Vibes catchen met een Reggae Geel-ambassadeur

Reggae Geel 2018

"Yah man!"

Vier uur 's namiddags en al 34°c in de Kempen. Jamaica was nog nooit zo dichtbij. Het luidop voorlezen van de line-up brengt je alvast in de juiste stemming. Op de vijf podia pronken exotisch klinkende artiesten: Stonebwoy, Fyahkin, Masego Sound… Het zegt ons niets, maar dat is niet erg. Catch a vibe is de slagzin van het festival.



Enkele maanden geleden kreeg ik een bericht van een vriendin.
“Of ik mee wil naar Reggae Geel?”
- Jazeker!
“Koop dan wel je tickets via de link die ik je stuur.”
- Oei, sounds fishy...

Maar dat is het niet! Hanne is officieel Reggae Geel ambassadeur en samen kunnen we “rewards” verdienen. Stel je voor, een persoonlijke WC voor de aanvoerster en haar volgelingen, zowel op het terrein als op de camping! Dat kost je 6000 punten. Wait, what?

Je kan je op de site van Reggae Geel inschrijven als ambassadeur. Via je eigen dashboard verstuur je vervolgens links naar vrienden en kennissen. Telkens iemand een ticket koopt via jouw link, verdien je punten, zo’n 250 punten per verkocht dagticket. Damn, dat wordt toch number two bij de rest van het gepeupel. Dan maar inzetten op een gratis ticket en drankbonnetjes. Ook niet slecht.

Waar eerst naartoe?

Wellie weg!

De hele word-to-mouth opzet van de Reggae Geel ambassadeurs werkt. Met vijf vrienden zetten we voor het eerst voet op het festivalterrein. Tot scha en schande moeten we bekennen dat het veertigjarige jubileum onze eerste deelname is. We wonen nochtans op fietsafstand.

No smoking, No drugs

Wie reggae denkt, denkt al gauw aan frequent gebruik van softdrugs. De organisatoren zijn hierover zeer duidelijk: illegale drugs zijn verboden op en rond het festivalterrein. Er is vlak voor de ingang een groot politiekamp en er wordt actief gecontroleerd op drugs. Tegelijkertijd zijn de organisatoren niet blind voor het onlosmakend verband tussen hun preferabel muziekgenre en dem herbz.

Daarom voorziet de organisatie al enkele jaren de zogenaamde Amnesty Bins. Deze gepimpte vuilbakken laten je toe om je anoniem en zonder bestraffing te ontdoen van alle drugs die je per ongeluk niet had thuisgelaten. Sinds het snelrecht de politie in staat stelt om boetes vanaf 85 euro te innen, worden deze Amnesty Bins vaker benut. De inhoud wordt overgedragen aan de politie.

Door de aanhoudende droogte werden de weilanden vooraf extra besproeid met water en gold er een rookverbod in sommige delen van het terrein.

Het blijft natuurlijk een festival en festivalgangers hebben schijt aan regeltjes. Er werden dus net als op andere festivals overal dikke jonko’s gerookt door de liefhebbers. Take that, Babylon!

First stop: Skaville.

Jah Man!

Ellebogen in het gelid en de voeten onder je lijf uit skanken op de krakende plaatjes van Mr. Moodisc. Een gezellige hollandse vinylverzamelaar die als selektah drie keer de bühne zal betreden tijdens het festival.

Blijkbaar is dat de normale gang van zaken op een reggae evenement: de artiesten komen hier niet voor honderdduizenden euro’s, 40 minuten het beste van hun USB-stick geven. Neen meneer, reggae is hard werken. Back in dem early dayz hadden artiesten niet genoeg geld om een begeleidende band te betalen dus zag je vaak dezelfde band meermaals op de affiche.

Die traditie is in stand gehouden. Door de vele mash-ups, back2backs, clashes… zijn er muzikanten die zes uur aan een stuk staan te spelen.

Dub forest

Rare vruchten in de dub forest

De 18 inch corner is een idyllisch stukje bos waar drie muren van speakers neergepoot werden. Eindelijk schaduw! Praten lukt niet terwijl de bassen van het Leuvense High’r Ites Soundsystem ons volledige lijf doet trillen tot op een punt waarbij geen verzet meer mogelijk is. Dansen op dub, iedereen kan het.

We spreken af in de danstent

Better Safe Than Sorry

De Bounce Dancehall is de grootste tent van het festival. Opzwepende muziek en de aanwezigheid van een toog in de tent zorgt ervoor dat hier altijd volk is. Waarom de massa van de open air mainstage doorploegen als je je kan oriënteren op de derde paal links achteraan. Toch nog snel naar de mainstage voor de laatste tonen van Horace Andy. Zijn nasale stemgeluid menen we te herkennen van samenwerkingen met Massive Attack. Jawel, fact check.

I heard you like festivals, so I put a food truck festival right into your festival.

Geen nood, frietje-stoofvlees en Bicky Cheese waren ook van de partij maar voor de foodies, de veganisten en mensen met een voedselallergie was het dubbel feest. Indisch, Surinaams, Mexicaans, Aziatisch...en Tosti’s.

Niet te geloven dat je met zo’n divers aanbod gaat voor “een krok uit het vuistje”. Tip voor volgend jaar: de eettentjes aanvaarden enkel cash, geen bonnetjes. Die extra bonnetjes komen dan weer van pas bij de cocktailbar en drankstanden. Strongbow en Desperados van ‘t vat. Yah man!

Big Up Reggae Geel!

Verslag: Willem Dauwen