De BILL-Awards van Film Fest Gent

BILL selecteert

Lies Ine

Video’s voor De BILL-Awards van Film Fest Gent

The Tribe

Op Film Fest Gent ging The Tribe - volgens ons ten onrechte - naar huis  met de Explore Award  van de jongerenjury. Opdat rechtvaardigheid geschieden zou, reikt BILL de prijs vandaag opnieuw uit. Helaas raakt onze tweekoppige jury het ook niet helemaal eens. Twee awards dan maar!

De keuze van reporter Lies

Lies bekeek Xenia, Risse Im Beton, White Bird in a Blizzard, Qui Vive, Hide and Seek, 52 Tuesdays en The Tribe

Het kaf van het koren scheiden is een harde taak, maar het is me gelukt. Voor ik mijn topfavoriet onthul, verdienen enkele jongerenfilms nog een speciale vermelding. 52 Tuesdays bijvoorbeeld, waarin de moeder van Billie beslist dat ze liever een man wil zijn, toont ons hoe tolerantie eruit ziet, zonder op eender welk moment te bejegenen. Ook Xenia kon ik smaken. Tussen al het drama door was dit de film die me oprecht heeft doen lachen. De dolle fratsen - en bijhorende danspasjes - van überrgay Dany zal je niet snel vergeten.

Handengeflapper

Tot slot moet ik elke toekomstige kijker van The Tribe waarschuwen: de film is overroepen. In de film wordt enkel gebarentaal gebruikt, zonder ondertitels of gesproken dialoog. Dat klinkt misschien wel experimenteel en cool, maar in realiteit gaat op die manier het grootste deel van het verhaal aan je voorbij. Iets te veel handengeflapper, veel te weinig diepgang. 

Partnerruil, hoop & verdriet 

Dat gezegd zijnde, stel ik je met veel plezier mijn favoriet Hide and Seek voor. Deze fluwelen film met kartelrandje trekt zich terug uit de maatschappij en plaatst 4 jongeren in een aflegen huisje, waar ze een nieuwe manier van samenleven uittesten (lees: elke dag aan partnerruil doen). Het leven is er zorgeloos en het viertal is er vrij. Voor even althans.

Regisseur Joanna Coates  wijst ons er al snel op dat zelfs in het mooiste sprookje pijn en jaloezie niet weg te denken zijn. Hide and Seek mengt hoop en verdriet op zo'n manier dat je er nooit helemaal achter komt wat de film je nu net duidelijk wil maken, en dat fascineert. Er bestaat dan ook geen twijfel over dat dit kleine mysterie van Coates de BILL-award verdient.

De keuze van reporter Ine

Ine bekeek Eau Zoo, Whiplash, The Way He Looks, 52 Tuesdays, The Tribe, White bird in a blizzard, Reality en Risse im Beton

Ondanks onze uiteenlopende favorieten zijn collega reporter Lies en ik het over één ding eens; de jongerenjury die de Explore Award uitreikte was waarschijnlijk doof. Niet omdat ze voor een film met een slechte soundtrack kozen, wel omdat zij kennelijk heel wat meer in ‘dovenfilm’ The Tribe zagen dan wij.

Tien punten voor durf, zin voor experiment en onuitspreekbare familienaam gunnen wij regisseur Miroslav Slaboshpytskiy van harte, maar voor de BILL-award voor beste jongerenfilm moet de Oekraiener vroeger opstaan.

Happy homo's

Omdat Lies en ik niet helemaal hetzelfde filmparcours aflegden tijdens het filmfestival, is het logisch dat we andere favorieten kronen. Zo kon bijvoorbeeld happy homofilm The Way He Looks mij bekoren, een flick die zij niet zag. Haar favoriet, Hide and Seek, ging dan weer volledig aan mij - en mijn overvolle filmagenda - voorbij, een fout die kennelijk snel een rechtzetting verdient.

Moeder en dochter van het jaar

Ook Eau Zoo en White Bird in a Blizzard konden mij bekoren. De eerste vooral vanwege de bloedstollend mooie mise-en-scène en de dikke laag mysterie, de tweede film door de acteerprestaties van moeder-dochterduo van het jaar Eva Green (Casino Royale, Dark Shadows) en Shailene Woodley (The Fault in Our Stars, The Spectacular Now).

Tussen al deze toppers gaat mijn enige echte BILL-award toch naar Whiplash, een muzikaal coming of age-verhaal van Amerikaans regisseur Damien Chazelle. De droge omschrijving ‘vinnig duel tussen veeleisende jazzleraar en ambitieuze drumleerling’ doet geen eer aan dit meesterlijk muziekdrama, maar zegt wel volledig waar het om gaat.

Dirigent from hell 

Alleen al voor de bij wijlen heldhaftige confrontatie tussen J.K Simmons (Juno, Spider Man) als dirigent-from-hell en Miles Teller (The Spectacular Now, Divergent) als drumlegende-in-spé is deze film al de moeite waard. Maar naast vlammende acteerprestaties heeft dit langspeeldebuut van Chazelle ook nog een – hoe kan het ook anders – fantastische score en prima spanningsboog. Een verdiende winnaar!