Charlotte: Hoofdbommen

column

charlotte

Ik geloof in ware liefde, maar die lijkt heel ver weg. Zijn het mijn rode lippen met altijd wel een mening klaar? Mijn open en blote schrijfsels? Of verwacht ik te veel van alles en iedereen? Ambitieus zijn doet geen zeer en het geluk achterna reizen ook niet. Ik blijf gewoon wie ik ben. Ongecensureerd. 

Hoofdbommen

Muisstil komt 2017 dichterbij. Het sluipt naar ons toe, zit ons op de hielen en zal zichzelf dramatisch onthullen bij een driedubbele kater, hoofdbommen en een hoop uitgesteld werk op de eerste dag van het nieuwe jaar. 

Het wakkert een hersenstorm bij me aan. Ik speel de mogelijke liefdes van mijn leven van afgelopen jaar af  in mijn hoofd als een memory game. Er bestaan vrolijkere spelletjes, maar ik draai elke kaart om. Lars? Ik ging te snel. Tim? Te oud. Tom? Te lief. Samuel? Hij wou enkel seks. Staf? Hippie. William? Ik wou enkel seks. Robin? Kryptonite. Manuel? Playboy 101. Baasman? Kom je later te weten. ;)

Een mens kan wat mislukkingen meemaken in één leven. Voorkombaar of niet, het zorgde wel voor hoe ik nu opereer als single girl. Realistisch. Het klikt of het klikt niet. Ik ben genezen van mijn puberaal naïviteitssyndroom. Eindelijk. Wat een hardnekkig monster van een virus was me dat. Allemaal te danken aan iemand waarvan ik, hilarisch genoeg, ooit dacht dat hij écht de liefde van mijn leven was.

Donkere bar in Londen anno zomer 2013. Hij, een muzikant op het podium, ik, een tipsy toerist met dansmoves. We knipoogden naar elkaar en mijn middenrif warmde op. We spraken na de set, hij trakteerde een biertje en de avond eindigde met een kus en mijn telefoonnummer. Drie jaar later nog steeds geen rinkel. Liefde op het eerste gezicht? Ik dacht van niet. Gelukkig heb ik me er toen snel (bwa, nu ja) over gezet. 

Enkele maanden geleden trok  ik naar dezelfde bar. Dezelfde man zat achter de piano. Hij trakteerde me hetzelfde biertje, danste hetzelfde en zat gestoken in identiek hetzelfde truitje en leren jasje. Het enige minieme verschil: hij deed het met een ander meisje. Al ruim drie jaar gebruikt hij dezelfde tricks om vrouwen te verleiden tot een nachtpartijtje. Drie jaar! En dat op zijn 33ste. Mijn maag keerde om van misselijkheid in een soep van medelijden. Beetje triest.

Wat dat allemaal met een nieuw jaar te maken heeft, weet ik niet. Maar terugblikken op een proces van één pietluttig jaar is onnozel. Je kijkt terug en zegt "en volgend jaar ga ik X doen" of "volgend jaar stop ik met Y". Een jaar is niets. Waarom wil iedereen verandering gedaan krijgen in één schamel jaartje? Waarom überhaupt veranderen? Je kan een jaar lang werkloos zijn, aan het verbouwen zijn, thuis bij je ouders moeten wonen, verdrietig zijn of je in een andere land settelen. 

Dus ik blik terug op meerdere jaren. Waar ben ik trots op, naast mijn verloren naïviteit op vlak van venten? Dat blijft moeilijk. Goede dingen zeggen over mezelf. Dat is voor de Trumps en De Wests van deze wereld weggelegd.

Misschien mijn verzameling broches? Nee. Misschien mijn Audrey Hepburn-kennis? Oké nee, serieus. Ik ben tevreden dat ik iets heb gevonden waar ik mezelf echt in kwijt kan: deze columns. Soms is er wat gedoe rond, logisch en spijtig, maar ik durf mezelf blootgeven. Ik moet mezelf vaak herinneren dat ik daar trots op mag wezen. Niet iedereen is zo. Blijkbaar.

 

Daarom stel ik je graag mijn nieuwjaarsresoluties voor (die nooit zullen standhouden). Want wie zou ik zijn als ik wel openlijk mijn seksleven deelde, maar niet mijn oh zo grote toekomstplannen. Hier gaan we:

  1. Rookvrij blijven. Op dit moment zo’n maand succesvol.

  2. Mijn flexitarisme volhouden en dan later hopelijk een opstap naar vegetarisme maken. 

  3. Véél minder geld besteden aan kledij. Ik blijf een vrouw.

  4. Sorry zeggen aan twee gasten voor hun portrettering in mijn columns (Sorry, ik zal het nooit meer doen. Ps: jullie hebben allebei een onwijs lekker lijf.)

  5. Enkel nog alcohol drinken voor de smaak en niet meer dan twee drankjes per dag. We leven in een samenleving waarin constant alcohol drinken veel te gebruikelijk is geworden.

  6. Spannende dingen meemaken. Lekker ruim. 

  7. Een hond kopen. 

  8. Me geen zorgen maken over de toekomst en gewoon doen waar ik zin in heb. Al is dat nanny zijn (kids love me)

  9. Mijn dagelijkse ochtendyoga volhouden. Goed voor je seksleven, verhoogt mijn flexibiliteit en vermindert mijn permanente nekpijn. Een aanrader dus.

  10. Pas na date dertig ofzo verliefd worden. 

 

 

BILL-reporter Charlotte Spens fileerde eerder het leven van haar generatiegenoten. In haar nieuwe column legt ze zichzelf onder de loep.