Het grimmige sprookje van GriN

De harde realiteit voor Vlaamse gamestudio's.

Peter

Foto’s voor Het grimmige sprookje van GriN

Op bezoek in de gamestudio van het Antwerpse GriN

Geld. Het vormt een dagelijkse realitycheck, ook in de virtuele wereld. Voor veel Vlaamse gameontwikkelaars zit er niets anders op dan krimpen of verkassen. BILL legt in een tweedelige reeks het oor te luister bij de digitale magiërs. Deze week: de eerste grote game van het Antwerpse GriN. Het wordt erop of eronder. 

Ze is jong, klein en blond. Maar ze heeft een bijl. Het Roodkapje dat we kennen is omgetoverd tot een femme fatale met heel wat rouge. Met een buiging en draaiend handje presenteert BILL project Woolfe: The Redhood Diaries.

Ik bevind me in de gamestudio van GriN. De kast naast mij is tot de nok gevuld met collector's items. Wim Wouters (38), de bezieler van GriN, leidt me naar een tafel met daarop een Oculus Rift. "Dat is een virtual reality-bril, die een game voor je ogen projecteert en met sensoren je lichaamsbewegingen omzet naar reacties in die game", zegt Wouters. "We zijn de mogelijkheden van deze nieuwe hardware volop aan het ontdekken." Voor GriN is virtual reality slechts een van de vele zijsporen van de gamewereld. De kennis die het met zulke projecten opdoet, verwerkt GriN in eigen IP's: Intellectual Property, of intellectuele eigendom. 

Sprookje gone wrong

Woolfe: The Redhood Diaries is zo'n IP. Wouters toont me de 3D-concepten van een aantal personages, maar ook nooit eerder getoonde in-game footage. In de platformgame holt en springt Roodkapje door ruige, maar fijn gedetailleerde omgevingen. In een level neemt ze het op tegen een woeste reuzen-Pinokkio. Waarom de twee kinderhelden elkaar zo driest willen omleggen weet ik niet, maar indrukwekkend is het wel.

Het idee voor Woolfe vond GriN in het persoonlijke portfolio van illustrator Davy Penasse (33), zijn Roodkapje was meteen zijn entreeticket bij het bedrijf. "Aanvankelijk wilde ik strips of graphic novels maken. Ik droomde altijd al van een job in de gamesindustrie, maar in mijn jeugdjaren was er nog veel minder tewerkstelling in die sector dan nu", vertelt Penasse. "Tijdens mijn opleiding Toegepaste Grafiek en mijn eerste job ben ik blijven werken aan persoonlijke projecten. Een daarvan vond GriN dus heel goed. Sindsdien werk ik hier als 3D Artist."

Sneller dan het licht

Een grimmige interpretatie van een van de bekendste verhalen van de gebroeders Grimm: de community lust er in ieder geval pap van. Op Steam (een online distributieplatform voor pc-games, red.) stond Woolfe op Greenlight. de plaats waar gamers kunnen stemmen of een game er moet komen of niet. Na vijf dagen werd Woolfe goedgekeurd.

"De gemiddelde game blijft toch zeker een aantal maanden online hangen vooraleer het voldoende stemmen heeft gekregen.", vertelt Wouters. De meeste ontwikkelaars gebruiken die periode op Greenlight om hun game te promoten. "Ook wij hadden een campagne van meerdere maanden voorzien. Dat Woolfe al na vijf dagen werd goedgekeurd, is dus ronduit waanzinnig. We hebben geen enkele post van onze campagne online kunnen zetten. (lacht) We zijn er zelf nog steeds niet goed van."

Een releasedate voor Woolfe: The Redhood Diaries is nog niet bekend. Op dit moment denkt GriN na over een distributiestrategie: in zee gaan met een uitgever of alles zelf financieren via een kickstarter. De beide hebben voor- en nadelen. Een uitgever staat in voor gedegen promotie en verspreidt ook hard copy-exemplaren van de game, maar legt wel een hypotheek op de winst. De game volledig op eigen houtje uitbrengen is heel wat moeilijker, maar als het lukt, houdt GriN wel netto veel meer over van de verkoop. Wat het ook wordt, Woolfe mag je nog dit jaar verwachten.