Dit was Legacy Festival

Legacy Festival 2018

De line-up van Legacy Festival, met hitmachines uit de nineties en de nillies, deed vermoeden dat de hoofdact de nostalgische gevoelens van haar publiek was. De effectieve ervaring sloot bij die hypothese aan, maar toch: het festival heeft meer te bieden dan namen uit vervlogen tijden.

Wilde jaren herbeleven

Het doelpubliek van Legacy is ouder dan dat van het gemiddelde festival: dertigers, veertigers, maar bitter weinig jonkies. Dat sluit aan bij wat het festival probeert te zijn, een plek waar mensen de muziek uit hun wilde jaren opnieuw kunnen opzoeken en de discotheekervaring kunnen herbeleven. Met namen als Furax, Jan Vervloet, Dr. Alban en Rozalla slaagde het festival hier glansrijk in. 

Niet alleen waren de artiesten in staat om een setting te creëren waarin de wilde muziekjaren even opnieuw werkelijkheid werden, ze wisten ook vaak te verrassen. Genres als jumpstyle, hardstyle, newbeat, breakbeat, eurodance en retro sloten naadloos aan bij nieuwere genres als minimal house, jonge drum & bass en met momenten zelfs een verdwaalde hip-hop tune. Klassiekers als Hardcore Vibes of Sandstorm van Darude werden gespeeld naast tracks van Mr. Oizo, Kendrick Lamar en zelfs Selah Sue.

 

Ruimte voor iets nieuws

Toch, op het kleinste podium, ergens tussen de Main Stage en het Bonsai-podium, vond je plots een oase waar je kon luisteren naar het beste wat de wereld van de experimentele techno te bieden heeft. Ben Ishii nam de kroon van verrassendste act met zijn minimalistische muziek vol patronen en texturen. Om te dansen was er plaats genoeg: we stonden bijna alleen aan dat podium. Ruimte voor iets nieuws was er dus zeker. We vonden er namen die zelden plaats zouden krijgen op festivals gericht op een mainstreampubliek.

Diverser dan het doet uitschijnen

Het festival probeert meer te brengen dan waar het leeuwendeel van haar bezoekers naar op zoek is. De grote namen die Legacy programmeert voorspellen een fout feestje, maar er is meer te vinden dan enkel bekende liedjes uit een vervlogen tijdperk van neon, flitslichten en plateauschoenen. Het is een aanrader, al is het maar voor de setting: het strand aan het Zilvermeer in Mol. 

TEKST © Raf Schuljin