Werchter dag 3: liefde en rockgoden

BILL's festivalzomer

Oona Staes

Het is de derde dag van Rock Werchter en dat merk je ook. Iedereen geraakt net iets trager op gang en de artiesten moeten net dat tikkeltje meer moeite doen om het publiek aan het dansen te krijgen. Al lukt dat tegen de late namiddag en wat pintjes later veel gemakkelijker.

Slecht 21 jaar is ze, maar Jorja Smith maakt geen onopgemerkte passage door België. Smith brengt r&b met invloeden van jazz en soul. Met een stem die doet denken aan Amy Winehouse laat ze iedereen meedansen op haar zwoele hiphopgroove. Goede songs, sterke gitaarsolo’s en een fantastische stem, maar toch ontbreekt er iets. Jorja maakt geen connectie met haar publiek, bindteksten waren schaars en ook oogcontact zat er niet in. Présence heeft deze griet zeker, maar het bleef jammer genoeg allemaal heel afstandelijk. 

Nog voor het concert begon wist Jack White het publiek al een beetje te teasen door een aftelklok waar af en toe aan geprutst werd op de videoschermen te voorzien. Jammer genoeg kreeg hij het eerste uur de weide amper in beweging. Lag het aan de nummerkeuze of begint het festival zo hard door te wegen voor sommigen? White brengt experimentele rock en is van alle werelden thuis. Hij kan niet enkel zingen, maar laat zien dat hij ook straffe pianoskills heeft tijdens een samenspel met zijn pianist én hij kan ook een goed potje drummen zo blijkt. Hij heeft een zeer speciaal en specifiek stemgeluid en ook hiermee experimenteert hij graag. Drie micro’s heeft hij staan, met elk een eigen effect om zo unieke songs te creëren. 

In The Barn wist Khalid een generatie aan te spreken, zijn generatie, die leven op hun smartphone. Op zijn t-shirt staat teenage poetry te lezen, een verwijzing naar zijn songs en fans? De twintigjarige zanger straalt kalmte uit en brengt ingetogen popsongs. Toch kan hij het publiek meekrijgen en bij ‘Young Dumb & Broke’ breekt er pas echt een feestje los in de tent. Khalid was niet alleen gekomen, naast zijn band had hij ook nog vier danseressen bij. Af en toe deed hij een stukje choreo mee, wat onder luid gejoel positief onthaald werd door het publiek. Maar ook de WK-match van gisteren werd niet vergeten. “Congrats on the win Belgium”, klonk het bij de zanger. 

Maar eigenlijk was iedereen toch gewoon het voorprogramma voor Eddie Vedder? De vijfde keer al is het dat Pearl Jam hier op de wei van Rock Werchter komen rocken. Bij 'Kick out The Jams' haalde Vedder high class rockers op het podium: Wayne Kramer van MC5, Kim Thayil, gitarist van Soundgarden, en bandleden van Fugazi en King’s X. Eddie had zijn huiswerk gedaan, “We zijn blij hier te zijn op het beste festival ter wereld. En ik meen het oprecht, prachtige plek, prachtige mensen”, klonk het met héél veel haar op zijn Nederlandse uitspraak. De rockers droegen samen met Jack Johnson ‘Imagine’ van John Lennon op aan Donald Trump. “Om Trump te tonen dat je heus wel harmonieus samen kan leven met mensen van een ander ras, land of opvoeding.” Uiteraard passeerde de monsterhit ‘Alive’ ook de revue. Afsluiten deden ze met ‘Baba O’Riley’ van The Who, waar Vedder op het einde een voetbalshirt aantrok en “Wij gaan kijken! Naar deze kerels!” door de boxen schreeuwde.

Liefde, samenhorigheid en luide gitaren, de perfecte afsluiter van dag 3.