The Bent in the Striped Pyjamas

Pyjama Days

Julie

"Een nummer maak je niet, dat ontstaat."

© Charlie Dekeersmaecker

Bent Van Looy schittert momenteel bij VTM als coach in The Voice Van Vlaanderen, maar belangrijker nog is zijn nieuwe soloplaat Pyjama Days. "Ook ik draag soms een hele dag mijn pyjama."

Bent Van Looy: “Bij Das Pop was het de bedoeling dat de nummers zoveel mogelijk pop, geconcentreerd verpakt waren in de perfecte vorm en heel strak afgelijnd. Mijn soloplaten zijn vloeiender en minder gedefinieerd."

Pyjama Days verschilt ook van mijn eerste soloplaat Round The Bend. Het is een vrijere, levenslustigere en kleurrijkere versie. Ik wist op voorhand perfect hoe mijn eerste album zou klinken. Ik had het heel goed voorbereid en jaren aan de nummers gewerkt tijdens Das Pop. Toen ik naar LA ging om ze op te nemen bij Jason Falkner hield ik heel streng de controle in handen, omdat ik al wist hoe het moest zijn. Ik ben nog steeds heel blij met die plaat, maar ik merkte ook dat hij zo goed kan regisseren en dat we zo’n goede chemistry hebben, waardoor ik besloot om Pyjama Days helemaal niet voor te bereiden.”

Jason Falkner, van muzikale held tot vriend

“Jason Falkner is al meer dan vijftien jaar mijn muzikale held. Toen een gemeenschappelijke vriend ons in contact bracht, was ik een beetje geïntimideerd. Ik hou heel erg van het hypermelodische karakter in zijn muziek. Hij werkt heel snel en kan écht alles spelen. Nu is hij is niet alleen de producer van mijn dromen, maar ook een goede vriend.”

“De klank en melodie van Pyjama  Days was nog niet bepaald. Wat je hoort op die plaat zijn twee mensen die melodieën uitvinden terwijl je erbij staat. Dat maakt dat het album een zekere frisheid met zich meedraagt. In totaal heb ik ongeveer anderhalf jaar aan de lyrics gewerkt en drie weken aan de afwerking van de plaat met Jason Falkner. Heel relaxed dus.”

“Ik doe alsof ik gitaar speel op mijn piano”

30 Days Without Sun is mijn favoriete nummer, maar dat wisselt. Het is een pianonummer, want ik kan geen gitaar spelen. Hoewel ik doe alsof ik gitaar speel op de piano. (lacht) Bij het eindresultaat was ik verbaasd dat het een nummer van mij was.” 

“Toen ik zestien was, verhuisde ik van Antwerpen naar een kleine zolderkamer in Gent. Niemand wist wie ik was, dus ik kon me volledig heruitvinden. De fouten die ik gemaakt had, telden dan even niet mee. Na veertien jaar Gent moest ik ook daar weer weg en trok ik naar Parijs. Ik startte wederom met een frisse lei. Wat een belangrijke zet was, want in Parijs begon ik aan mijn solonummers.”

Shock to the system

“Daar gaat het nummer My Escape over. Een vlucht, een ontsnapping om ergens anders helemaal opnieuw te starten. Ik heb dat wel nodig, een shock to the system waarin je verplicht wordt om je aan te passen aan een nieuwe situatie. Daardoor ga je gewoontes opgeven en dat is goed, want in gewoontes kan je vastroesten.”

“Ik heb heel lang gezocht naar wie ik eigenlijk ben en dat merk je ook in het nummer. (I couldn’t be more pleased to be just me, finally. , nvdr.) Die zoektocht loopt nog steeds verder. Naarmate je ouder wordt, probeer je niet iemand anders te zijn en heb je minder zorgen over wat andere mensen over je denken. Het is natuurlijk mijn streefdoel om honderd procent zeker te weten wie ik eigenlijk ben.”

“Ik schrijf niet bewust om gebeurtenissen te verwerken, maar ik denk dat het zeker helpt. Door vorm te geven aan gevoelens geef je het een plaats en kan je verder. Sommige teksten kan je dus zien als mijn dagboek, anderen dan weer helemaal niet. My Escape is deels voortgekomen uit mijn eigen belevenissen waar ik een verklaring aan probeer te geven.”

“Het was een reis in mijn eigen kamer”

Pyjama Days gaat ook een beetje over een vlucht, maar dan eentje naar binnen. Je sluit je af van de buitenwereld en binnen gelden er andere regels. Ik doe het zelf niet vaak, maar je kan dat ook niet plannen. Het gebeurt gewoon. Dan besef ik dat het eigenlijk een reis was in mijn eigen kamer.”

“Het nummer High And Dry is mijn manier om vorm te geven aan het afscheid in Parijs. We woonden intussen al tien jaar in Parijs en het is niet een stad die zich voortdurend vernieuwt zoals Londen of Berlijn. Dat is het mooie aan die stad. Het ziet er nu exact hetzelfde uit als in de jaren 50 en zal er over 30 jaar nog steeds zo uitzien. Maar als je er woont is het ook wat behoudsgezind en conservatief, dus het werd tijd voor iets anders.” 

Wil jij Bent Van Looy in zijn gestreepte pyjama bewonderen? Hij treedt op in Antwerpen ( De Roma, 13/04), Brussel (AB, 14/04) en Gent (Handelsbeurs, 15/04).