Throwback Thursday: Atlantis The Lost Empire

Een nostalgische trip naar mijn kindertijd

Karolien Van Schil

Deze Throwback Thursday gaat over mijn favoriete kinderfilm: Atlantis: The Lost Empire. Ik bekeek de Disneyklassieker onlangs opnieuw om te weten of het me nog steeds kriebels zou bezorgen of ik er nu toch echt uitgegroeid was.

Waarom Atlantis: The Lost Empire mijn favoriete Disneyfilm is? Het verhaal heeft iets magisch dat mij enorm aantrekt. Milo is een linguïst die in de voetsporen van zijn opa wil treden. Hij gaat samen met een oude vriend van zijn grootvader op ontdekkingreis naar Atlantis.

Wanneer ze de plek eindelijk vinden, blijkt Atlantis nog bewoond te zijn door mensen. Enkele van Milo's collega's hebben geen slechte bedoelingen en stelen het hart van Atlantis. Milo is verantwoordelijk om Atlantis en prinses Kida te redden. Je hoort het al: een verhaal vol avontuur en grappige stituaties.

Onweerstaanbare drang

Toen ik onlangs mijn favoriete film probeerde op te noemen, had ik het moeilijk om er slechts eentje uit te kiezen. Dan maar denken aan de film die ik het meest bekeek en Atlantis kwam onmiddellijk in mij op. Plots kreeg ik de onweerstaanbare drang om de film opnieuw te zien. Dezelfde dag nog heb ik Atlantis niet één, maar twee keer herbekeken.

Het verhaal, de personages, de muziek... alles bezorgde me nog steeds kriebels. Ik heb ook meteen de soundtrack gedownload en ik luister naar niets anders meer. Het is zalig om terug te kunnen genieten van iets waar je als kind zo fan van was.

Maya's en Inca's

Bij het maken van de film deden ze afstand van de typische gedachte dat Atlantis er Grieks moest uitzien. Ze haalden vooral inspiratie bij de cultuur van de Maya's en Inca's. Volgens mij maakt die inspiratiebron de stad nog mooier in de film. Ik ben tot op vandaag geïnteresseerd in deze oude culturen en ik zou liegen als ik zeg dat Atlantis er niets mee te maken heeft.

Geen opgetutte prinsessen

Ik was vroeger vooral fan van het hoofdpersonage Kida. Ze is avontuurlijk, nieuwsgierig en ze houdt van de natuur. Een paar karaktertrekken die ik bij mezelf ook herken. Weinig jongeren herinneren zich Kida nog. Ze is dan ook nooit zo populair geweest als prinsessen zoals Assepoester of Sneeuwwitje. Avontuurlijke prinsessen zoals Kida, Mulan en Pocahontas spreken mij nochtans meer aan dan de opgetutte varianten.

Ook al was het jaren geleden dat ik Atlantis zag, ik herinnerde mij nog elk detail. Het mysterieuze kantje aan het verhaal zal me altijd boeien. Het is ongetwijfeld één van de eerste films die mijn kinderen later te zien zullen krijgen. Atlantis: The Lost Empire ligt voor altijd dicht bij mijn hart.