Confessions of a millennial: onenightstands

een wekelijks onderzoek naar de gewoontes van de y-generatie.

charlotte spens

Ik ben geboren in 1993 en behoor tot de generatie Y. Mijn leeftijdscategorie wordt gedefinieerd als onzeker en sociaal mediageil. We drinken allemaal hippe koffie in nog hippere koffiebars. Zielig? Wekelijks zal ik een y-aspect onder de microscoop leggen.

Wanneer de nood hoog is, je liefdesleven uitzichtloos en je brein afwezig, lijkt het de juiste tussenoplossing. Je even begeerd voelen met no strings attached: de onenightstand. Maar wat na het orgasme?

"Wanneer ik mij omdraai zie ik hoe de overburen mij in volle glorie aanstaren."

Op handen en knieën zocht ik naar mijn oorbellen. Naakt. In zijn appartement. En hij had een vriendin. Niet mijn beste moment.

Die ochtend leefde ik in een waas. De waas van bevrediging en alcohol die hij had getrakteerd. Het enige wat ik wist, was dat ik mijn oorbellen moest vinden. Wat als zij die vond? Ik wilde niets kapot maken, al was het daar te laat voor. Wanneer ik mij omdraaide richting raam zag ik hoe de overburen mij in volle glorie aanstaarden, ik dook weg van schaamte. Wegwezen. 

Ik griste mijn kleren van de vloer en trok ze zo snel mogelijk aan. Die beha hoefde niet, ik stopte hem in mijn tas. Mijn veters hoefden niet gestrikt. "Als hij maar niet wakker wordt.", "Word alsjeblieft niet wakker." De sjaal die ik droeg, wapperde naar achter door de woeste wind. Ik zag mezelf in een winkelraam voorbij flitsen. Ik was net een superheldin met een cape, maar niet heus. Toen ik thuiskwam en mijn schoenen uittrok hoorde ik iets op de vloer ketsen. Daar lagen ze: mijn oorbellen en mijn geweten. Het was toen dat ik besliste nooit meer een onenightstand te hebben.

Waarom niet? Seks ervaar ik niet als onleuk, maar achteraf voel ik mij rot. Ben ik alleen? Het is alsof ik iemand een cadeau geeft zonder dat ie jarig is en dat enkel uit pure lust. Na de seks ben ik iemand anders. Ik ben emotioneler. Ja, het was voor de helft mijn idee, maar gebruikte hij mij nu? Wanneer mijn bedpartner me nadien niet knuffelt en mij de rug toekeert, voel ik het: ik ben gekwetst. 

Voor veel vrouwen is casual seks nooit vrijblijvend

Daarbij zal ik de man zijn flaws achteraf goed praten en zéér prille gevoelens voor hem kweken. Ben ik de enige die dat doet? Ik steek dat op oxytocine, het liefdeshormoon, dat opborrelt tijdens het vrijen. Veel vrouwen worden na seks lijmpistolen. Onze hersenen lokken ons in de val en laten ons twijfelen: is hier meer te vinden dan seks?

Pas na twee weken, één onbeantwoorde sms en veel nadenken zal ik terug kunnen beseffen dat het een onenightstand was en dat ik met die gast eigenlijk absoluut niets wil. Twee weken. Dat proces is veel te lang, vermoeiend en emotioneel om vaker mee te maken. Dus: onenightstands zijn niet mijn dada. Jammer, maar voor veel vrouwen is casual seks nooit vrijblijvend. (Wat dan weer niet wil zeggen dat ALLE mannen wél comfortabel zijn met onenightstands.)

"Het zit zo: vrouwen vrezen voor de slechte naam die ze zullen krijgen", vertelt Peter. "Nee, nee onnozelaar. Het probleem is dat vrouwen hun hormonen niet kunnen uitschakelen en hun brein liefde herkent in seks", reageert mijn beste vriend Wouter. Beide hebben ze meer dan twintig vrouwen versleten. Beide werken ze als barman. Beide hebben ze een punt. Ze vertellen me dat ze het "charmant" vinden dat ik niet doe aan vrijblijvend vrijen. Toch wens ik soms dat casual seks even gemakkelijk voor mij zou zijn als voor hen. Zonder crushes. En zonder slet-stempel, want die was ik al bijna vergeten.

Maar bestaat die stempel met gegronde redenen? Ik vroeg het Louis en talloze anderen. "Er zijn veel mensen die sceptisch staan tegenover betekenisloze seks. Maar wat moeten mensen zonder relatie doen? Mogen die dan geen seks hebben? De sletstempel die vrouwen krijgen is belachelijk. Je bent een mens, je hebt nu eenmaal driften." Ik kon het zelf niet beter bedenken. Driften in godsnaam. 

Je leest het goed. Vrijblijvende seks is oké. Stempels zijn onzin. Dus als je je emoties onder controle hebt, zijn onenightstands zonder twijfel leuk. Wat zeg ik nu? "leuk"? Soms draaien je ogen 360 graden in je schedel van verbazing. Maar hoe sterk mijn drift (en mijn zelfzekerheid) ook mag zijn, het overstemt nooit mijn gedachten. Maar kijken mag nog altijd.