Experimentele videokunst ontdekken doe je zo

Experimentele videokunst ontdekken doe je zo

Experimentele videokunst, de kunststroming die experimentele films creëert die de grenzen tussen inhoud, vorm en materie voortdurend in vraag stellen. Maar wat moet je je daar nu bij voorstellen? Ben jij helemaal into video, maar weet je niet goed waar te beginnen zoeken in het experimentele videolandschap? En welke zijn de Belgischemust-sees? Wij helpen je even op weg.

Ontstaan videokunst

In 1965 kwam het eerste draagbare videosysteem op de markt geproduceerd door Sony. De Koreaanse kunstenaar Nam June Paik kocht een set. Toen hij in een taxi vast raakte in een file die was veroorzaakt door de stoet van Paus Paulus VI, bij diens bezoek aan New York, legde hij de stoet vast en vertoonde deze opname diezelfde avond in kunstenaarscafé Café à Go-Go. Dit wordt beschouwd als de eerste manifestatie van videokunst.

Een andere pionier op het gebied van de videokunst naast Koreaan Nam June Paik, is de Duitser Wolf Vostell. Hij leverde baanbrekend werk aan inzake installatiekunst, videokunst, milieukunst, décollage en dergelijke. Zo stuurt Vostell boodschappen vol betekenis, beton op tv, tv in auto's, knooppunten rond een monumentale tv, tv in seks en zelfs tv in kalkoenen de wereld in. Hij is altijd een klokkenluider geweest van de verschrikkingen van de vorige eeuw.

Afbeelding videokunst 1

Ook in België droegen videokunstenaars Danny Matthys uit Zottegem en Marie-Jo Lafontaine uit Antwerpen bij aan het ontstaan van videokunst. Hij verkent in zijn werk de omgeving die hem omringt. Hij tast de fysieke ruimte af, bestudeert en systematiseert ze. Het blootleggen van structuren is echter steeds belangrijker dan de esthetische kwaliteiten. Matthys wil de toeschouwer bewust maken van de complexiteit van onze perceptie. Op die manier kan je het werk zien als een geformaliseerd onderzoek naar de waarneming.

Videokunst 3

Evolutie

De opkomst van digitale video in de jaren negentig, met daarbij de mogelijkheid met een betaalbare computer te monteren en te bewerken heeft de videokunst tot een steeds meer geaccepteerde kunstdiscipline gemaakt. Vaak wordt het werk van vj's ook tot videokunst gerekend. In 2006 kreeg de videokunst een enorme boost doordat het mogelijk werd om goedkoop webvideo te publiceren.

Hedendaagse Belgische videokunst

Wie zijn vandaag de dag gekende hedendaagse videokunstenaars in België die je zeker gezien moet hebben?

David Claerbout past in zijn werk fotografische en filmische technieken toe. Daarbij ontwikkelde hij een originele beeldtaal door de foto door beweging te laten herleven en de video-opname te vertragen. Met zeer eenvoudige, minimale middelen, creëert hij een onopgeloste spanning. David Claerbout toont mensen, gebouwen, situaties, landschappen, maar niets wordt voltooid of in een verhaal vastgelegd. In zijn werk vormt het wachten een steeds terugkerend thema. Door het toepassen van bedachte werkwijzen van versterken en verzwakken, versnellen en vertragen, weet Claerbout een verhelderend inzicht mee te geven.

Hans Op de Beeck is een multi-disciplinair beeldend kunstenaar die in zijn werk fictieve, hedendaags aandoende locaties, situaties en omgevingen, die de toeschouwer bekend voorkomen, verbeeldt. De zoektocht naar het zo gepast mogelijk visualiseren van de concrete inhoud van een beeld, bepaalt het medium waarvoor de kunstenaar uiteindelijk kiest. De kunstenaar gebruikt echter niet alleen zeer uiteenlopende media, maar hanteert daarbij ook bewust ver uiteenlopende vormen van esthetiek.

Anouk De Clercq haar werk bestaat uit films die vaak tot stand komen met behulp van digitale animatie technieken, zoals 3D-software. Architectuur speelt daarin een belangrijke rol. Vaak zijn de werken in zwart-wit en voorzien van een soundtrack.

Koen Theys maakte hij tijdens zijn studies zijn eerste werk: Crime 01. In deze video-installatie hakt de gemaskerde kunstenaar een dode Duitse herdershond met een botte bijl in stukken en presenteert vervolgens de ledematen van de hond bij een baby in een bedje. Het werk is een verwijzing naar Adolf Hitler en diens Duitse herder Blondi. Koen Theys verwijst in zijn werk dus vaak naar de iconen uit de kunstgeschiedenis. Bovendien vertrekt hij daarbij vaak van bestaande beelden die hij op het internet vindt.

Er zelf op uittrekken

Momenteel is ARGOS het enige referentiepunt in België voor deze vorm van artistieke expressie. ARGOS is landelijk het leidend instituut voor de kunstenaarsfilm en -video. Het is een centrum voor hedendaagse audiovisuele kunst, gelegen op wandelafstand van het Sint-Katelijneplein in Brussel, met een collectie die ca. 5000 kunstenaarsfilms omvat, geproduceerd tussen de jaren zestig tot op heden. Intern combineert het centrum meerdere functies: tentoonstellingen, screenings, mediatheek, distributie, productie, alsook de archivering van de films en videokunst.