"Op het moment dat je volle gas moet geven, wil je het liefst van al remmen."

Interview: Kevin Meul

Annelies

Op 12 oktober ging My First Highway, de eerste langspeelfilm van Kevin Meul, in première op Film Fest Gent. Een maand later won My First Highway de prijs voor Beste Film op Just Film, het kinder- en jeugdfilmfestival van het Black Nights Film Festival in Tallinn. Daags voor de release in de Belgische zalen, ontmoeten we Kevin in Bar’rique, een gezellige brunch- en lunchplek in Berchem. 

Kevin Meul: “Ik woon hier nog niet zo lang, maar het is hier best fijn wonen. Ik hoop alleen dat mijn dak er niet afwaait, met het stormachtige weer van de voorbije dagen.”

(© My First Highway)

We schrijven twee dagen na de oscaruitreiking. In onze oscarpronostiek voorspelde Kevin correct dat Casey Affleck de Oscar zou winnen voor Beste Acteur en La la land de Oscar voor Beste Filmmuziek. 

“Ik ben niet zo'n oscarfanaat die heel de nacht opblijft om de uitreiking live te volgen, maar omdat mijn vriendin en ik beiden in de filmindustrie werken, waren we de ochtend nadien wel benieuwd naar de uitslag. Een speciale editie met enkele blunders van formaat, zo bleek. Volgens mij zullen er nog ontslagen vallen (lacht).” 

"Son of Saul nam mijn twijfels weg."

Haal je inspiratie uit andere films voor je eigen werk? 

“Als regisseur is het moeilijk om werk en vrije tijd van elkaar los te koppelen wanneer het over film gaat. Onbewust zie je bij het kijken naar andere films dingen die al dan niet interessant kunnen zijn voor je eigen films. Het grappige is dat je, wat technieken betreft, nog het meeste bijleert uit slechte films. Het is een handige manier om te achterhalen hoe je het vooral niét moet doen.”  

“In My First Highway worden de volwassenen bewust niet scherp gesteld om het hoofdpersonage Benjamin (Aäron Roggeman) en zijn vakantieliefje (Romy Louise Lauwers) maximaal op de voorgrond te laten treden. Bij Tom & Jerry wordt hetzelfde principe gehanteerd, je ziet er bijna nooit het gezicht van de mensen, er wordt maximaal gefocust op het kat-en-muisspel."

"Ook in de bekroonde film Son of Saul wordt, op enkele uitzonderingen na, enkel het hoofdpersonage scherp gesteld, om de kijker het gevoel te geven dat je het verhaal door de ogen van het hoofdpersonage ziet. Aanvankelijk heb ik nog getwijfeld over het niet scherp stellen van de volwassenen in My First Highway, maar Son of Saul nam mijn twijfels weg.”

Koud zweet

Hoe moeilijk is het om je film helemaal als af te beschouwen? 

“Heel moeilijk, maar je moet op een gegeven moment de knoop doorhakken. De druk van de producers helpt hier wel een handje bij (lacht). Als je je eigen films herbekijkt, zie je altijd dingen die misschien anders hadden gemoeten. Daarom probeer ik me er bij premières en filmfestivals altijd onder uit te muizen. Ik vind het vreselijk om mijn eigen films te bekijken, ik krijg er het koud zweet van. Meestal gaan we tijdens de vertoning van de film met de crew gaan eten.”  

Voor de opnames verbleven jullie een maand in Spanje. Is alles naar wens verlopen?

“Op wat materiaalschade na, is alles goed verlopen. Er zijn heel wat scènes waarin Aäron met de auto rijdt, terwijl hij op dat moment zijn rijbewijs nog niet had. Door de stress van de opnames durfde hij wel eens stilvallen, met als gevolg dat het materiaal in de auto samen met de crewleden die zich achterin verscholen hadden - waaronder ikzelf - stevig door elkaar geschud werden.”

“Er is één scène waarin Benjamin samen met zijn vader (Mathias Sercu) een tochtje met de auto maakt om te leren rijden. In een onoplettend moment rijdt hij bijna een groep jonge meisjes omver. In een van de takes had het niet veel gescheeld of Aäron had de meisjes echt geraakt. Het is een beetje onverantwoord, maar we hebben uiteindelijk die take gebruikt in de film.”

“Voor de rest herinner ik me de opnames in Spanje vooral als een fijne periode. We verbleven er met heel de crew op de camping en het ging er heel familiaal aan toe. We waren echt een familie.”

(© My First Highway)

Alles blijft hetzelfde, maar alles is anders

Herinner jij je nog het moment dat je voor het eerst op de autostrade reed?

“Ik denk dat het iets is dat iedereen zich herinnert. Ik herinner me vooral de tegenstrijdigheid die ermee gepaard gaat. Op het moment dat je sneller moet gaan en gas moet geven, wil je het liefst van al remmen. My First Highway is een film over te snel volwassen worden, en sneller gaan dan je eigenlijk zou willen. Daarom vond ik de eerste keer op de autostrade rijden een mooie metafoor voor de film.”

“De eerste zin waaraan ik mijn film ophing was: Alles blijft hetzelfde, maar alles is anders. Zelf heb ik het volwassen worden ook zo ervaren. Opeens ben je je onschuld kwijt, er is geen weg terug, maar ondertussen gaat het leven wel verder.”

Aäron, Kirstin & Dane

Het is niet de eerste keer dat je samenwerkt met Aäron Roggeman. Had je hem direct voor ogen voor de rol van Benjamin? 

“Het is eerder toevallig verlopen. Op het moment dat we met de opnames van de film wilden starten, was Aäron nog te jong voor de rol. Maar omdat de opnames van de film even hebben stilgelegen, heeft hij ons ingehaald. Opeens had hij wel de geknipte leeftijd."

"Door mijn vorige samenwerking met Aäron (in de kortfilm Cadet, red.) wist ik wat voor een goeie acteur hij is. Ik was dan ook heel blij dat hij Benjamin wilde vertolken. Aäron straalt iets melancholisch, getroebleerd en zelfs bedreigend uit. Dankzij Brent Vanneste (Steak Number Eight, red.), werd dit bedreigende ook omgezet in de filmmuziek van My First Highway. Hij maakte muziek die perfect past bij het verhaal dat ik wilde vertellen.”

“Andere acteurs waarmee ik graag eens zou samenwerken zijn Kristin Stewart (Twilight, red.) en Dane Dehaan (True Blood, red.). Ook zij hebben de uitstraling die ik bij Aäron zo interessant vind. Een zwartgallig familiedrama met hen maken zou echt de max zijn.”

Is dat een voorbode voor je volgende langspeelfilm?

“Veel wil ik er nog niet over kwijt, maar ik werk momenteel aan twee projecten: een boekverfilming en een donkere familiekomedie over drie broers die noodgedwongen op vakantie moeten met hun ouders. Ik heb zelf twee broers, dus het autobiografische sluipt onvermijdelijk weer binnen. Omdat opvoeding en volwassen worden vaak een sleutelrol spelen in mijn films, beginnen mijn ouders zich lichtelijk zorgen te maken. Onlangs kreeg ik nog een telefoontje van mijn vader waarin ik het een en ander moest rechtzetten (lacht).”

Koffie serveren op filmsets

Zo te horen zal je de komende maanden niet stilzitten. Heb je nog tips voor mensen die in jouw voetsporen willen treden?

“Als je graag in de filmwereld aan de slag wilt gaan, blijf dan vooral in de filmwereld, ook als de dingen niet direct lopen zoals je zou willen. Ga desnoods koffie opdienen op filmsets. Mensen vergeten je niet snel, je legt altijd contacten die nuttig kunnen zijn.”

Met deze inspirerende boodschap scheiden onze wegen. Ondertussen is het buiten beginnen regenen en waaien. We hopen dat Kevin straks nog een dak boven zijn hoofd heeft als hij thuiskomt. 

My First Highway speelt nu in de zalen.