UNTOUCHED: Hanne Torfs

Muzikale duizendpoot Hanne Torfs

charlotte spens

Elke maand brengt reporter Charlotte inspirerende mensen in beeld zoals ze écht zijn. Ze fotografeert ze in hun eigen omgeving en kledij en doet vooral één ding: luisteren. 

Kaartjes, tekeningen, figuurtjes en een Mariabeeldje. "Alles wat hier staat of hangt heeft een betekenis", vertelt ze met haar aanstekelijke glimlach. Ik inspecteer een tekening. Het is een fantasierijk figuurtje, net zoals Hanne bedenk ik mij. Hanne Torfs (26) maakt muziek, speelt theater en kookt voor Sporta magazine. Niets is deze creatieve kameleon te veel. En dat merk je ook aan haar appartement. 

Hoe inspireer je anderen?

Hanne Torfs: "Dat moet ik aan jou vragen (lacht). Waarom koos jij me uit de menigte? Misschien omdat ik altijd naar een verhaal zoek. In muziek, tekst, de dingen die ik doe of de kleren die ik draag. Dus ik kan alleen maar hopen dat jij, iemand die op zoek is naar echte verhalen, geïnspireerd werd door mijn persoonlijk verhaal."

Wat is dat verhaal?

"Nu komt er een hele boterham (lacht). Ik speel bijna drie jaar als toetsteniste en backing vocaliste bij School is Cool. Daarnaast speel ik in Ramona, een indiefolk groepje van vier vrouwen. En dan heb ik mijn eigen band: Nunkidat ik als mijn kindje beschouw. Nunki is een ster die echt bestaat en in mijn hoofd leven daar specifieke personages. Het is mijn eigen universum. In mijn liedjes zing ik over deze personages, over hun leven en problemen. We combineren electronica met analoge muziek. We verkleden ons met optredens ook als inwoners van de planeet Nunki: etnisch met space-invloeden. Ik probeer de nummers al zingend te vertellen en vanuit de gevoelens van het personage, op die manier wordt het toch ook een beetje theater."

Vertel eens over dat theater?

"Ik heb kleinkunst gestudeerd aan het Koninklijk Conservatorium in Antwerpen. Na mijn studie hield ik me meer bezig met muziek. Zo heb ik muziek en tekst geschreven voor vzw Luxemburg. Een fantastisch gezelschap dat theater maakt voor jongeren en samenwerkt met jonge makers om hen een springplank aan te bieden naar het jeugdtheater. Dat heeft me getriggerd om mijn eigen muziektheater gezelschap voor kinderen op te richten onder de naam Symfonie Schnitzel. Samen met Laura De Vries speel ik in januari onze eerste voorstelling."

Wat doe je het liefst in je vrije tijd?

"Ik heb een drukke agenda en in mijn vrije tijd maak ik nog steeds graag muziek. Maar ik kook ook voor een blog op het online platform van Sporta magazine. Mijn agenda is eigenlijk zo gevarieerd dat ik soms opsta en niet meteen weet wat ik die dag moet doen (lacht). Ik organiseer ook twee brunches onder de naam Villa Tikkeneike op 10 januari en 7 februari. Ik nodig na de eerste brunch singer-songwriter Jessie Thijs uit voor een huiskamerconcert en op de tweede brunch Roy Arnouts . Zelf treed ik nog op 14 januari met Nunki op in de Antwerpse Trix. Als ik dan nog vrije tijd over heb, ga ik graag naar de concerten in Het Bos. Zij nodigen vaak alternatieve en experimentele bands uit, dat vind ik een interessant initiatief."

Zoveel projecten, is dat niet vermoeiend?

"Absoluut niet. Ik krijg er grandioos veel energie van. Natuurlijk heb ik soms mijn twijfels. Alles moet in beweging blijven, moet groeien. Mijn eigen groepje is nu een klein succesverhaal. We zijn intern heel hard gegroeid, maar waar blijft het grotere succes? Sommige mensen staan bij wijze van spreken van de ene dag op de andere aan de top en ik knok echt. Soms mail ik tot middernacht door naar cafeetjes en zalen voor optredens. Ik blijf overal aan trekken en sleuren. En dan komen de vragen. Komt het moment nog wel? Moet ik betere nummers schrijven? Er is één ding waar ik wél zeker van ben: ik doe alleen maar dingen waar ik gelukkig van word."