Das eighties pop

The Game

Das Pop

Kristof

Pure nostalgie of gewone pop-verwennerij? Beide als je het ons vraagt.

Door problemen met de platenmaatschappij moesten we maar liefst vijf jaar wachten op de plaat Das Pop (2009). Nog geen twee jaar later staat de opvolger al klaar. The Game is in amper twee weken opgenomen in de studio van bassist Niek Meul in Stockholm. Die korte opnameperiode is zeker niet nefast voor de kwaliteit van de cd. Iedere song is doorspekt met speelvreugde en het enthousiasme dat de band zo aanstekelijk maakt.

Single The Game doet het enorm goed op Studio Brussel en prikkelt de luisteraar om verder deze plaat te ontdekken. Skip the Rope begint als onschuldig kindergeluk, maar met stevig percussiegeweld komt het nummer vanaf het refrein helemaal los.

Over the top

Zo over the top als het snorretje van Bent Van Looy is het nummer Yesterday. In tegenstelling tot een gelijknamig nummer van een viertal uit Liverpool, gaat het hier niet om een rustig en ingetogen song, maar eerder om een blijde verwelkoming van de zomer.

Daarnaast verwijzen er nog twee songs op de een of andere manier naar de Fab Four. I Me Mine heeft net als de versie van George Harisson veel weg van een muzikale kinderlijke driftbui. Een van de rustigere nummers op The Game is Flowers in the Dirt. Ondanks de ingetogen sfeer kan Das Pop het niet laten om er stukjes opzwepende piano in te plaatsen.

Op nummers als Gold en Fair Weather Friendsis zeer goed te horen dat de plaat een duidelijke knipoog is naar de gladde pop uit de jaren 80. Je hoort flarden van Hall & Oates en Supertramp, maar snedige melodieën en tijdloze songteksten zijn gelukkig nooit veraf. Een popplaat in de zuiverste zin van het woord.