Joëlle Dubois: “Het internet verdeelt en heerst, maar kan ook verenigen”

Interview

Pieter Claes

Twee jaar geleden won ze de publieksprijs op Coming People, een tentoonstelling van het S.M.A.K. Sindsdien werkte Joëlle Dubois (27) als illustratrice voor onder andere De Morgen en Zeno Magazine, kreeg ze een eervolle vermelding van Gaverprijs 2018 en toonde ze haar werk in M2 Gallery in Londen. 

Joëlle Dubois: “Als kind was ik al verslingerd aan Japanse series en manga’s. Futuristische robots, artificiële intelligentie… Alles wat met nieuwe media te maken heeft, vind ik buitengewoon boeiend. Enkele jaren geleden kwam ik tot het besef dat ik door alle nieuwe technologieën en sociale media ‘het geluk’ steeds meer buiten mezelf en mijn eigen leefwereld begon te zoeken. Ik betrapte mezelf erop dat ik me begon te spiegelen aan het digitale leven van anderen. Toen ik daar met vrienden over sprak, bleek dat heel wat mensen in mijn omgeving dat gevoel van gemis deelden.”  

"Sociale media zijn zeker niet het grootste kwaad. Ik vind het zalig dat vrienden de liefde van hun leven op Tinder vonden. Maar het wordt gevaarlijk wanneer je 100 % van de tijd verbonden bent." 

“Begrijp me niet verkeerd: ik wil met mijn werk zeker niet alle aspecten van sociale media vervloeken. In tegendeel, ik gebruik het internet zelf om als kunstenaar een groter publiek aan te spreken. Het zou zonde zijn om die kans niet te benutten. Ik ken ook vrienden die via Tinder de liefde van hun leven tegenkwamen en dat is uiteraard geweldig. Maar tegelijk vind ik het gevaarlijk om honderd procent van de tijd alles met elkaar te delen, zelfs je meest persoonlijke en emotionele verhalen.”

© Joëlle Dubois

“Ik werk voornamelijk met acrylverf op houten panelen die ik voorzie van een blinkend laagje vernis. Mijn ideeën kunnen van overal komen, zowel uit mijn directe omgeving als het internet. Zo volg ik op Instagram een meisje dat selfies neemt in allerlei yogaposities, soms zelfs met haar voeten. Een van haar foto’s diende als inspiratie voor een schilderij, maar ik probeer met alles wel telkens mijn eigen ding te doen. Kunstenaars zoals Frida Kahlo, Paul Gauguin en David Hockney zijn leermeesters, maar ik wil niets of niemand slaafs volgen. Al kan je de dag van vandaag nog maar moeilijk zeggen dat je werk volledig en alleen maar ‘van jou’ is, mede door de invloed van het internet.”  

"Academische kunst is vaak complex, als een onmogelijke code die je moet leren kraken. Traditionele Afrikaanse of Aziatische kunst stelt de werkelijheid veel eerlijker voor." 

© Joëlle Dubois

"Uiteraard zijn er ook hedendaagse kunstenaars die ik bewonder: Jonas Wood, Margret Kilgallen, Brecht Vandenbroucke, Toshio Saeki... Die laatste weet op een ongelofelijk mystieke manier de perverse en verwrongen paden van de erotica te illustreren. Maar eigenlijk laat ik me vooral inspireren door niet-westerse kunst, zoals Aziatische, Afrikaanse of Latijnse kunst. Ik geniet van de eerlijkheid waarmee die stromingen de werkelijkheid voorstellen. Je kan dat afdoen als 'naïeve' kunst, maar daar ben ik het niet mee eens. Wat mij betreft is het kunst over het alledaagse, gemaakt voor en door gewone mensen. Academische kunst is veelal gecodeerd, complex en moeilijk te begrijpen zonder input van de maker. Niet-westerse kunst presenteert haar betekenis veel duidelijker en toegankelijker." 

"Aan elk werk gaat een gevecht vooraf. Soms verlies ik een veldslag, maar ik blijf uitkijken naar de volgende strijd." 

“De laatste tijd snijd ik in mijn werk ook andere onderwerpen aan, ruimere concepten zoals depressie en melancholie. Op zich zware materie, net zoals ‘de valkuilen van sociale media’ geen evident onderwerp is. Maar ik probeer die ernst altijd te counteren met een beetje humor en vrolijke kleuren. Als ik dan toch een handelsmerk moet noemen, schrijf dan maar op dat ik steeds probeer te surfen tussen ernst en ironie (lacht).” 

Footie Queen of Instagram © Joëlle Dubois

“Ik werk sinds kort als zelfstandig kunstenaar. Niet gemakkelijk, maar voor mij was het de beste beslissing. Naast eigen werk maak ik ook illustraties voor verschillende media. Ik hou van die afwisseling en de rush: van externe opdrachtgevers krijg ik vaak hele strakke deadlines. Mijn vrij werk komt veel langzamer tot stand. Soms moet een idee enkele dagen laten bezinken, of er even afstand van nemen om het pas een maand later opnieuw aan te raken. En soms loopt alles vast, maar wat het ene werk niet kan worden, komt dan weer van pas in een ander werk: het is een soort van kettingreactie. Aan elk afgewerkt stuk gaat een gevecht vooraf. Af en toe verlies ik een veldslag, maar ik blijf uitkijken naar de volgende strijd." 

Dromen van 3D en Keulen 

“Ik vond het zalig om te mogen exposeren in Londen, in een ander land, ver van mijn vertrouwde netwerk. Dat was zeker het hoogtepunt van mijn carrière so far. Maar ik wil blijven evolueren. Misschien ooit een animatiefilm maken, schilderen op een veel grotere schaal, of driedimensionaal werk gaan creëren. Binnenkort trek ik naar Keulen voor een expo en ook in België staan er enkele nieuwe projecten in de steigers.” 

Bad post-sex habbit © Joëlle Dubois

Je kan het werk van Joëlle bewonderen tussen zondag 15 april en 16 mei in Galerie Gevaert te Zwevezele (Heads or Tales). Vanaf 4 mei exposeert ze in de Gentse Sint-AmandusKapel (De Curieuze Collectie) en tussen 10 mei en 10 juni in Brussel tijdens REVLT

Volg Joëlle op Facebook en op Instagram om op de hoogte te blijven van aankomende expo's en projecten. 

www.joelledubois.be