De mooiste, vreemdste en slechtste covers op Rock Werchter

De fun, de hits op #RW15

Sofie

Rock Werchter 2015, het festival van de afzeggers. De leegtes werden opgevuld met vervangers en ook waren meerdere artiesten aanwezig zonder er fysiek te staan. Het muzikale equivalent van 'Waar is Wally?'. De mooiste, vreemdste en slechtste covers van Rock Werchter op een rijtje.

Het Britse Years & Years herwerkte Blu Cantrell en Sean Paul's Breathe tot synthpop. Enkel herkenbaar voor échte Seannah Paul fans. 

James Bay kende zijn doelgroep (lees: schreeuwende meisjes) en bracht Alicia Keys mee. Of toch zijn versie van haar I ain't got you

Chet Faker leende No Diggity van Blackstreet en kon de massa hiermee bekoren. Van de generatiekloof was even geen sprake.  

Florence + The Machine zette het publiek aan tot liefhebben. Geen beter moment om You've got the love van The Source boven te halen. 

Florence + The Machine

Mister Noel Gallagher zorgde voor meerdere Oasis 'covers' en bijhorende kippenvelmomenten bij het publiek met Don't look back in anger en Whatever.

Hipster meets Wrecking Ball. Alt-J was in het gezelschap van Miley Cyrus. Geen cover, maar een stukje van I'm a female rebel in hun eigen Hunger of The Pine.

Juxebox koning Pharrell Williams bracht een compilatie van hitnummers als I'm a slave van Britney Spears en Hollaback Girl van Gwen Stefani. Het zingen werd voornamelijk aan het publiek overgelaten en werd zo een Singstarsessie op grote schaal. 

Pharrell Williams

Kasabian kroonde zichzelf koning van de covers. Ze speelden Praise You van Fatboy Slim en hadden met eentje niet genoeg dus lieten Thick as Thieves overlopen in When You're Strange van The Doors.

Grease is the word bij Angus & Julia Stone. Met een cover van You're the one that I want verrasten ze het publiek dat pas laat leek door te hebben over welke klassieker het precies ging.