Luisterboeken: CJP test uit

Luisterboeken: CJP test uit

Lien

 

PRO

1. Omdat we alles doen voor het literaire orgasme

Ken je dat gevoel? Je leest een superspannend boek en je wil nú de ontknoping, dus "loop" je door de bladzijden, blind voor elke mooi verwoorde zin die je nog langer van die ontknoping weghoudt. Ga dan voor een luisterboek en proef van elk woord, elke zin. Want uitstel van bevrediging maakt het literair orgasme op het einde alleen maar groter.

2. Omdat time = money

Je doet niet minder lang over een luisterboek dan over een klassiek boek – integendeel - maar met het luisterboek kan je wel volop multitasken. Afwassen doe je voortaan met een goed boek op de achtergrond: ontspanning en inspanning worden eindelijk verenigd! Mannen, vergeet al die bittere vooroordelen over multitasken, want met het luisterboek kunnen zélfs jullie het.

3. Omdat het comfortabel is

Denk eens terug aan al die kille decemberavonden dat je met een dekentje op je schoot een boek las. Voel je ook nog steeds die allesverzengende kou aan je handen? En dat alleen maar omdat die boven het dekentje moeten blijven om de bladzijden om te slaan? Inderdaad, het leven van een boekenwurm is hard, maar dat is nu gelukkig voorbij, want voor een luisterboek heb je enkel je oren nodig. Handig toch, die handen warm onder het deken?

CONTRA

1. Omdat je geheugen een zeef is

Je hoort de naam van een personage en je bent vergeten wie dat nu ook alweer was? Terugbladeren is geen optie en terugspoelen biedt ook geen soelaas. Het enige wat je kan doen: je stomme vergeetkop vervloeken en verder luisteren.

2. Omdat je niet alles met iedereen wil delen

Een stomende seksscène lezen met je ouders in de buurt is oké. Ze weten het toch niet en je krijgt er hooguit rode oortjes van. Galmt diezelfde scène echter door de boxen terwijl je ouders in de kamer zijn, dan is het allesbehalve oké.  

3. Omdat het leven zo al duur genoeg is

Het dient gezegd: voor luisterboeken betaal je meer dan voor klassieke boeken. Ook voor wie zijn boeken niet koopt, is er slecht nieuws: in de meeste bibliotheken zijn audioboeken betalend.

CJP neemt de proef op de som!

Het mag duidelijk zijn: luisterboeken zijn of helemaal je ding, of je zal altijd blijven zweren bij het papieren boek. Omdat wij bij CJP altijd aan den lijve willen ondervinden of we écht kunnen afwassen en tegelijkertijd de nieuwe van Verhulst lezen, deden we de test.

Ontknoping gemist

Bij een eerste cd krijgen we koude rillingen: Anneke Brassinga las in 2005 met een wel erg monotone stem De Dame Met Het Hondje van Tsjechov in. Als we ons voorstellen dat we dit boek echt op onze schoot hadden, is de neiging om een beetje sneller door te bladeren groot. Maar net dat blijkt hier moeilijk. De afwas dan maar. Ook het multitasken blijkt niet zo praktisch als het lijkt. Dat speciale wijnglas dat naar een kast in een andere kamer moest, heeft er toch maar mooi voor gezorgd dat de uiteindelijke ontknoping van het verhaal aan ons voorbijgegaan is. Helemaal uitgeluisterd hebben we de cd niet, maar we weten genoeg om ons achter de contragroep te scharen.

Dat dachten we althans. Maar luisterboeken zijn zoveel meer dan dat ene foute exemplaar dat we er als eerste hebben uitgepikt. Zo zijn er auteurs die hun boeken zélf tot de laatste letter inlezen en er veel meer passie in leggen dan een vreemde ooit kan doen. Of er wordt gewerkt met verschillende stemmen of met meerdere kortverhalen (een lijvige roman beluisteren vraagt toch wel het één en ander van je concentratievermogen) rond één bepaald thema.

Het Geluidshuis brengt soelaas

De Heerlijke Hoorspelen van Het Geluidshuis spannen voor ons de kroon. Sinds kort hebben we er weer een nieuwe telg bij: de stemmen van onder andere Nathalie Meskens en Koen De Graeve geven gestalte aan de Bremer Stadsmuzikanten. Het sprookje van de gebroeders Grimm. Voer voor kinderen dacht je? Niet als je weet in wat voor vervoering Het Geluidshuis je kan brengen.

Hun sprookjesbewerkingen (eerder passeerden ook al bijvoorbeeld De Nachtegaal en De Wilde Zwanen de revue) zijn méér dan voorleesboeken: via allerlei geluidseffecten en tal van woordspelingen en taalgrapjes die de meeste kinderen ontgaan, is een hoorspel telkens weer een feest voor het oor, ook en misschien zelfs vooral voor volwassenen. Daarnaast heeft Het Geluidshuis ook een beperkt assortiment volwasssen "luisteratuur". Dat moet nog een beetje groeien, maar je kan er alvast hele leuke dingen horen die voortgevloeid zijn uit het werk van onder andere Hugo Claus, Annelies Verbeke en Paul Auster.