Suikerrock 2018: Like als je van eclectisch houdt

Suikerrock 2018

Brecht Vissers

In Tienen - op een boogscheut van de suikerraffinaderij - maken ze zich op voor een van de zoetste festivals van Vlaanderen: Suikerrock. Zij weten elk jaar een hele resem topnamen te strikken voor hun eclectische affiche. Tussen 27 en 29 juli van dit jaar is dat niet anders.

Zeemzoet en zomers

Wie tussen alle rappers op vrijdag een beetje verloren loopt, raden we aan om naar de Acoustic Stage te gaan alwaar Red Cloud ofte Hans Roofthooft zijn punkverleden en zijn volwassen leven probeert samen te brengen in akoestische nummers die doen denken aan The Jayhawks en Neil Young.

Milo Meskens ziet er vaak uit alsof hij écht een knuffel kan gebruiken. Misschien werd hij daarom - en door de hoge radiovriendelijkheid van zijn nummers - omarmd door zowat elke radiozender die Vlaanderen te bieden heeft. Wie hem van dichtbij wil zien, doet dat best op deze editie. De volgende keer zal je tussen de bakvissen naar voren moeten zwemmen.

Ironisch genoeg staan de bakvissen van weleer - ditmaal van de jaren negentig - op dezelfde dag waarschijnlijk mee te kwelen met Alanis Morissette aan hetzelfde podium. Zij sluit af op zaterdag.

Voor de verrassing van de dag kan je naar MAANBAR, die de acoustic stage afsluiten. Deze Bruggelingen maken Nederlandstalige pop die vergelijkbaar is met Yevgueni of Buurman, met een gitarist die als The Edge van U2 klinkt.

Zwart met een klontje

SONS is een evergreen deze festivalzomer. Als je ze nog niet aan het werk zag, krijg je op Suikerrock een herkansing. Zware gitaren die je live een sugar rush van jewelste bezorgen: niet verwonderlijk dat deze hard rockers de Nieuwe Lichting van Studio Brussel wonnen.

De gitzwarte postpunk van White Lies is zoet noch zomers. Maar op de website van Suikerrock beloven ze ons wel 'rillingen die tot in de Kerstvakantie nog voelbaar zullen zijn'. Daar zijn we nog niet zo zeker van, aangezien de band langzaam aan verdwijnt in het willen blijven reproduceren van hun populaire sound. Maar kom: zo’n sterke liveband geven we graag keer op keer een kans.

Lange zwarte jassen zijn echt niet aan te raden met de voorspelde hittegolf in achterhoofd. Toch zullen er twee of drie verschijnen voor Orchestral Manoeuvers In The Dark, OMD voor de vrienden. Fans van het Peulengaleis zullen die naam herkennen als de favoriete band van 'ons moe'.

Mensen die opgroeiden in de jaren 80 zullen hen vooral kennen van Enola Gay of Electricity. Toen mocht je er niet altijd uitzien alsof je je te hard aan het amuseren was op die muziek. Nu maakt dat écht niet meer uit. Dansen zoals je mama, dus!

Zondagavond wordt dus sowieso een feest: Kool & The Gang heeft zoveel hits dat zij een hele avond kunnen vullen met discofunk waarop het onmogelijk stilstaan is. Op die dag is het om 22u30 op de Wolmarkt in Tienen 23 graden. Doe daar gerust nog een graad of drie bij als Kool & The Gang met het plein klaar zijn.

‘Kindekenssuiker’

Als je deze artiesten op YouTube opzoekt, staat er gegarandeerd een puberale 'Like als je…' comment onder. Of dat een indicatie is van de leeftijd van het publiek, laten we aan experts van internetcultuur over. Zo iemand is DJ Yolotanker bijvoorbeeld: één grote meme op het podium. Of de beste dj ooit. De lagen ironie zijn alleszins niet meer te tellen. Kortgezegd: ‘t zijn ‘boenke boenke’-remixen van popnummers.

Als ze nog een model zoeken voor op de pakjes van kindekenssuiker zijn er op deze editie genoeg kanshebbers. Over Milo Meskens hadden we het al, maar Lil’ Kleine spant toch wel de kroon. Als u ergens zou willen beginnen, zijn beste nummer is ‘Alleen’, geproduceerd door Jack $hirak, het ware genie van de nederhop-revival.

Ook mildly amusing: als je als Vlaming naar ‘Zeg Dat Niet’ luistert, klinkt het refrein een beetje als 'Ik was echt verliefd op jouw tootje'. Als u niet graag kinderen op de eerste rij ziet ‘hard gaan’ op rapnummmers over drugs en geld, dan blijft u beter thuis op vrijdag. Ook Jebroer en Kraantje Pappie treden die dag op.