Dirk.: "We moeten onszelf belachelijk maken om op een serieuze manier te kunnen doen wat we doen"

Over hun nieuwe album: Album

Julie Rommelaere

Inspirerende band, die mannen van dirk.. Dat het realisten zijn en geen idealisten wordt met dit interview meteen duidelijk. En humoristen, dat ook natuurlijk! Dat het hen niet gaat om het doorbreken als artiest maar om het inspireren, troosten en raken van jij en ik. Net omdat dirk. niet smeekt om die aandacht slaagt de groep er op excellente wijze in boven alle anderen uit te springen.

Jelle Denturck en Pieter-Willem Lauwers kennen we in eerste instantie van het vrolijke Protection Patrol Pinkerton. Vorig jaar besliste PPP ermee te stoppen en stortten Jelle en Pieter-Willem zich volledig op hun andere project dirk.. Een slimme keuze, zo blijkt, want deze rockband wist de afgelopen weken heel wat Belgische concertzalen te veroveren met hun debuutplaat Album

Gouden popsongs ingesmeerd met kak 

De overgang van de poppy songs van PPP naar de ruige rockmuziek van dirk. zagen de twee niet echt als een transitie. “Voor ons zijn het eerder twee interesses”, vertelt Pieter-Willem. “We zijn zowel zot van Vampire Weekend als van Pixies en Cloud Nothings.” Zanger-bassist Jelle Denturck voegt toe: “Als je een tweede band begint, zou het een beetje stom zijn om exact dezelfde muziek te maken. Dirk. is een goede uitlaatklep. Zo kunnen we de versterkers eens opendraaien.” Toch beweren ze met dirk. ook popsongs te maken. “Maar gewoon met vree veel kak over gesmeten”, lacht gitarist Frederik Desmedt.

Voor de band is de connectie met het publiek prioriteit. “Mensen moeten buiten wandelen en het gevoel hebben dat ze iets intens hebben meegemaakt. Dirk. moet urgent zijn en een beetje zeer doen”, aldus de zanger. Frederik gaat verder: “We doen wat we willen en nu is dat toevallig veel vuiligheid. We houden dan ook – in tegenstelling tot veel andere bands – geen rekening met wat werkt op de radio of niet.”

“We zijn allemaal maar aan het sukkelen”

Jelle vertelt: “We willen het publiek duidelijk maken dat het leven echt niet zo veel zin heeft. Iedereen is uiteindelijk maar iets aan het doen, zich aan het bezighouden. Jullie zijn allemaal aan het sukkelen en wij ook. Laten we dus samen aanmodderen en er iets tof van maken. Het hoogst haalbare in het leven is samen met anderen een connectie creëren en even het gevoel hebben dat je iets betekenisvol hebt gedaan of meegemaakt.”

Aan de titel van hun debuutplaat hebben de gasten duidelijk niet veel tijd besteed, maar dat blijkt ergens ook een bewuste keuze te zijn. “Toen het album werd geperst en gemasterd kregen we de vraag hoe het zou heten.” Iets waar het viertal nog niet had bij stilgestaan. Dus beantwoordden ze de vraag met ‘Album’. “Zo simpel is het. We houden niet van moeilijk doen om moeilijk te doen.” De band wilde er geen label opplakken. “Behalve dan het label dat het een album is”, grapt Pieter-Willem. 

Vier op een rij

“We hebben al 24 sterren verzamelt”, lacht Jelle. “Op iedere review krijgen we vier sterren. We voélen dat het publiek echt iets aan ons album heeft. Er zijn veel managers en promotors in de muziekindustrie die mails rondsturen om goede reviews te krijgen voor een bepaalde band. Je moet tegenwoordig smeken om aandacht want er zijn zoveel artiesten. Bij ons willen de mensen zelf onze muziek aandacht geven. Zij komen naar ons toe in plaats van omgekeerd.

“Mama was thuis aan het sterven, natuurlijk sluipt dat ook in de muziek”

Vorig jaar overleed Jelle’s mama aan borstkanker. Dit had ook invloed op de filosofie in het album. “Toen we de nummers schreven, leefde mijn mama nog maar ze was wel al bezig met haar doodstrijd. Dat kruipt in je wereldbeeld, hoe je alles ziet en hoe je in het leven staat, dus onrechtstreeks zit dit ook in de songs. Ik heb nooit specifiek daarover willen schrijven. Dirk. is een band. Het is niet aan mij om alleen over mezelf te vertellen. De teksten zijn gewoon een weergave van hoe ik op dat moment naar het leven keek en deze kloppen met het gevoel dat we in de dirk.-muziek willen weergeven.” De teksten zijn dus van de hand van Jelle, de muziek heeft de band collectief in elkaar geknutseld. “Bandwerk, he!”, lolt Pieter-Willem weer.

“De strofe en het refrein van onze single Milk staan eigenlijk los van elkaar maar ze passen toevallig gewoon goed samen dus is het één nummer geworden. In de strofe komt de sceptische visie van dirk. aan bod waarin alles in vraag wordt gesteld. Er zijn geen waarheden. Het refrein is dan weer pure nonsens waarin doorschemert dat we allemaal alleen zijn en ook alleen sterven", verklaart Jelle.

“Als je een plaat maakt probeer je niet één goede song maar acht songs te maken waarvan je volledig overtuigd bent. We houden van alle acht nummers evenveel en vooral dat we ze alle acht hebben. Elke song heeft z’n karakter en z’n meerwaarde op de plaat. Wat we wel merken tijdens optredens is dat Fuckup echt iets teweegbrengt bij de toeschouwers. De tekst in het nummer wordt veel herhaald en het publiek vindt dat een toffe quote.”

 “Er is niets erger dan mensen die zichzelf te serieus nemen”

Dirk. staat ook bekend om hun humor. Zowel on stage als alles daarbuiten vinden ze zelf die humor heel belangrijk. “Er is niets erger dan mensen die zichzelf te serieus nemen”, stelt Jelle. "Als je dat doet dan word je automatisch een lelijk mens. Ik ben ervan overtuigd dat dit de bron is van al het kwaad. IS-strijders nemen zichzelf veel te serieus. Iemand als Donald Trump is iemand die zichzelf vreselijk serieus neemt. Je moet altijd alles kunnen onderuit halen. Bij alles wat je doet en zegt, moet je in je achterhoofd houden dat het ook maar is wat het is. Humor is een vorm van relativeren en als dat niet gebeurt dan loopt het mis. We moeten onszelf dus belachelijk maken om op een serieuze manier te kunnen doen wat we doen.”

En om dat ludieke karakter ook door te trekken bij hun debuutplaat creëerde Jelle zelf een kleurboek dat je bij het album krijgt. Deze tekeningen geven de songs min of meer weer aan de hand van de cartoonversies van de bandleden.

"Muziek is troost"

“Ik wil dat mensen écht iets hebben aan onze muziek. Dat ze het niet gewoon tof vinden maar dat we hen raken. Muziek is troost. Dus als we dat kunnen doen, is dat het hoogst haalbare", geeft Jelle toe. 

Op 5 maart geeft de band het beste van zichzelf in Het Depot in Leuven.