'Het licht spreekt, niet de kleuren'

Interview met Frits Vandenweghe

Joshua

Foto’s voor 'Het licht spreekt, niet de kleuren'

Frits Vandenweghe

Niet alleen muzikale talenten zoals SX, Balthazar of Goose komen uit Kortrijk. Ook fotografisch talent bewandelt de West-Vlaamse straatstenen van burgemeester Quickie. De 22-jarige Frits Vandenweghe is zo’n talent dat graag met camera’s prutst.

Hoe ben je met fotografie begonnen?

Frits Vandenweghe: “Door heel veel te prutsen met camera’s. Daardoor heb ik de microbe te pakken gekregen. Je begint met crappy foto’s te nemen om zo langzaam beter te worden zodat je een eigen richting uit kan.”

Hoe heb je je eigen stijl ontwikkeld?

Frits: “Dat is vooral begonnen toen ik voor de eerste keer meedeed met de Kunstbende. Ook mijn opleiding aan Sint-Lucas heeft een rol gespeeld. Fotografie moet vooral verslaggevend zijn wat mij betreft. Dat verhalend aspect boeit me mateloos. Aan de hand van een beeld moet je direct een volledig verhaal kunnen zien. Neem nu bijvoorbeeld de stijl van oorlogsfotograaf Robert Capa: zijn foto’s spreken boekdelen. Je moet met een beeld iets kunnen zeggen zonder dat je tekst nodig hebt. Op basis van dat verslaggevend aspect, feedback en heel veel zelfstudie heb ik mijn eigen stijl ontwikkeld. “

Nadruk op misfortunes

Hoe zou je je stijl omschrijven?

Frits: “Stijl is moeilijk te omschrijven. Enerzijds heb je het visuele aspect en anderzijds is er het karakter van de foto. Mijn visuele stijl ligt nog niet volledig vast, maar ik heb wel al een idee welke richting ik uit wil. Zwart-wit vind ik bijvoorbeeld essentieel. Simpelweg omdat je niet wordt gestoord door kleur. Je ziet meteen de kern van het beeld zonder dat opvallende kleuren de aandacht afleiden. Het licht spreekt, niet de kleuren.”

“Wat het karakter betreft voel ik mij enorm aangetrokken door de dagelijkse sleur, maar dan met de nadruk op allerlei kleine misfortunes. Niet het lijden, maar de belevenis zelf staat centraal. Zo ben ik bezig met een reeks over treinreizigers. De ene persoon slaapt, de ander sleurt zijn zakken mee en nog een ander verliest zich in een boek. Dat zijn ook foto’s waarbij je een eigen verhaal kan fantaseren, da’s net het toffe aan fotografie.”

Je hebt ook een natuurlijke interesse voor camera’s. Vanwaar die passie?

Frits: “Omdat ik geboeid ben door het proces van fotografie. Je begint als nietsnut met een digitaal cameraatje van de mama of de papa en je prutst daarmee. Daarna koop je je eerste spiegelreflexcamera en denk je dat je de zotste van de stad bent. Veel mensen kopen een camera omdat het de beste op de markt is. Da’s absurd. Je kan minstens even fantastische foto’s nemen met een wegwerpcamera of gsm. Nadat je digitale fotografie hebt ontdekt ga je op zoek naar oudere analoge camera’s waardoor je verzameling vorm krijgt.”

Oorlogsfotografie

Ga je het liefst analoog of digitaal te werk?

Frits:“Analoog! Ik werk het liefst met film. Dat klinkt misschien elitair, maar ik verkies film omdat je dan veel meer bezig bent met de foto zelf. Je moet er de tijd voor nemen. Het besef is veel groter waardoor je geconcentreerder werkt. Dat helpt echt om je eigen stijl en workflow te creëren.”

Je studeert beeldende vormgeving. Zou je liever in de reclamewereld werken of toch professioneel fotograaf?

Frits: “Ik ben heel graag bezig met reclame maar er zal bijvoorbeeld veel afhangen van mijn verdere evolutie. Fotografie ligt me, maar misschien niet als job. Maar mochten agentschappen zoals Reuters of Magnum bij me aankloppen voor oorlogsfotografie zou ik zeker geen nee zeggen.”

Bekijk Frits zijn portfolio