De wereld van Tim Burton strijkt neer in Genk

Beetlejuice, Beetlejuice, Beetlejuice!

Brecht Vissers

Beetlejuice Beetlejuice Beetlejuice! It's show time! En zo geschiedde: dé Tim Burtontentoonstelling verschijnt - na New York, Tokio, Parijs, Sao Paulo, Seoul en Praag - in de C-mine in Genk. Een downgrade zou je denken, na die lijst miljoenensteden.

De industriële setting is nochtans complementair aan de grauwe stijl van Burtons werk. Genk maakt er bij deze dan ook geen geheim van: zij willen in dat lijstje met innovatieve cultuursteden staan.

 

Tips uit het Tim Burton lookbook: je favoriete speelgoed past in je borstzak. Use it!

My face on the one dollar bill

‘The World of Tim Burton’ dus: een tentoonstelling die thematisch het werk van Tim Burton doorloopt. De regisseur van onder andere Beetlejuice, Edward Scissorhands, Mars Attacks!, Corpse Bride en Big Fish stelde daarvoor zijn archief ter beschikking aan Jenny He, de curator van de Genkse tentoonstelling.

Daarin vond ze vooral tekeningen. Want je wist het of niet, maar Tim Burton is in de eerste plaats illustrator. Al zijn ideeën voor personages zijn geschetst op servetten, notitieblokken van hotels… kortom: alles waarop je kan kladden, gebruikt hij. En dat droedelen doet hij dan ook constant, al zijn hele leven lang.

De focus op illustraties en droedels maakt de tentoonstelling niet minder spectaculair. De tekeningen van Burton vertellen verhalen evenredig aan zijn films: creepy en schattig, met zijn typische donkere humor.

De grote doorbraak voor Burton kwam er met Batman (1989) met Jack Nicholson als The Joker en Michael Keaton als Batman. Al was Burton niet bezig met Batman of superhelden. Op deze tentoonstellingen zie je vooral tekeningen van The Joker. Tim Burton vindt slechte personages namelijk veel interessanter om mee om te gaan. Het vertelt iets over de nineties - waarin slechteriken in films persoonlijkheid kregen (denk aan Silence Of The Lambs) - maar vooral over Burton zelf.

De interne dialoog

Zulke kleine inkijkjes in het leven en de filosofie van Burton vind je doorheen de hele expo. De kenmerkende elementen van zijn stijl zijn daar deel van: grote ogen - omdat daar de emotie te vinden is - een preoccupatie met tanden, omdat hij vroeger zelf met een gigantische beugel door het leven moest. Én de klassieker voor elke droedelaar, zij het op amateurs- of Burtonniveau: simpele spiralen.

Nog zo’n inkijk zijn de Disneytekeningen. In de eerste vijf jaar van zijn carrière werkte Tim Burton daar, bij de grootste animatiestudio van de wereld. Veel blijft van zijn periode daar niet over. Burton haatte die stijl. Zo zie je schetsen van de kat die hij animeerde voor Frank & Frey. Tevergeefs, want zijn versie verscheen niet in de film.

Toch sluipt er af en toe nog een Disney-verwijzing in latere tekeningen. Andere invloeden zijn nog duidelijker: Dr. Seuss (van de Kat met de Hoed en How The Grinch Stole Christmas)  en Quentin Blake (illustrator van Roald Dahl). Roald Dahl en Dr. Seuss waren het enige wat Burton als kind las, naar eigen zeggen.

They blew up congress!

Minder indrukwekkend zijn de polaroids die Tim Burton nam op filmsets (en als tijdverdrijf). Ze staan in fel contrast met de zin voor originaliteit van zijn films en tekeningen. Ook de levensgrote - tot maquette vervormde - tekening van het kamertje waarin Edward Scissorhands moest vertoeven, is een vrij bleke toevoeging aan de andere objecten waar duidelijk origineler mee omgesprongen is.

Zo is er de levensgrote zandworm in de hoofdhal van C-mine en zijn er de installaties die Burton maakte voor de originele tentoonstelling in New York. Ook de originele poppen die gebruikt werden om Corpse Bride te animeren zijn aanwezig, samen met tal van andere memorabilia uit bijvoorbeeld Mars Attacks! of rekwisieten uit Miss Peregrine's Home for Peculiar Children.

Gênante foto’s van Ewan McGregor

Verder kan je de crew books van verschillende films doorbladeren. Wij vonden alvast geen gênante foto’s van Ewan McGregor in die van Big Fish. Ook niet van Johnny Depp. Toch: zeker de moeite om de cast en crew van die vele klassiekers op een andere manier aan het werk te zien.

Over Big Fish gesproken: dat kleine dorpje waarin het personage van McGregor belandt, is deels nagebouwd als restaurant, waarin je gerechten in het Burtonthema kan verkrijgen.

Is deze tentoonstelling de trip naar de C-mine waard? Zeer zeker. Zelfs niet-fans geraken in Genk dezer dagen overtuigd van Burtons kunnen. Verwacht vooral een expo zoals in kunstmusea. Veel interactie is er dus niet. Dat maakt het niet minder mooi. Je kan je bezoek overigens nog combineren met een vertoning van een van de films van Burton. Zo kan je jezelf nog iets meer laten opnemen in de wereld van Tim Burton.

De vertoningen waarop Tim Burton zelf zal aanwezig zijn, zijn logischerwijs al uitverkocht. Al kan je natuurlijk The Wicker Man (1973) ook thuis opzetten, met een foto van Tim Burton naast je scherm.