Waarom Kristen Stewart beter is als ghostbuster dan als vampier

Film Fest Gent 2016

Pieter

Je kan veel zeggen over Kristen Stewart, maar niet dat ze een luie trien is. Sinds haar dagen als fang banger voorbij zijn, acteerde ze op twee jaar tijd in maar liefst negen films. Twee daarvan zijn dezer dagen te zien op Film Fest GentCertain Women en Personal Shopper.  

Na hun gesmaakte eerste samenwerking (Clouds of Sils Maria) boekte regisseur Olivier Assayas K-Stew meteen voor een tweede film. In Personal Shopper is Stewart opnieuw de norsheid zelve, in de rol van de 25-jarige Maureen.

Ze heeft wel een geldig excuus voor haar bedruktheid: haar tweelingbroer is onlangs overleden aan de gevolgen van een erfelijke hartafwijking. Aangezien Maureen net als haar broer met geesten kan communiceren, sloten de twee voor zijn dood een pact: wie eerst sterft, moet de andere van de Overkant een teken geven. Ze verdeelt haar tijd dan ook tussen contact zoeken met haar broer en haar werk als personal shopper voor een diva met de naam Kyra, een job die ze hartgrondig haat. 

Een spook minder mocht ook 

Hoewel Personal Shopper net als Twilight dweept met het bovennatuurlijke, liggen de (tarot-)kaarten deze keer wel anders. Zonder special effects, weerwolven en vampiers zou de hele Twilight Saga immers als een mierzoete romantische pudding in elkaar gezakt zijn, wegens een gebrek aan inhoudelijk cement om de zwakke plot samen te houden. 

Personal Shopper beschikt over meer dan genoeg body om overeind te blijven, zelfs indien Maureen niet zou dwepen met het paranormale. Meer nog, we waren zelfs ietwat teleurgesteld bij de eerste échte verschijning van een spook in het donker.

In de eerste plaats vertelt Assayas namelijk een ontroerend coming of age-verhaal waarin een meisje van in de twintig helemaal alleen in Parijs uitzoekt wat ze wel en niet met haar leven wil doen. Daarnaast worstelt ze met het overlijden van haar broer: ze krijgt het niet over haar hart om hun pact te verbreken, want dat zou het afscheid definitief en onomkeerbaar maken.

Door halverwege de film plots alle twijfels over het bestaan van geesten van tafel te vegen, stuwt Assayas de film nogal bruusk in een totaal andere richting. We stellen ons de vraag wat we het liefst hadden gezien: een Maureen die zichzelf tevergeefs blijft kwellen en blijft wachten op een teken dat nooit zal komen? Of een Kirsten Stewart op kruissnelheid die in medias res gedwongen wordt om te remmen en vanuit een pakkend drama de bocht richting horror te nemen?

Sms'jes from the other side 

Begrijp ons niet verkeerd, we waren wel degelijk zwaar onder de indruk van Personal Shopper. De film is zo een beetje de cultureel verantwoorde thrillerversie van Ghost met Demi Moore en Patrick Swayze, maar dan zonder de fratsen van Whoopi Goldberg als comic relief. En zonder pottenbakken, maar wel met sms'jes from the other side. Want ook de doden gaan mee met hun tijd.

Oké, eigenlijk hebben de twee helemaal niets met elkaar te maken, buiten dat ze allebei gaan over liefde en loslaten, moord en (soms een beetje te veel) geesten. 

 

Personal Shopper speelt vandaag nog (17/10) op Film Fest Gent.