Deze man kreeg het grootste applaus in Cannes

Ook al stelt hij helemaal geen nieuwe film voor

Janne Vanhemmens

Onze reporter deelt haar bedenkingen en ervaringen op het Filmfestival van Cannes.

Ik had het geluk in Cannes twee dagen na elkaar in de aanwezigheid te mogen vertoeven van de legendarische Amerikaanse acteur, regisseur en componist Clint Eastwood. Of toch in dezelfde ruimte te zitten en starstruck naar hem te staren.

Western uit mijn geboortejaar

Twee uur: zo lang stond ik in de zon bij 25°C in de rij voor een screening van Unforgiven ter gelegenheid van de 25ste verjaardag van de prent die back in 1992 met vier Oscars aan de haal ging. De zwaar geanticipeerde inleiding van de man luidde als volgt: "Ik had geen idee dat de film al 25 jaar oud is, ik dacht eerder vijf. Ik ben blij om terug in Frankrijk te zijn, mijn tweede thuis. Let's watch the film!"

Daar had hij duidelijk meer zin in dan op het podium te staan, en toen ik tijdens de film nu en dan in zijn richting gluurde zag ik hem luidop lachen met de fratsen van zijn eigen personage, een cowboy die het verleerd is om op zijn paard te klimmen en slechteriken af te knallen. Hij keek de hele vertoning uit en kon achteraf, net als bij het binnenkomen, rekenen op een daverende staande ovatie van meer dan een kwartier.

Trekken en duwen voor masterclass

Een dag later schoof ik opnieuw twee uur aan om binnen te geraken in de kleine Salle Buñuel, waar de man een masterclass (eigenlijk een uitgebreid interview) zou geven. Een goed idee, want lang niet iedereen kon binnen en ik hoorde achteraf dat journalisten die werden tegengehouden zich met heel wat duw en trekwerk toch nog een weg hadden proberen te banen naar de zaal. Hysterische taferelen en een klein wonder dat er geen gewonden vielen, volgens een Nederlandse journalist. Bekijk zelf de volledige masterclass hier.

Ongeëvenaard genie en duizendpoot

Maar waarom die gigantische aandacht en interesse? Eastwood begon te acteren in de jaren 50, 20 jaar later begon hij ook met regisseren, vaak met nog steeds een hoofdrol voor zichzelf, en nog later met componeren. Het palmares van de man is om van omver te vallen: 70 films als acteur, 44 als producer, 39 als regisseur en 8 als componist. 

In 1994 was hij zelf hoofd van de jury in Cannes en hij wordt alom geprezen als één van de beste en meest invloedrijke Amerikaanse regisseurs aller tijden. Hoog tijd dus om Unforgiven, Million Dollar Baby en Gran Torino te bekijken, als je dat nog niet gedaan had. Anno 2017 is hij alive and kicking bezig met een nieuw project in Frankrijk. Dat verdient wel degelijk een applausje.

 

Volg de avonturen van BILL-reporter Janne in Cannes op Facebook, Snapchat en Instagram!