Jay-Z ontkracht hiphopclichés

Magna Carta Holy Grail Tour

Jay Z

Yannick

Video’s voor Jay-Z ontkracht hiphopclichés

© Yannick Drossaert

Jay-Z - Niggas in Paris (live at Antwerp, 21/8/13)

Jay-Z, 44 jaar, hiphoplegende, succesvol zakenman en Mister Beyoncé Knowles, deed met zijn Magna Carta Holy Grail-tournee ook ons landje aan. Onder het motto “99 problems, but a Jay-Z concert ain’t one” zagen we de grootmeester aan het werk en werd het duidelijk dat Jigga een “specialleke” is. Fo real.

Plaats van het delict: het Antwerpse Sportpaleis, niet eens uitverkocht en een volledig lege bovenring. Dat moet nogal confronterend geweest zijn voor de man die 50 miljoen albums verkocht en 17 Grammy’s in zijn kast heeft staan. Desalniettemin knalde Jay van begin tot einde en en passant ontpopte hij zich tot “mythbuster” door enkele hardnekkige hiphopclichés de wereld uit te helpen.

1. Hiphopartiesten zijn egocentrisch

Jay-Z is niet te beroerd om zichzelf even in de schaduw te plaatsen. Daar waar een jaartje geleden nog ene Kanye West mee op het podium stond, had Jay-Z dit jaar een al even grote naam mee op sleeptouw: topproducer Timbaland. Die stond eigenlijk een hele show in de schaduw, op een kwartiertje na. Beatboxen en eigen werk mengen – onder meer het geweldige Get Ur Freak On van Missy Elliott: leuk, maar al bij al erg matig en absurd dat zo’n artiest er wat voor spek en bonen bij liep.

Ook voor de fans maakte Jigga tijd vrij. Zelden gezien op een concert: een artiest die zo nadrukkelijk zijn fans bedankt en hen aandacht geeft. Liefst vijftien minuten lang duidt Jay-Z aka Shawn Carter mensen aan in het publiek - de cameraman brengt hen ook vakkundig in beeld - en bedankt hen. “You with the black shirt and the white hat, I see ya.” Imagobuilding? Yes. Maar zeker ook oprecht en voor de vele fans die persoonlijk werden toegesproken een moment om nooit te vergeten. Klasse.

2. Hiphopartiesten willen uitpakken en zijn extravagant

Zeggen dat de groots opgezette constructie van stellingen bescheiden is, gaat een brug te ver, maar gezien de status van de artiest niet eens zo gek. Met verschillende hoogte- en diepteverschillen staat de begeleidende band kriskras verspreid opgesteld en met verlichting werd op een slimme manier gespeeld.

Efficiëntie primeerde op extravagantie, zo ook op de schermen naast het podium - de menigte kreeg onder meer oorlogstaferelen, spionage, explosies, maar ook de Venus van Milo voorgeschoteld – al geven we toe dat de gigantische gouden ketting rond de nek van Jigga toch een cliché op zichzelf is.

3. Hiphopartiesten zijn lui

Laten we een open deur intrappen: Shawn Carter is stinkend rijk. Zo stinkend dat de riool van de Franse hoofdstad er een poepje aan kan ruiken. En hoewel het best een aangenaam weertje was die avond in Antwerpen, lijkt het ook niet slecht om in pakweg Aruba van een cocktail te nippen onder een stralende zon.

Maar Shawn Carter is een performer pur sang en dat merk en hoor je. De woorden kletsen je om de oren met een intensiteit waar Sugar Jackson tegenwoordig alleen nog maar van kan dromen. Zijn verbluffende scherpte en snelheid doen het bestaan van een tape vermoeden, maar Jigga snoert zij die durven twijfelen de mond door slim enkele live aanpassingen te maken. Dus: lui? No way.

4. Hiphopartiesten zijn niet bijster slim

Dat beweren terwijl Jay-Z een heus imperium heeft opgebouwd zou zelf niet getuigen van intellectuele rijkdom. De man heeft een neus voor zaken en baat onder meer een eigen kledinglijn uit – Rocawear genaamd. Even slim is de setlist van zijn concert. 99 Problems zorgt voor een eerste climax na twee derde van de show, publiekslieveling Niggas in Paris maakt iedereen wild en dolenthousiast (twee circle pits en een wall of death) op het einde is er nog Hard Knock Life en de rasechte tearjerker Young Forever.

Hij strooit ook met samples van andere artiesten: Clique van boezemvriend Kanye West, D.A.N.C.E. van Justice, Run This Town met Rihanna, Holy Grail met Justin Timberlake en Empire State of Mind (uiteraard) met Alicia Keys. Intussen speelt hij zowel oud als veel nieuw materiaal en schudt hij mopjes uit z’n mouw, genre “Twerk Miley twerk twerk”.

Onderhoudend concert dus waarin de grootmeester zijn trouwe volgelingen beloonde. Hit me!