Hélène Schelfhout: "Ik maak zelfportretten, geen selfies"

Zelfportretten: fotograaf én model

Martyna Sklodowska

Hélène Schelfhout (24) studeert fotografie aan Karel de Grote Hogeschool in Antwerpen. Tijdens haar studies ontdekte ze een toch wel heel fascinerend onderdeel van fotografie, namelijk zelfportretten, waarbij de fotograaf ook de rol van het model speelt. 

Zelfportretten, een fascinerend gegeven dat al dateert van de 15de eeuw. Oorspronkelijk ontstaan in de schilderkunst werd het na de uitvinding van de fotografie ook daarin een trend. "Velen vinden het raar om als fotograaf jezelf te fotograferen, in plaats van een model. Maar voor mij is het een vorm van communicatie. Aan de hand van foto's kan ik mijn verhaal vertellen, beter dan dat ik het met woorden zou kunnen doen."

Eigen ervaringen op beeld

Alle zelfportretreeksen die Hélène heeft gerealiseerd, zijn gebaseerd op haar eigen ervaringen. Bepaalde duistere gebeurtenissen die haar, maar ook anderen niet vreemd zijn. Eén ervan is depressie, volgens Hélène nog steeds een taboe-onderwerp. "Ik vind het belangrijk dat taboe-onderwerpen worden aangekaart. Ik wil mijn ervaringen met anderen delen om ze zo te kunnen helpen. De reeksen bestaan uit de verschillende stadia van depressie die ik heb meegemaakt."

Het werken met modellen is voor Hélène onmogelijk bij zo'n soort onderwerpen. "Iemand die dit niet heeft doorleefd, kan deze emoties niet op beeld overzetten zoals ik het zou willen. Daarom besloot ik om mezelf als model te gebruiken. Om de puurheid van het verhaal niet te verliezen."

Voor én achter de lens

Niet iedereen ervaart deze vorm van fotografie op dezelfde manier als Hélène. De vergelijking tussen zelfportretten en selfies is snel gemaakt. "Ik maak in een zekere zin selfies, maar ik voeg er een verhaal en emoties bij. Ook sta ik niet even flatterend op alle foto's, wat bij een selfie meestal wel het geval is", lacht ze.

Het maken van zelfportretten is niet zo gemakkelijk als het lijkt. Het bespaart je de zoektocht naar het juiste model, maar het innemenen van twee rollen is niet zo evident. "Mensen denken vaak dat ik voor zelfportretten heb gekozen uit gemak, maar dat is niet zo. Er komt veel meer bij kijken dan je zou denken. Ik werk voornamelijk met een statief en een afstandsbediening, die ik daarna heel zorgvuldig moet wegwerken via Photoshop. Ook het scherpstellen van mijn beeld is niet zo eenvoudig", zegt Hélène. 

Tenslotte benadrukt Hélène het belang van een sterk verhaal. "Op lange termijn wil ik mij niet enkel focussen op zelfporttretten. Ik denk dat ik nog een aantal reeksen kan maken, maar als mijn verhalen op zijn, dan heeft het geen zin meer om zelfportretten te maken."