Deze Belgische artiesten hebben meer succes in het buitenland

Hier doen ze bij velen nog geen belletje rinkelen.

Tiffany Robbens

Internationale hitlijsten veroveren, fans hebben in verschillende werelddelen of op buitenlandse festivalaffiches pronken. Voor sommige Belgische artiesten is het een realiteit en toch krijgen ze in eigen land nog geen nationale erkenning. Hoog tijd dus om ze even in de schijnwerpers te zetten.

1. Tsar B

Deze artiest ken je misschien nog van de BILL Award 2016. Tsar B, echte naam Justine Bourgeus, zette haar eerste stapjes in de muziekwereld als violiste bij Bear Run en School Is Cool. Voor haar zangdebuut mocht ze in 2015 samenwerken met niemand minder dan popsensatie Oscar and the Wolf voor een cover van ‘Back to Black’ van soulzangeres Amy Winehouse. Het nummer maakte deel uit van de soundtrack van ‘Black’, een film over Brusselse bendes van regisseursduo Adil El Arbi en Bilall Fallah.

Datzelfde jaar ontdekten internationale media zoals The FADER en Noisey UK haar eerste solosingle ‘Escalate’ en werd hij gedraaid op BBC Radio 1. Haar tweede single ‘Myth’ ging bovendien in première op de radiozender. Ook Billboard, NME en Dazed & Confused hadden mooie woorden voor Tsar B. Haar muziek werd al gebruikt in meer dan duizend choreografieën en die van Alexander Chung ging zelfs viraal met zo’n dertig miljoen views. Daarop besloot hij haar uit te nodigen voor een gastoptreden aan de Amerikaanse westkust in 2017, waar ze eigenhandig ook een performance regelde in een stripclub in Los Angeles.

Tsar B mocht op de afterparty van Givenchy zingen tijdens de Paris Fashion Week in het voorjaar van 2018 en speelde al shows doorheen Europa, in het Verenigd Koninkrijk en Turkije. Met haar nieuwe debuutplaat ‘The Games I Played’ onder de arm verovert de Vlaamse Queen B binnenkort misschien wel de wereld met haar “dark blue oriental R&B”.

2. Roméo Elvis

Roméo Johnny Elvis Kiki Van Laeken aka Roméo Elvis is de broer van de rijzende ster Angèle. De twee scoorden een nummer 1-hit in Wallonië en Frankrijk met 'Tout Oublier', waarvan de videoclip al zestig miljoen keer bekeken werd. In Wallonië kon niemand die eerste positie langer behouden, waardoor ze het record afpakten van Stromae. Maar noem Roméo Elvis niet gewoon de broer van Angèle, want de Brusselse hiphopper is al langer met muziek bezig dan zij.

Voor de release van zijn debuutplaat in 2017 had Roméo al drie ep’s uitgebracht. De laatste daarvan, ‘Morale’, veroverde een plek in de Waalse Ultratop en lanceerde zo zijn carrière. Op een van de tracks werkte hij samen met Tessa Dixson, een van de winnaars van De Nieuwe Lichting 2019. En samenwerken is iets waar de rapper pap van lust. Hij was doorheen de jaren onder andere te horen op nummers van Stikstof, Zwangere Guy en Black Box Revelation.

Zijn eerste studioalbum ‘Morale 2’ was commercieel een schot in de roos in Frankrijk en behaalde er een gouden status. Het leverde hem bekendheid op bij het grote publiek en ontelbare shows bij onze zuiderburen. Daarnaast vinkte hij festivals af in onder meer Luxemburg, Zwitserland, Spanje en Canada. Hoewel Roméo al geprogrammeerd stond op Rock Werchter en Pukkelpop, heeft hij in de Vlaamse charts nog geen stunts uitgehaald. In 2019 zal zijn tweede album ‘Chocolat’ in de rekken liggen, met Damon Albarn (de frontman van Blur en Gorillaz) als een van de features. Wie weet zal dat volstaan om het succes van ‘Brol’ van zijn jongere zus te evenaren.

3. Whispering Sons

Deze jonge groep ging in 2016 met de overwinning aan de haal in Humo’s Rock Rally. Vergis je niet, achter de typisch androgyne klanken van Whispering Sons gaat wel degelijk een vrouwenstem schuil. Zangeres Fenne Kuppens pakte al de helft van het continent in met haar new wave-sound uit de jaren tachtig. Het kwintet uit Limburg performde al in een twintigtal Europese landen en mocht mee op tournee met postpunkbands The Soft Moon en Gang of Four. Ze speelden al het vaakst in Duitsland en daar kunnen het interview en de review van het in Berlijn gevestigde Post-Punk.com voor iets tussen zitten.

Na een ep en singles die niet veel airplay kregen, kwam hun eerste plaat ‘Image’ uit eind 2018. Het nummer ‘Alone’ stond gedurende vier weken bovenaan De Afrekening van Studio Brussel en bleef maandenlang in de hitlijst staan. Niet veel later mochten ze een verrassingsoptreden geven tijdens het defilé van de Belgische couturier Raf Simons op de Paris Fashion Week Men. Het vijftal kreeg ook drie nominaties op de Music Industry Awards (MIA’s), maar kon er geen verzilveren. De nationale doorbraak van Whispering Sons blijft dus voorlopig nog uit.

4. Amenra

De spirituele metalband Amenra gaat sinds 1999 mee en daar zijn talloze singles, ep’s, lp’s en splitalbums het bewijs van. De Kortrijkenaars brachten zelfs een boek uit met hun collectief Church of Ra en een dvd van een handvol van hun visuele liveoptredens. Ze zijn niet schuw van onorthodoxe nummers die langzaam opbouwen en tien minuten of langer duren. In een essay dat frontman Colin H. Van Eeckhout in 2017 schreef voor de Britse krant The Independent zei hij dat ze met hun muziek een mogelijkheid willen creëren tot zelfreflectie en introspectie. Door die eigenzinnige invulling hebben ze een sterke internationale reputatie opgebouwd en België op de wereldkaart gezet binnen het genre.

Amenra heeft een trouwe groep fans weten te verzamelen in het buitenland. De band speelde al zalen plat in West-, Centraal- en Oost-Europa en bracht eind 2018 een blitzbezoek aan Australië, Nieuw-Zeeland en Japan. Dankzij hun stevige fanbase in de Verenigde Staten staan er ook al meerdere overzeese tournees op het palmares van de West-Vlamingen. In 2019 zal het Amerikaanse metal- en hardrockmagazine Revolver de ‘Amenra XX Documentary’ onthullen over hun twintigjarige carrière, waarmee ze vast nog even zullen doorgaan.

5. Damso

De kans is groot dat je Damso of William Kalubi nog kent van de controverse die ontstond toen hij een WK-lied mocht schrijven voor het wereldkampioenschap voetbal 2018. Onder publieke druk beëindigde de Koninklijke Belgische Voetbalbond de samenwerking met de Belgisch-Congolese rapper vanwege zijn “seksistische” liedjesteksten nog voor hij zijn nummer kon uitbrengen. Uiteindelijk besloot hij ‘Humains’ als bonustrack op zijn volgende plaat te zetten.

In Frankrijk is Damso ontzettend populair. Zijn eerste album ‘Batterie faible’ behaalde er platina (100.000 verkochte platen), zijn derde ‘Lithopédion’ dubbel platina en zijn tweede album ‘Ipséité’ bereikte zelfs de diamanten status (500.000 sales). Zijn songs overspoelen er standaard de hitlijsten. Geen wonder dat hij amper shows speelt in België. Hij trad ook al een aantal keer op in Zwitserland en zelfs eens op een muziekfestival in Marokko. Als je hem live aan het werk wil zien, zal je er waarschijnlijk noodgedwongen een reisje van moeten maken.

6. Témé Tan

Témé Tan is de alias van de Belgisch-Congolese Tanguy Haesevoets. Hij heeft al een groot deel van de aardbol gezien – met én zonder zijn muziek. Hij heeft in Japan, Spanje en Brazilië gewoond, door Europa en China getoerd en stond zelfs op de planken in Marokko en Mali. Zijn nummers zijn internationaal toegankelijk door de onmiskenbare invloeden van zijn Afrikaanse roots en van zijn exotische reizen en door de goede vibes die ze uitstralen. “Ik maak muziek met één doel: de mensen laten dansen”, vertelde Tanguy in een interview met De Morgen.

Begin 2017 mocht hij zichzelf twee weken lang bewijzen als voorprogramma van het Duitse tweetal Milky Chance. In het najaar bracht Tanguy zijn titelloze debuutalbum uit, waarvan ‘Ça Va Pas La Tête’ op de soundtrack verscheen van de populaire voetbalgame ‘FIFA 18’. Het leverde hem zijn eerste tv-interview op in ‘Van Gils & Gasten’ en een warme ontvangst bij StuBru. Voor ‘Le Ciel’ werkte hij samen met de Brusselse producer Le Motel, die jarenlang een onafscheidelijk duo vormde met Roméo Elvis. Desondanks waren de singles van Témé Tan nog niet in de Belgische charts te bespeuren. Toch is hij een artiest om in de gaten te houden, want in 2019 komt hij met nieuwe muziek op de proppen die wel eens meer weerklank zou kunnen vinden.