Dit is waarom deze films van op Classics Restored Festival klassiekers zijn

Classics Restored Festival: 8 tot 10 maart 2019

Brecht Vissers

WIN hier een duoticket voor een film naar keuze op Classics Restored Filmfestival op zondag 10 maart 2019 in BUDA in Kortrijk.

Koester uw klassiekers, dachten ze bij Cinea. Zij, BUDA en KASK Cinema organiseren samen een mini-filmfestival in Gent en Kortrijk waarop je enkele vergeten - en minder vergeten - classics kan herbekijken hoe het hoort: in een verduisterde zaal, op groot scherm, met de best mogelijke kwaliteit. Dit is waarom je deze films op Classics Restored Filmfestival moet gaan bekijken.

Oude film saai? “Dan heb je nog niet gezien hoe de ‘good guy’ in deze film met een kom noedelsoep het hele cliënteel van een taverne intimideert.”

Dragon Inn (1687) - King Hu

Film zat niet in de Chinese culturen verweven en de Chinese culturen niet in film. Tot King Hu ten tonele verscheen. Hij versmolt de choreografie van traditionele Chinese opera, Wuxia (traditionele vechtkunstverhalen) en de kijk van de Chinese landschapsschilders tot filmvakmanschap dat ongeëvenaard was in de streek. Staan zinsneden zoals “poëzie op film” of “cinematografisch meesterwerk” voor jouw gelijk aan “snoozefest”? Dan heb je nog niet gezien hoe de ‘good guy’ in deze film met een kom noedelsoep het hele cliënteel van een taverne intimideert. Let ook op de sterke vrouwelijke personages en vergelijk ze vooral met de lustobjecten met een gebrek aan zelfredzaamheid van de Hollywoodfilms van die tijd.

 

"Die foto van Beyoncé en Jay-Z op een motorfiets met stierenhoorns? Dat is een directe verwijzing naar beelden uit deze film."

Touki Bouki (1973) - Mabéty

Senegal beleefde in de jaren zestig en zeventig een soort van gouden eeuw voor film. En Touki Bouki is dé vaandeldrager van die periode. De film gaat over een jongeman, Mory, die met de liefde van zijn leven naar Parijs - volgens hem het paradijs - wil reizen. Niet alleen die postkoloniale illusie voedt het conflict van Mory. Mabéty geeft een humoristische twist aan de drang naar moderniteit en verstedelijking waar het Dakar van een jong-onafhankelijk Senegal mee worstelde. Dat speelt zich af in verschillende lagen van de film. In het script, bijvoorbeeld, komen veel verhaalelementen uit de rijke mondelinge verhaaltraditie van het land, naast die van de Westerse verhalencultuur. En de Westerse cultuur pikte het dan weer op, in de vorm van een beeld. Die foto van Beyoncé en Jay-Z op een motorfiets met stierenhoorns? Dat is een directe verwijzing naar beelden uit deze film.

 

“Zélf ooit een fiets gepikt? Deze film vertelt waarom je een eikel bent.”

Ladri di Biciclette (1948) - De Sica

Ook deze klassieker uit de Westerse filmcanon kreeg een update. ‘De fietsendief’ is het verhaal van een vader die voor zijn werk als posterplakker afhankelijk is van zijn fiets. Wanneer die fiets gestolen wordt, dreigt hij zijn baan te verliezen. Samen met zijn zoontje probeert hij in het Rome van vlak na Wereldoorlog II die fiets - of de dief - terug te vinden. Het wordt een hartverscheurend verhaal over hoe armoede de grens tussen goed en slecht kan doen vervagen. Én over de tristesse van het Italië van na de oorlog in een decor van echte kapotgeschoten gebouwen. De acteurs zijn geen professionele acteurs. Zo wordt de armoede van die tijd - die De Sica en zijn mede-neorealisten schetsen - bijna tactiel. Zélf ooit een fiets gepikt? Deze film verklaart waarom je een eikel bent.

 

Doe bovenop een tragikomedie in de buitenwijken van São Paulo “een typisch Braziliaans joie de vivre en je hebt een sterk potje film ingeblikt.”

 Pixote: A Lei do Mais Fraco (1981) - Babenco

Een film die duidelijk inspiratie haalde uit Ladri di Biciclette en de italiaanse neorealisten is Pixote. Het hoofdpersonage is een straatjongetje uit de buitenwijken van São Paulo dat dieper en dieper in de criminaliteit belandt. Wat de film zo innemend maakt is de documentairestijl. Die maken de pijnlijke momenten van de film dubbel zo sterk. Doe daarbovenop een typisch Braziliaans joie de vivre en je hebt een sterk potje film ingeblikt. Ook rond het leven van de hoofdrolspeler Fernando Ramos da Silva was er heel wat rumoer. Hij kwam zelf uit de armoede toen hij op zijn acht jaar de rol kreeg. Later in zijn leven zou hij weer in armoede belanden en zélf in de criminaliteit verzeilen. De politie schoot hem op negentienjarige leeftijd dood.