De jeugd van de jaren 50

Film: Kill Your Darlings

Regie: John Krokidas

Betty

Video’s voor De jeugd van de jaren 50

Kill Your Darlings trailer

Kill Your Darlings volgt de woelige gebeurtenissen die hebben geleid tot het ontstaan van de alom bekende Beat Generation. We schrijven 1944. Lucien Carr zit als een gebroken vogeltje achter de tralies voor moord. Waarom, wie het slachtoffer precies was en wat er heeft geleid tot zo’n gruwelijke daad, wordt langzaam uit de doeken gedaan.

Allen Ginsberg (gespeeld door een verrassend overtuigende Daniel Radcliffe) is het centrale personage: we volgen hem vanaf zijn eerste stappen op de Universiteit van Chigaco. De timide freshman gaat helemaal loos op drank, drugs en gevaarlijke vriendschappen. Koortsachtig en hallucinerend schrijft hij zijn eerste gedichten met de dromerige, enigmatische Lucien Carr (Dane Dehaan) als inspiratiebron. Snel wordt duidelijk dat de universiteit geen plaats is voor hem: “There’s more life in my five pages than in every sonnet we saw in this class”.

Meesterlijke cinema

De film klopt op alle gebieden. De cast die debuterend regisseur John Krokidas (hou die man in het oog!) rond zich verzamelde is divers en indrukwekkend: Michael C. Hall (Dexter) als David Krammerer, Dane Dehaan (Lawless) als Lucien Carr en Jack Houston (Boardwalk Empire) als Jack Kerouac en Ben Foster (3:10 to Yuma, Ain’t Them Bodies Saints) als William S. Burroughs. 

Ook Ben Foster (3:10 to Yuma, Ain't Them Bodies Saints) verdient nog een aparte vermelding: zijn introductie van het personage William Burroughs is de meest markante van de hele film. De ingehouden en tegelijk rijke manier waarop Foster vorm geeft aan dit bizarre karakter (Burroughs was een drugsverslaafde dropout die uitgroeide tot één van de bekendste namen uit de Beat Generation) is bewonderenswaardig.

Kill Your Darlings is daarnaast ook een streling voor oog en oor: een warm kleurenpalet, stijlvolle kadrering, energieke montage, betoverend in beeld gebrachte hallucinaties en een geweldige soundtrack (van jazzdeuntjes tot nummers van TV on the Radio en The Libertines). Het geheel maakt ons zo enthousiast dat we niet weten waar eerst over te jubelen.

Toch een puntje van kritiek is de afzwakking van het tempo ergens halverwege de film. Veel meer valt er op deze meesterlijke cinema niet aan te merken.