65daysofstatic overspeelt apotheoses

Het Depot

Artiest: 65daysofstatic

Frederick

65daysofstatic - Retreat! Retreat!

In de post-rock wereld kom je weinig grotere namen tegen dan 65daysofstatic. De Europese tours blijven elkaar snel opvolgen, ook in Leuven passeerde de groep.

Het vernieuwde Depot mag er trouwens echt wel zijn als concertzaal - ook al is deze onderhand toch al een jaar niet meer echt 'nieuw'. Verlichting, sfeer en niet onbelangrijk, bereikbaarheid, maken het een toplocatie voor concerten van middenmaat qua publieksaantal. Onder die categorie dus: 65daysofstatic.

Routineus

De post-rockhelden evolueerden over de laatste albums steeds meer richting elektronica, en dat valt ook op tijdens de eerste nummers van de band. Daar hebben we evenwel niks op aan te merken: het blijft technisch verzorgd maar ook erg dansbaar en innovatief. Dat laatste missen we helaas wat bij een groot deel van de nummers van de nieuwste plaat, die op zich wel goed zijn, maar redelijk routineus overkomen.

Zo is er het probleem van 'te veel' apotheoses. Een zinderende apotheose in een nummer nu en dan kan natuurlijk verstommend prachtig zijn indien goed uitgevoerd, maar als dat nummer na nummer gebeurt, voelt het wat uitgemolken aan.

Meer dan één hitje

65daysofstatic blijft ons inziens op zijn best wanneer de band hun meest energieke nummers spelen, zoals daar zijn: Retreat! Retreat! en ook de live wat aangestoken versie van Radio Protector. Over dat laatste nummer trouwens nog dit: de ontvangst van deze parel blijkt veruit het grootste vergeleken met de andere nummers. Een topnummer natuurlijk, dat wel, maar deze band heeft echt wel meer in zijn mars dan dit ene leuk klinkende hitje.

Tot slot willen we toch nog even aankaarten dat live wat vernieuwde versies van oude nummers brengen uiteraard wel een goede intentie is, maar dit mag niet ten goede gaan van de kwaliteit ervan. Dat viel soms wat tegen, wanneer er bijvoorbeeld over dat heerlijk simpele doch energetische Retreat! Retreat! wat extra gitaarlijnen worden gespeeld die overbodig overkomen. Dit slechts in de kantlijn van een concert dat goed was, maar dat van zo'n topband nog net iets beter had gemogen.