Film Fest Gent 2013: In Competitie

Film Fest Gent 2013

Betty

Video’s voor Film Fest Gent 2013: In Competitie

L'Etrange Couleur Des Larmes De Ton Corps

De officiële selectie van het Film Fest Gent is heel divers. BILL plukte er vier films uit en plaatste ze op de to-see-meter. Wat blijkt? Melige conclusie of niet, elke film is de moeite waard.

L'étrange couleur des larmes de ton corps

Hélène Cattet en Bruno Forzani zijn gefascineerd door de Italiaanse giallo-cinema: erotische horror die stamt uit de jaren 70. In deze film volgen we Dan die bij thuiskomst van zakenreis constateert dat zijn lieftallige wederhelft Edwige is verdwenen uit hun appartement. Dan besluit op onderzoek uit te gaan, te beginnen bij de excentrieke bewoners van zijn woonblok.

Cattet en Forzani plaatsen de verschijning van Dans nadrukkelijker wordende fantasiewereld boven het onderhouden van de plot. De toeschouwer wordt meegezogen in een mix van horror, erotiek en boze dromen met behulp van extreme close-ups, ontelbare borsten en billen, overvloedig geweld en flashy kleurtjes. Een entertainend stijlexperiment met - niet onbelangrijk - een soundtrack met medewerking van Ennio Morricone, boegbeeld van de filmmuziek.

The Immigrant

Voor de klassieke Hollywoodliefhebber is dit historisch drama van James Gray (We own the night, Two lovers) verplichte kost. Marion Cotillard (The Dark Knight, Inception, De rouille et d'os) is Ewa, een Poolse immigrante die in 1921 aankomt op Ellis Island, op zoek naar de Amerikaanse droom. Haar grote verwachtingen blijken echter mijlenver te liggen van de harde realiteit: ze belandt in het prostitutiemilieu.

Deze prent schetst allesbehalve een optimistisch beeld van de roaring twenties (eerder terug te vinden in The Great Gatsby). Ewa wordt gescheiden van haar zieke zus en komt terecht in de klauwen van pooier Bruno (vertolkt door Joaquin Phoenix). Hoop doet zijn intrede in de vorm van Bruno's neef: een goochelaar die vastberaden is haar uit de penarie te helpen.

Kill your darlings

Het regiedebuut van John Krokidas draait rond het ontstaan van de beat generation. Het is 1944 wanneer het lichaam van David Krammerer (Michael C. Hall, bekend geworden door zijn lugubere rol in Dexter) wordt opgevist uit de Hudson. Samen met William S. Burroughs zette Krammerer de beat-dichters op de kaart.

Centraal in deze film staat echter Allen Ginsberg, die de toeschouwer meeneemt naar de periode voor de moord op Krammerer. Ginsberg wordt neergezet door niemand minder dan Daniel Radcliffe (from Potter to Poet). We kunnen niet uitsluiten dat Harry Potter regelmatig voor onze netvliezen zal verschijnen, maar deze film belooft een verleidelijke schets te bieden van de omgeving rond de dichter, die niet vies was van drugs, seks (met beide geslachten) en alcohol. Oh ja, en poëzie natuurlijk.

I am the same, I am an other

Een meer experimentele prent vinden we terug bij de Vlaamse regisseuse Caroline Strubbe. In I am the same, I am an other maken we kennis met een onorthodox duo: de dertigjarige Szabolcs rijdt met de jonge Tess op de achterbank door West-Europa. Ze zijn op de vlucht en proberen onder te duiken waar mogelijk.

De relatie tussen de twee personages komt langzaam doorheen het verloop van de film aan het licht: een tragische gebeurtenis in het verleden bindt hun lot. Stilaan gaat Szabolcs vadergevoelens ontwikkelen voor Tess. Na het enthousiast onthaalde Lost persons area (2009) creëert Strubbe een verhaal rond verlies en rouw dat niet teert op drukke dialogen maar krachtige beelden en prikkelende stiltes.