Coupe Matadi: "Die ijsjes zijn een uit de hand gelopen hobby"

Ice Ice Baby

Maxime

Zeg niet 'een boot waar je ijsjes kunt eten' tegen Coupe Matadi. Maar wel 'het ijssalon van architecte Nele De Jaeghere.' Architectuur verzoenen met ijsjes, kan dat?

Matadi is geen toevallige mix van leuk klinkende letters. Het betekent in het Afrikaanse Kikongo zo veel als 'op rotsen gebouwd.'
Nele De Jaeghere: "Als architecte heb ik lange tijd voor een bekend merk van pagnes gewerkt, dat zijn Afrikaanse doeken. Toen ik in Congo kwam, viel het allemaal op zijn plaats. Daar heb je nog de link met België, meer dan we hier beseffen. Matadi is de havenstad van Congo. Iedereen die vanuit België vertrok, meerde daar aan. Het is een mythische plek waar vroeger alle dromen begonnen. Toen we ons architectenbureau begonnen, vonden we dat wel een mooie naam. Hier zouden ook dromen beginnen!"

"Als kind droomde ik van een ijssalon à la Sjaakie en de Chocoladefabriek."

"Ons bureau Matadi bestaat nu acht jaar. Enkele jaren geleden gingen we op zoek naar een locatie voor een eigen kantoor. We zochten naar een originele locatie, maar dat was moeilijk in Leuven. Voor het werk waren we in Amsterdam en daar zagen we natuurlijk de grachten en de boten. Er begon een ideetje te groeien in ons hoofd. Het ging niet vanzelf, maar uiteindelijk kochten we de boot over van schipper Peter. We hebben de boot meteen grondig verbouwd, maar het blijft veel onderhoud vragen. Elke vijf jaar moet de boot trouwens op controle, niemand van ons heeft een vaarbewijs om de boot tot aan de loods te varen. Gelukkig kunnen we daarvoor nog steeds rekenen op Peter."

 De boot bleek wel een erg grote ruimte te zijn voor een architectenbureau dat toen nog maar drie mensen in dienst had. Nele speelde met het idee om een deel te verhuren, maar wat zou er kunnen aansluiten bij een architectenbureau? Maar als Matadi de plek is waar dromen beginnen, dan kwam de kinderdroom van Nele handig binnen gesprongen.

 "Als kind wou ik een ijssalon uitbaten op de Grote Markt in Brussel. Ik zag het groots, met een rolband om alle smaken te kunnen zien. Sjakie en de Chocoladefabriek, maar dan voor ijsjes! Ik speelde met het idee om een pop-up ijssalon te beginnen. Iedereen weet dat ijsjes echt mijn passie is, dus moest ik ook het beste ijs hebben. Ik wou alleen maar met natuurlijke producten werken, daarvoor had ik wel speciale machines nodig. Die kosten flink wat geld en een pop-up zou me nooit uit de kosten helpen. Toen besloot ik er maar volledig voor te gaan en zo kwam Coupe Matadi er. Gek hoe het kan lopen, dat ik mijn kinderdroom vernoem naar een stad waar alle dromen begonnen. De rest van het bureau noemt het mijn uit de hand gelopen hobby, maar ijsjes zijn altijd mooi meegenomen!"

"Wat zou er passen bij ons architectenbureau? Mijn kinderdroom?"

"Het ijs is bevat geen chemische bewaarstoffen of andere toevoegingen. Daarom bieden we ook altijd maar negen smaken en drie sorbets aan, voor optimale versheid. Ik ben nu op zoek naar een manier om veganistisch ijs te maken. Ecologie is wel belangrijk. Ik zou bijvoorbeeld erg graag willen dat we de melk rechtstreeks van bij de boer konden halen, maar we zijn te klein. We hebben geen ruimte voor een speciaal vat om de melk in op te vangen. Ik denk na over hoe we het verschil kunnen maken. Onze aardbeien halen we rechtstreeks van bij de boer, dan ruikt het hier dagenlang naar aardbeien. De vanille halen we trouwens rechtstreeks uit Congo! Ik zocht naar Congolese ingrediënten vanwege de Afrikaanse link, maar de economie ligt daar volledig plat. Toen kwam ik uit op een bio-kwekerij in de Kivu-streek, waar het Virunga-park ligt. De kwekerij heet Mountains of the Moon, daarom dat onze vanille ook Moon heet"

De smaken van Coupe Matadi zijn op z'n minst speciaal te noemen. Of wat had je gedacht van Vanilla MoonYoga Yogi en Pépé-ijs?
"Voor mij is smaken verzinnen en benoemen iets waar ik me graag mee bezig hou wanneer ik in de file sta. Soms heb ik al iets bedacht wat lekker is, maar heb ik nog geen naam. Of soms heb ik al een naam, omdat ik die leuk vind klinken, maar heb ik nog geen passende smaak. Ik haal vaak inspiratie uit smakencombinaties van desserts op restaurant, maar ik moet dan ook nagaan of het haalbaar is met natuurlijke producten en hoeveel het zou kosten. In de paasvakantie boden we pépé-ijs aan, dat is pudding met petit beurre. Dat bracht enorm veel mensen op ons af, vanwege de nostalgie. Iedereen heeft vroeger pudding met petit beurres gegeten bij zijn bomma!"