Misverstanden de wereld uit: "Niet iedere quidditch-speler heeft de boeken van Harry Potter gelezen"

Zwerkbal

Inge Martens

Een tijdje geleden kon je op BILL al kennismaken met zwerkbal. Maar blijkbaar valt er nog véél meer over te vertellen. Zo is niet iedere speler een Harry Potter-fanaat. "Sommigen hebben zelfs nog nooit één bladzijde uit de boeken gelezen", aldus Inke Gieghase.

Foto's: Kris Van de Sande

De link met Harry Potter is natuurlijk niet onoverkomelijk. Maar dat is niet het héle verhaal. En zo zijn er nog wel meer misvattingen die we de wereld uit kunnen helpen. Daarvoor zitten we samen met Inke Gieghase van Hasselt Horntails voor een heldere kijk op de sport quidditch (oftewel zwerkbal). Maar first things first. Voor wie zich op het veld wil wagen, een eerste bloklesje. "Quidditch is een gemengde contactsport, dus tackles zijn toegelaten", aldus Inke. Ook belangrijk: met gemengd bedoelen ze niet enkel jongens en meisjes, maar ook ieder die buiten deze 'hokjes' valt.

"Ieder team heeft zeven spelers. Drie jagers die de slurk (de bal) in één van de drie doelen probeert te gooien. Twee drijvers die met beukers (trefballen) spelers van de tegenpartij moeten raken (die op hun beurt de doelen moeten tikken om terug mee te spelen). Er is ook nog één zoeker die de snaai (in dit spel een persoon die een tennisbal met zich meedraagt) moet te pakken te krijgen. Tot slot is er ook nog een keeper die de ballen moet tegenhouden."

Het bijzondere aan quidditch is het gemeenschapsgevoel: iedereen is welkom en voor iedere geïnteresseerde vinden we wel een plekje in het team.

Niet eenvoudig om te onthouden, maar oefening baart kunst. Zo is Inke zelf ook voor de leeuwen geworpen: "Toen ik over de sport las, was ik meteen enthousiast. Ik contacteerde de coach en één week later hadden ze al een teamgenoot nodig voor een Belgisch zwerkbalevent. Na een weekend filmpjes kijken en studeren, was het met knikkende knieën dat ik het veld betrad, maar ik was er meteen mee weg." Na teams in onder meer Deurne, Brussel en Gent besloot Inke om samen met Jana Meers ook in Limburg een tak op te zetten. En met succes, zo blijkt.

Teamgevoel

Wat erg opvalt: quidditch is niet zomaar een sport waar het om atletische prestaties gaat. Het community-gevoel is misschien nog wel het bijzonderste. "Iedereen is welkom: voor iedere geïnteresseerde vinden we wel een gepast plekje in het team. Ook al is je conditie (nog) niet top, daar kunnen we wel een mouw aanpassen. Zelf heb ik bij andere sporten die ik speelde, dat gemeenschapsgevoel nooit zo ervaren. Ook de omkadering (voorzitter, PR, etc.) ligt in de handen van de spelers die zich als vrijwilliger opgeven. Op die manier werk je het teamgevoel ook in de hand."

We hopen dat de sport er enkel maar populairder op wordt en dat we in 2016 veel nieuwe spelers mogen verwelkomen.

Wat brengt de toekomst? "In november zijn vier teams in België geselecteerd voor het Europese Kampioenschap in april. Volgende zomer is het Wereldkampioenschap het hoogtepunt. Dingen om naar uit te kijken dus! Verder hopen we dat de sport populairder wordt en we nog meer spelers kunnen verwelkomen."