De terugkeer van de flitspopper

The BFG

Lotte

Groot en klein vinden hun weg naar onze cinemazalen, en dat bedoelen we in dit geval nogal letterlijk. Steven Spielberg vertaalde het geliefde boek The BFG (oftewel The Big Friendly Giant) van Roald Dahl naar het grote scherm. Het resultaat is een sprookjesachtige familiefilm. 

Sophie vs. The BFG

"A tale as old as time", of toch zo'n 34 jaar, sinds Roald Dahl het neerpende in 1982. De kleine Sophie is een nachtraaf. ("I suffer from insomnia"). Wanneer ze in de late uurtjes door het raam van haar Londens weeshuis (dat recht uit een Dickensroman lijkt te komen) kijkt, komt ze per ongeluk oog in oog met een reus te staan. Wat een geluk dat het net om dat ene exemplaar blijkt te gaan dat zich ook The Big Friendly Giant, oftewel The BFG, laat noemen en (in tegenstelling tot zijn soortgenoten) geen mensen oppeuzelt.

Mark Rylance kruipt via motion capture in de huid van The BFG (in de Vlaamse versie leent Warre Borgmans zijn stem aan de reus), maar het is vooral de 12-jarige Ruby Barnhill die de show steelt als de eigenzinnige en dappere Sophie.

De combinatie van een real-life personage en een computergemaakte reus komt af en toe wat bevreemdend over, maar Spielberg slaagt erin een prachtig geanimeerde wereld te creëren. 

Reuzenland vs. Buckingham Palace

De film komt pas echt op gang in het tweede deel, wanneer Sophie en de GVR reuzenland achter zich laten en een bezoekje brengen aan de Britse Queen. In reuzenland zijn er immers prangender problemen dan de brexit, bijvoorbeeld negen afgrijselijke reuzen (met namen als Bloedbottelaar en Vleeslapeter), die al eens graag wat mensenvlees naar binnen werken. De interactie tussen The BFG en de Britse monarch levert plezierige momenten op. 

Dahl vs. Spielberg

De GVR is zonder twijfel één van Roald Dahls bekendste verhalen en figuren. In de film wordt dan ook weinig gesleuteld aan het populaire bronmateriaal, al krijgt de reus een iets uitgebreider achtergrondverhaal. Toch zijn de scherpere kantjes van het boek weggeveild. Dat de andere inwoners van reuzenland mensenpeuzelende monsters zijn, wordt minder expliciet besproken en in beeld gebracht, ze zijn meer dommig dan angstaanjagend.

De kritiek uit het boek op hoe mensen met elkaar omgaan is in de filmversie nergens te bespeuren. Ook de GVR zelf is zachter en emotioneel wat stabieler dan zijn literaire alter ego. 

Fans van het boek moeten zich echter weinig zorgen maken, onze favoriete reus is nog steeds innemend en grappig. Ook GVR-neologismen, zoals snoskommers, flitspoppers en fropskottel, blijven talrijk aanwezig. Kinderen zullen de film fantastisch vinden, nostalgische kijkers kunnen zich twee uur lang in hun jeugdherinneringen wentelen. Iedereen goedgezind. 

Kan jij niet wachten om de film zelf te bewonderen? Vanaf 20 juli is The BFG te bekijken in de Belgische cinemazalen.