Mechelse koekoek en West-Vlaamse stutten op Boterhammen in het Park

Boterhammen in het Park 2018

Brecht Vissers

In het Brusselse Warandepark kan je tussen 27 en 31 augustus elke middag genieten van Nederlandstalige muziek en een boke. Boterhammen in het Park serveert al voor de 29ste keer de sappigste crèmekoekjes uit de Nederlandstalige pop, aangevuld met enkele nobele onbekenden.

Maandag: ‘t spel es espe

Brihang trapt deze editie af met zijn West-Vlaamse rap/poëzie. Hij tastte met zijn album de grenzen van de hiphop af en krijgt daarvoor - terecht - veel bekijks. Bovendien is hij een begenadigd beeldend kunstenaar en regisseerde hij pas nog de nieuwe videoclip van Bazart.

Aansluitend speelt Het Zesde Metaal. Hun band met Brihang beperkt zich niet enkel tot de West-Vlaamse taal. Live vervoegde Brihang hen namelijk al tijdens Naar de Wuppe.  kippenvel verzekerd als dat opnieuw gebeurt op Boterhammen In het Park.

Dinsdag: Mechelse koekoek en Antwerpse handjes

Voorlopig is hij nog een goed bewaard geheim uit Mechelen, maar volgens ons duurt dat niet lang meer. Tom Kestens heeft alles: prachtige moderne arrangementen die doen denken aan Spinvis, tekstueel on point en al heel lang aan het bouwen in de marge. Hij was toetsenist bij Das Pop en mensen die alle Jamiroquai rip-offs kennen (ze bestaan!), zagen zijn band Lalalover vast een keer aan het werk. Zijn Nederlands is beter dan zijn Engels.



Minder modern klinkt Wannes Van de Velde, de intussen overleden volkszanger uit Antwerpen. Ex-bandleden, vrienden en sympathisanten richtten een band op die hulde brengt aan de man. U zult tv-gezichten herkennen zoals Tiny Bertels en Lucas Van den Eynde en ook Jan - De Nieuwe Snaar - De Smet. Voor wie onmiddellijk denkt “Wannes wie?”: Ik wil deze nacht in de straten verdwalen wordt soms nog tussen de EDM gesmeerd op fuiven in het Antwerpse.

Woensdag: Speculazen Pieten & stukje van De Mens

Clean Pete is zowat de Nederlandse Belle & Sebastian. Of zo klinken ze toch op hun nieuwste album. Blije muziek, met minder blije teksten over de liefde. Schattig, een beetje melig en melancholisch.



Frank Vander Linden heeft hits genoeg achter zijn naam. Dat komt vooral door zijn band De Mens, die amper een introductie nodig heeft. Irene, Dit Is Mijn Huis, Jeroen Brouwers - Schrijft Een Boek, En in Gent, Maandag, De Meeste Jongens Zijn Eenzame Meisjes… Ondertussen is er sowieso een van die melodieën in je hoofd opgedoken. Solo bracht hij dit jaar ook een nieuwe plaat uit: Nachtwerk, met veelal donkere en rustige geluiden.

Donderdag: Beleg vragen bij je Buurman

Crowdfunding gaf ons de kleinkunst van An-Sofie Noppe, eerder schattige teksten vergezeld van soms donkere muziek. Ze gidst in het normale leven muzikale wandelingen en maakt kinderliedjes. Je kan haar gerust de Eva Mouton van de popmuziek noemen.



Buurman is ondertussen ook een vaste waarde. Voor zanger Geert Verdickt is het vooralsnog onmogelijk om een nummer te maken dat niet door merg en been gaat, ook op Dans en Dwaal, het jongste wapenfeit van de band. De nieuwe - meer elektronische - sound werkt niet altijd in de studio, maar live is het nog iets moeilijker geworden om stil te blijven staan.

Vrijdag: stutten me hiphop

De Franstalige Brusselse rap scheert tegenwoordig hoge toppen, maar ook in het Nederlands wordt er deftig gespit. Niet in het minst door JAY MNG, finalist van de Nieuwe Lichting van Studio Brussel en de eigenaar van het fijnste Vlaams-Brussels accent van het land. Zijn beats zijn fenomenaal: denk aan Nas in tijden van Illmatic of aan RZA.



We wisten al langer dat het West-Vlaams een echte raptaal is: Brihang komt dat zoals eerder vermeld op maandag bewijzen. Daar hebben we natuurlijk ook ‘t Hof van Commerce voor te danken. Izegem staat - mede dankzij hen - sinds het einde van de jaren negentig op de hiphopkaart.

Meer info vind je hier.