hoog op de lijst. Daarnaast sturen mensen anonieme graffititeksten en soms zelfs reclameslogans in als voorbeelden van poëzie”, zegt Kila. 

Ongevraagd, maar niet ongewenst

De mensen die geconfronteerd worden met gedichten op gevels en muren hebben daar doorgaans niet om gevraagd. “Gedichten worden vaak aangebracht vanuit een verheffingsideaal, vanuit het idee dat poëzie ons betere mensen maakt en een muurgedicht dus ook van de omgeving een betere buurt maakt.” Toch blijken de meesten de poëtische confrontatie wel te waarderen en doen gedichten in het straatbeeld de helft van de Nederlanders verlangen naar meer poëzie.  

Eén van Kila’s persoonlijke lievelingsstraatdichters is Nick J. Swarth. “Hij brengt op de vreemdste plekken en met de raarste materialen poëzie in de openbare ruimte aan, zoals gedichten van sinaasappels op Terschelling, van spruitjes in Diessen en van schijfjes boomstronk op Ameland.”

Ook Ida Gerhardt valt op. Zij is de dichteres van wie voorlopig de meeste gedichten werden aangemeld, terwijl de vrouw zich haar hele leven miskend voelde. In Antwerpen trekt Stijn Vranken de aandacht met zijn gedicht aan de onderkant van de Londenbrug.

Benieuwd naar dat gedicht en andere pareltjes in het Antwerpse straatbeeld? Je ontdekt ze in onderstaande storymap:

Ben jij een ware poëziespotter en wil je bijdragen aan de inventarisatie van straatpoëzie in Vlaanderen en Nederland? Een gedicht toevoegen doe je hier.