Wij willen alleen erkenning of is dat overdreven?

#WijOverdrijvenNiet

Mari Goossen

#WijOverdrijvenNiet

De column van Yasmine Schillebeeckx  Mijn naam is niet Hey Sexy brengt het debat rond seksisme terug op gang. De gemoederen lopen hier en daar hoog op. Ik doe ook mijn duit in het zakje en vertel over mijn ervaringen.

Enkele jaren geleden wandel ik van school naar huis. Ik was ongeveer zestien jaar. Er rijdt een auto voorbij: heel traag, ramen naar beneden, enkele grijnzende hoofden. Enkele meters verder vindt de bestuurder een parkeerplaats en stopt. Ik voel hun blikken branden op mijn huid. Ik voel me bekeken. Ik kijk wat ik aan heb, basic: een jeans, trui, jas, sneakers. Ik stap langs een zebrapad dus steek ik over, al moet ik niet aan de andere kant zijn. Oef, denk ik. Ik ben er vanaf. Ik hoor de auto optrekken en met veel lawaai doorrijden. Maar het was nog niet voorbij. Enkele meters verder keert de wagen zich om. Dan rijdt hij opnieuw voorbij en roept: 'Voel jij je mooi? Lelijke hoer!'

Herkenbaar

Gelukkig is het niet altijd zo erg, maar ja, ik word zo goed als elke dag lastiggevallen door mannen. En neen, een begroeting op straat reken ik daar niet bij. Ook al gaat die gepaard met afdwalende blikken en gedachten waar ik liever niet verder bij stil sta. 

"Wat heb ik aan? Zie ik er uitdagend uit? Lok ik iets uit? Ik heb het gevoel dat ik iets verkeerd doe. Dat ik hier niet zou moeten zijn."

Het gevoel dat Yasmine beschrijft is zó herkenbaar. Die man staart naar mij. Geen vooroordelen, misschien heeft hij geen bijbedoeling. Wat heb ik aan? Zie ik er uitdagend uit? Lok ik iets uit? Moet ik hierop antwoorden? Het gevoel dat ik iets verkeerd doe. Dat ik hier niet zou moeten zijn. Maar ik klaag niet. Ik merk het zelfs niet meer op. Ik buig mijn hoofd en loop zo onopvallend mogelijk voorbij. Het liefst had ik een onzichtbaarheidsmantel gehad. Maar ik klaag niet. Mijn mama loopt naast me en verbaast zich over al die glurende mannen. Ik zie het niet meer. Of ik zie het wel, maar ik negeer het. 

Ik ben blij dat er moedige vrouwen zijn die niet langer willen weglopen van dit probleem. Want ja, er is wel degelijk een probleem. Erkenning van dat probleem is altijd de eerste stap naar een oplossing.