“Het is zo belangrijk om minder taboes en meer zichtbaarheid te hebben.”

ROLMODELLEN

Inke

De rolmodellen van Maartje Meartens (28) kan je terugvinden in je Harry Potter boeken of CD’s van Linkin Park. Zelf vindt ze dat onderwerpen zoals mental health en de kwestbaarheid van mensen veel meer besproken moet worden. 

Je hebt een tattoo van Luna Lovegood uit de Harry Potter-reeks op je arm. Is dat iemand die je ziet als een rolmodel?

"Dat doe ik zeker. Die is gewoon zichzelf, zonder schaamte. Wat is er niet leuk aan haar? Ze toont aan hoe belangrijk het is om jezelf te zijn en jezelf te omarmen. Het is gewoon rottig om jezelf niet graag te zien. Zeker als je jezelf ook door omstaanders laat neerhalen. Dat is dan enkel een bevestiging, dan bevestig je het weer voor jezelf en wordt het een vicieuze cirkel. Luna was altijd een lichtpuntje in de reeks, ook al werden de verhalen steeds donkerder." 

Van waar komt bij jou die nood om rolmodellen te hebben?

“In het algemeen heb ik nood aan mij niet alleen te voelen. Zo heb ik bijvoorbeeld mijn Tumblr-blog waar ik enorm veel quotes of posts vind, waarbij ik denkt: zo voel ik mij ook. 

Dat geldt ook voor liedjesteksten. Die kunnen omschrijven hoe je jezelf voelt zonder dat je er zelf woorden aan kan geven. Zo heeft Linkin Park voor mij een grote rol bij gespeeld, net als Evanescence, Twenty One Pilots, Demi Lovato en Sia. Toen ik hoorde dat Chester Bennington, de zanger van Linkin Park, dood was, was het een enorme schok. Hij laat zijn woede echt merken in zijn performances. Het is dan ook een opluchting om zelf mee te schreeuwen en je frustraties eruit te kunnen gooien. Een rolmodel moet niet altijd iets positiefs aantonen. Als je negatieve gevoelens herkent en ziet dat je niet de enige bent, kan dit je ook vooruit helpen.”

"Aan mental health wordt er geleidelijk aan wat meer aandacht geschonken door de maatschappij. Het taboe is al iets minder."

Zijn die rolmodellen een constante geweest tijdens je leven?

“Rolmodellen zoals Evanescence en Linkin Park staan al lang centraal in mijn leven en momenteel zijn ze nog steeds belangrijk. Er zijn er wel bijgekomen, zoals bijvoorbeeld slampoetryartiesten. Die schenken ook deels woorden aan mij om mij uit te kunnen drukken. Tegelijkertijd zie je ook erkenning van je gevoelens. 

Bij slam poetry ben ik terecht gekomen na het kijken van YouTubevideo’s van Laura Lejeune, die vaak praat over mental health. Daar moet in het algemeen gewoon meer over gepraat worden: de kwetsbaarheid van mensen, hoe moeilijk het soms kan zijn en hoe je kan omgaan met bepaalde dingen.”

Kan je inschatten hoe je in het leven zou hebben gestaan zonder jouw rolmodellen?

“Het is heel moeilijk om mij voor te stellen hoe mijn leven eruit had gezien als ik deze rolmodellen niet had gehad. Representation matters. Het is zo belangrijk om minder taboes en meer zichtbaarheid te hebben. Ik ben blij ik deze mensen als rolmodellen in mijn leven heb gehad en nog steeds heb. 

Daarnaast is het belangrijk om onderwerpen zoals mental health ook te verwerken in media en series als iets dat er gewoon een deel van uitmaakt, en niet de enige focus is. Zo doen ze dat bijvoorbeeld in series als One Day at a Time of tijdens de laatste show van comedian Hannah Gadsby

Aan mental health wordt er geleidelijk aan wat meer aandacht geschonken door de maatschappij in het algemeen. Het taboe is al iets minder. Je kan het er nu al over hebben maar daarmee zijn de vooroordelen nog lang niet de wereld uit geholpen.”