"Ik wil van Chrostin mijn rolmodel maken"

Interview: Christina De Witte

Eline

Chrostin is tegelijkertijd je onzekere zelf, je beste vriendin en die ene badass celebrity. Bovenal is ze het alter-ego van Christina De Witte, de tekenende hand van de populaire comics. “Chrostin is hoe ik zou willen zijn, maar nog niet helemaal ben.”

Met haar comics over het-leven-zoals-het-is van Chrostin vult Christina elke week de allerlaatste pagina van Flair, ze maakt illustraties voor boeken of websites en is daarbovenop nog studente communicatiemanagement. Op twee jaar tijd heeft ze van tekenen haar beroep kunnen maken. Die carrière stond nochtans niet in de sterren geschreven. 

“Toen ik op de middelbare school zat, heb ik tekenschool gevolgd, maar eigenlijk deed ik dat niet zo graag en was ik er ook niet goed in. De lessen waren heel klassiek. Je moest dàt doen en dàt maken en dàt gebruiken, terwijl ik gewoon mijn eigen zin wou doen. Het voelde dan ook meer aan als een verplichte hobby. Ik was opgelucht toen ik gestopt ben met de tekenschool en heb dan een tijdje totaal niet getekend. Tot ik het enkele jaren geleden weer oppikte, maar dan volledig naar mijn eigen goesting.”

“Ik haal mijn inspiratie uit wat er dagelijks gebeurt in de wereld, in mijn persoonlijk leven en alles dat slightly relatable is."

Chrostin is inderdaad niet wat je het doorsnee tekenacademiewerk zou noemen. Back to basics, maar net daarom zo krachtig. “Ik was sowieso al fan van het cartoonachtige, ik denk dat het iets is wat ik onbewust altijd al heb willen doen. Maar een eigen stijl komt niet uit het niks, die moet je gaandeweg aanleren. Ik heb veel verschillende dingen geprobeerd, ben mezelf blijven heruitvinden en daaruit is Chrostin geboren. Het heeft lang geduurd voor ik tevreden was over hoe ze eruitzag en zelfs nu vind ik ze nog niet helemaal perfect.”

Empowering

Chrostin is geen cartoonfiguur die in de meest onmogelijke situaties verzeild geraakt, integendeel. Net de banale dingen des levens verwerkt Christina in haar tekeningen. “Ik haal mijn inspiratie uit wat er dagelijks gebeurt in de wereld, in mijn persoonlijk leven en alles dat slightly relatable is. Ik let niet extra hard op wat er zich rondom mij afspeelt, maar laat het gewoon op me afkomen. Soms denk ik ’s nachts opeens aan iets waarover ik een comic moet maken en sta ik op om het op te schrijven.”

Of het nu gaat om de frustratie die een trage printer opwekt, een hele doos koekjes in je eentje opeten of je reflectie in een autoraam checken en beschaamd verderlopen wanneer blijkt dat er iemand op de achterbank zit, de cartoons van Chrostin geven je telkens een hé-dat-heb-ik-ook-gevoel. “Dat gevoel is een van de key elementen van Chrostin: het moet grappig zijn, het moet herkenbaar zijn en het moet leuk blijven. Toch mikte ik vroeger sterker op die herkenning dan nu. Ik gun mezelf meer creatieve vrijheid om ook persoonlijke ervaringen te tekenen die misschien minder herkenbaar zijn voor anderen, maar waarmee ik iets deel van mezelf. Toch is het nog altijd fijn om van fans te horen dat ze zichzelf terugvinden in Chrostin.”

"Het is leuk als fans zichzelf terugvinden in Chrostin."

Die fans, dat zijn vooral jonge vrouwen. Niet verwonderlijk, aangezien Christina zelf nog maar net op tram twee zit. “Met Chrostin spreek ik vanuit mijn eigen standpunt als jonge vrouw. Ik maak bewust veel tekeningen die empowering zijn naar jonge meisjes toe. Ik probeer van Chrostin een rolmodel te maken en anderen zo te inspireren om tevreden te zijn met jezelf. Dat is mijn belangrijkste boodschap.” 

Geen vooroordelen, kritiek of neerhalen van anderen dus, maar wel bloemen, kroontjes en massa’s self-love op het Instagramprofiel van Chrostin. “Er is al zo veel negativiteit in de wereld. Niet alleen in de echte wereld, maar ook op sociale media. Heel vermoeiend vind ik dat. Je kan beter een zonnestraaltje zijn, dat is toffer voor iedereen. Humor vind ik ontzettend belangrijk. Jezelf relativeren ook. Lachen kan licht brengen in de duisternis.”  

“Natuurlijk ga ik negatieve gevoelens niet compleet negeren. Als ik me slecht voel, wil ik me niet fake positief voordoen. De laatste Amerikaanse presidentsverkiezingen, bijvoorbeeld, volgde ik op de voet. Ik was erg teleurgesteld in de uitkomst. Dan probeer ik die ervaring op zo’n manier te brengen dat ze toch kan inspireren. Wanneer er een aanslag wordt gepleegd, zal ik ook een tekening maken, maar dan laat ik het grappige weg en doe ik mijn best om een hoopvolle boodschap te brengen. Het gaat dan vaak om iets kleins dat mensen toch kan ontroeren.” 

Katten en pizza's 

De naam Chrostin is een verkorte versie van haar eigen voornaam, maar Christina heeft hem niet zelf verzonnen. “Mijn jongere broer heeft de naam bedacht. Twee jaar geleden hebben we samen een webshop opgericht die Chrostinshop heette. Op die shop stonden eigen tekeningen, maar ik had toen nog geen poppetje. Het waren vooral katten en pizza’s. We zijn uiteindelijk gestopt met de webshop, maar de naam heb ik behouden. Chrostin en ik overlappen bijna honderd procent. Ze is een vrolijkere versie van mezelf die heel open en ad rem is. Ze zegt waar het op staat en zou zich nooit laten doen. Ze is wie ik wil zijn, maar nog niet volledig ben. Ik projecteer die wens dus op haar, zodat ze me aanmoedigt en af en toe de nodige "you go girl!" toeroept. 

"Ik zal nooit zeggen wat je moet doen of laten."

You go girl, het zal wel zijn. Na Instagram en Flair verovert Christina nu ook de rest van de wereld. Momenteel werkt ze aan een boek dat in de Verenigde Staten gepubliceerd zal worden. “Het is een soort zelfhulpboek voor jonge meisjes met vragen die ik als tiener had, maar waarop mijn ouders of de school geen antwoord gaven. Elk hoofdstuk behandelt een ander thema, bijvoorbeeld mentale gezondheid of familie en vrienden. De tekst vul ik aan met een heleboel comics, illustraties en lijstjes zodat het niet superserieus wordt. Ook anekdotes uit mijn eigen leven houden het luchtig. Ik wil absoluut geen prekend boek uitbrengen. Ik ga nooit zeggen wat je moet doen of laten.”

Een boek, kaartjes en buttons op haar website en ook nog een Chrostin Sleepover Game waarvan al een prototype bestaat. Chrostin lijkt een merk op zich geworden. “Ik heb onlangs een buttonmachine gekocht waarmee ik mijn eigen pins maak. Aanvankelijk was ik hyperenthousiast, maar na twintig buttons was ik het beu. Ik wil niet elke dag een paar uur handenarbeid verrichten zodat ik een enorme lading producten te koop heb. Ik weet dat mijn kaartjes en buttons daardoor limited edition zijn, maar ik heb het liever zo. Nu doe ik het gewoon voor het plezier. Chrostin mag geen routineus bandwerk worden. Dan zou ze aanvoelen als een verplichting en dat wil ik zeker niet. Het moet altijd leuk blijven, ook voor mezelf.”