"Mijn vader blijft mijn grootste held"

ROLMODELLEN

Inke Gieghase

Afzal Azizi (20) studeert momenteel boekhouding in Antwerpen. Vier jaar geleden vluchtte hij samen met zijn broer vanuit Afghanistan naar België. Hier probeert hij een nieuw leven op te bouwen, waar rolmodellen zoals zijn leerkrachten en vader een belangrijke rol bij spelen. 

 Heb je op dit moment een rolmodel?

 “Er zijn zoveel mensen in België waar ik naar opkijk, zoals bijvoorbeeld mijn leerkrachten. Zowel in mijn OKAN-klas als in de school waar ik nu boekhouding studeer. Ze zijn mensen die ik altijd wil volgen. Ik ben hen dan ook enorm dankbaar. Ze hebben verschillende karakters maar altijd een goede ingesteldheid. Ze helpen mensen zonder er iets voor terug te vragen. 

En natuurlijk zijn mijn mama en papa een groot voorbeeld voor mij. Ik vind dat zij de dapperste ouders ter wereld zijn. Ze hebben zoveel meegemaakt. Toch hebben ze hun best gedaan voor hun kinderen om hen iets te leren en positieve dingen te doen. Ik zou hen dan ook overal volgen.”

"Toen ik klein was, keek ik veel naar actiefilms met acteurs zoals Jackie Chan of Bruce Lee. Jackie was zeker wel mijn rolmodel."

Waren je leerkrachten in Afghanistan ook rolmodellen voor jou?

“Nee, dat was niet het geval. Toen ik op school zat, hadden ik en mijn familie niet zo'n goede band met de leerkrachten omdat zij negatief over ons dachten. Mijn vader was een generaal en mijn leerkrachten werkten vaak samen met de ‘vijandige’ groep. Ze waren dan ook geen rolmodellen voor mij.

Ik beoefen actief karate. Toen ik klein was, keek ik veel naar actiefilms met acteurs zoals Jackie Chan of Bruce Lee. Jackie was zeker wel mijn rolmodel. Ik keek altijd naar zijn films. Ik wou zijn weg volgen en bleef sporten tot ik zoals hem werd.

Toch blijft mijn vader mijn grootste held, ook al heb ik geen idee waar hij momenteel is. Ik weet goed genoeg in wat voor een moeilijke situatie hij zat. Zijn vader was niet in beeld. Toch is hij erin geslaagd om te gaan studeren en een geweldige familie te maken. Uiteindelijk werd hij dan generaal in Afghanistan, wat niet gemakkelijk is. Elke ochtend, als hij naar zijn werk vertrok, nam hij afscheid van ons omdat iedere dag de laatste kon zijn. Hij heeft zo zijn best gedaan voor zijn kinderen. We zijn allemaal naar school kunnen gaan en willen goed zijn voor alles dat leeft. Mijn vader was toen en is nu nog steeds mijn grootste rolmodel.”

Hoe anders denk je dat je leven er had uitgezien als je die rolmodellen niet had gehad?

“Mijn rolmodellen zijn net zoals een groen licht. Als je geen groen licht voor je hebt, is het enorm moeilijk om verder te geraken. Ze geven mij altijd energie om verder te gaan op een positieve manier. Rolmodellen zijn heel belangrijk voor een persoon die iets positiefs wil doen en wil zorgen voor mensen. Ik heb momenteel zeker meer rolmodellen nodig om sneller mijn weg te kunnen vervolgen. Zonder rolmodel zou ik niet kunnen leven.”