Drie manieren om je tijdens de feestdagen dood te lachen

De magie van slechte kerstproducties

Koen Van Damme

Heb je niets te doen deze kerst? Geen interessante films op tv? Wel, dan hebben we het perfecte kerstcadeau voor jou: Drie kerstproducties die de fijne lijn tussen 'idioot' en 'getikt' bewandelen. Hoe of waarom deze abominaties ooit goedgekeurd zijn, zullen we waarschijnlijk nooit te weten komen. Maar we kunnen er wel om lachen!

Santa Conquers the Martians (1964)

In de popcultuur worden de jaren 60 vaak voorgesteld als een tijdperk van vrije liefde, hippies en tonnen drugs. Deze film bewijst alvast het laatste punt. Het verhaal gaat als volgt: op Mars zijn Momar en Kimar (respectievelijk Mom Martian en King Martian) bezorgd dat hun kinderen Girmar en Bomar (jawel, Girl en Boy Martian) te veel naar Aardse televisie kijken.

Gelukkig heeft een oud en wijs marsmannetje de ideale oplossing: Mars heeft een kerstman nodig. En hoe kom je het makkelijkst aan zo'n kerstfiguur? Juist ja, je vliegt miljoenen kilometers naar een andere planeet om er eentje te ontvoeren. Veel simpeler dan gewoon een willekeurige marsman in een belachelijk felgekleurd pak te steken!

Helaas zijn onze buitenaardse bezoekers te dom om de echte kerstman te herkennen tussen al zijn 'helpers'. In de geest van wat blijkbaar een Marstraditie is, besluiten ze dan maar om twee kinderen te ontvoeren en die te gebruiken als kerstmandetector. Kort samengevat: de plot is bizar, het acteerwerk is onbestaande en er is een extreem irritant personage. Het had een Star Wars-prequel kunnen zijn.

He-Man & She-Ra: A Christmas Special (1985)

Sommigen onder jullie zullen wel bekend zijn met de veredelde speelgoedreclames He-Man en She-Ra. Voor de niet-ingewijden: Adam is prins van de planeet Eternia. Als hij zijn kleren uittrekt, wordt hij He-Man. Vreemd genoeg werkt dit ook als een vermomming. Hoe dan ook, hij heeft een magisch zwaard en vecht vooral tegen lokale skeletkop Skeletor. She-Ra (AKA prinses Adora) is de tweelingszus van He-Man en werkt volgens hetzelfde principe. Het klinkt belachelijk en dat is het ook, maar zo ging dat in de jaren 80.

Aan het begin van deze kerstspecial is iedereen druk in de weer met het versieren van het koninklijk kasteel. Niet voor kerst, maar voor de verjaardag van de prins en de prinses. Orko, de Jar Jar Binks van het He-Man-universum, slaagt erin om zichzelf naar de Aarde te katapulteren. Daar ontmoet hij twee verloren gelopen kinderen die hem vertellen over Kerstmis. Door een foutje worden ze mee terug getransporteerd naar Eternia.

De koningin besluit prompt om het verjaardagsfeestje van haar kinderen te combineren met een kerstfeest. Een lullige zet, ongeacht op welke planeet je je bevindt. Nog vreemder is dat Horde Prime, meester van het Kwaad, zich bedreigd voelt door de kerstgeest die de twee kinderen met zich hebben meegebracht. Dus geeft hij zijn onderaannemers Skeletor en Hordak de opdracht om de kinderen te vangen.

Het einde verklappen we niet, maar we waarschuwen je wel voor de pijnlijk duidelijke marketingscènes. Zou het Kwaad toch wat goed in zich hebben? Zou er een lomp gepresenteerde moraal op komst zijn? Is de paus katholiek? Ontdek het in deze aflevering!

The Star Wars Holiday Special (1978)

Er is een reële kans dat je nog nooit van deze special gehoord hebt. George Lucas heeft er dan ook alles aan gedaan om het bestaan ervan uit te wissen. Spijtig genoeg voor hem hadden enkele fans de tv-uitzending opgenomen, waardoor we vandaag nog steeds kunnen genieten van dit treinwrak. Is het echt zo erg? Wel, Lucas zei ooit "If I had the time and a sledgehammer, I would track down every copy of that show and smash it." Dit is de man die de prequels en digitaal foefelen met de originele trilogie goede ideeën vond.

De special begint nochtans veelbelovend. We zien hoe de Millennium Falcon vlucht voor enkele Star Destroyers. Han moet Chewie dringend naar huis brengen zodat hij kerstm... euh Life Day kan vieren. So far so good. Daarna gaat alles steil bergaf. In plaats van bij de spannende achtervolging te blijven, schakelt de film over naar de familie van Chewbacca. Een groot deel van de special bestaat dus uit Wookies die (zonder ondertiteling) naar elkaar schreeuwen. Tof! Chewie's zoon is trouwens ongelooflijk creepy en zijn vader lijkt op een zeer behaarde Jeff Hoeyberghs die tegen de muur gelopen is.

Dat is nog maar het begin van de waanzin. Uiteraard moeten zoveel mogelijk personages uit A New Hope de revue passeren. We krijgen een videoboodschap van Ellen DeGeneres te zien. Even later blijkt dit Luke Skywalker te zijn. Maar eerlijk is eerlijk: dat valt nog te verklaren. Acteur Mark Hamill was rond die tijd betrokken bij een zwaar auto-ongeval en om de schade te verbergen werd de arme man verdronken in make-up. Ze hadden er natuurlijk ook voor kunnen kiezen om geen close-ups te maken.

Een ander "hoogtepunt" is het bezoek van een handelaar die een cadeautje meebrengt voor Chewbacca's vader. Het beste cadeau dat een Wookie zich kan wensen: een virtuele erotische ervaring! Een geschenk waar hij meteen gebruik van maakt terwijl zijn schoondochter en kleinzoon vlakbij zijn. We willen de scenarioschrijvers niet stigmatiseren, maar misschien is het tijd voor een bezoekje aan de zielenknijper.

De special zit vol met zulke bizarre en vaak verontrustende dingen. Jefferson Starship duikt op. Er is een kookprogramma. Een waarschijnlijk gedrogeerde Carrie Fisher kweelt een belachelijk nummer over Life Day terwijl je Mark Hamill en Harrison Ford héééééél hard ziet denken aan het geld dat ze hiervoor zullen krijgen. Er is ook een tekenfilmpje waarin iedereen een gruwelijk misvormde smoel heeft.

Toch zijn er twee lichtpuntjes in dit drama. Het eerder vermelde tekenfilmpje is het eerste optreden van premiejager en algemeen coole kerel Boba Fett. Het tweede lichtpuntje is dat er dankzij deze special geen discussie kan bestaan over wat de allerslechste Star Wars-productie aller tijden is. Veel plezier!