"Ik ben niet bang om verschillende dingen te doen"

Interview: Sir Yes Sir

Luna Onzia

Video’s voor "Ik ben niet bang om verschillende dingen te doen"

"Ik ben niet bang om verschillende dingen te doen"

Sir Yes Sir is hip, hot en happening. Hun verse debuutalbum We should talk wordt in de pers met bakken complimentjes overgoten en met hun eerste single Longing = good taste maakte de talentvolle jonge band inmiddels ook hun opwachting in verschillende televisie- en radioprogramma’s. CJP had een gesprek met frontman en muzikale duizendpoot Tijs Delbeke.

Je bent al lang muzikaal actief, maar tot nu toe misschien eerder op de achtergrond of in dienst van andere artiesten. Hoe voelt het om frontman te zijn en de boel zelf te runnen?
 

Tijs Delbeke: "Het is anders, maar voor mij klopte het echt dat dit nu kwam, het was een logische volgende stap. Ik heb altijd supergraag muziek gemaakt en ik heb veel geleerd om in groepen mee te draaien. Het grote verschil is concreet dat ik nu in een groep letterlijk van voren sta, dat ik het aanspreekpunt ben voor interviews. Vroeger heb ik wel altijd meegedacht, voor mij is het logisch om niet alles van je af te schuiven. Maar nu ben ik degene die met akkoorden of teksten op de proppen komt, pas daarna gaat de groep ermee aan de slag."

Je hebt een reputatie opgebouwd als multi-instrumentalist.

"Op mijn vierde of vijfde speelde ik al op een mini-casiopiano, vooral klassieke muziek. Vervolgens koos ik voor viool op de muziekschool, mijn broer speelde gitaar en zo pikte ik dat op. Later is er trombone bijgekomen. Ik speelde al vlot dingen na en maakte ook zelf muziek."

Welke artiesten vormen een belangrijke invloed voor je werk?

"Mijn oudere broer en zus waren al vroeg met alternatieve muziek bezig. Een van de eerste cd's die wij kochten was het eerste album van Eels, later kwamen daar Blur en Beck bij. Jeff Buckley draaide ik als puber veel en speelde ik na, voor een muziekliefhebber als ik was dat vooral door de gitaarsound een topper."

Ervaring

Hoe kijk je terug op Humo's Rock Rally in 2010? Jullie strandden toen redelijk vroeg in de wedstrijd.

"Onze demo was geselecteerd en in de eerste ronde hadden we goede reviews, maar we gingen toch niet naar de finale. Natuurlijk ben je dan teleurgesteld maar dit was voor ons, als nieuwe groep, eigenlijk ons eerste echte optreden. Achteraf bekeken waren we daar helemaal nog niet klaar voor, we waren in die periode nog hard op zoek naar onze eigen sound. Toch leer je sowieso van die ervaring, het is goed dat we het gedaan hebben. Vervolgens hebben we de tijd genomen om ons album samen te stellen en uit te brengen."

Hoe was het om samen te werken met je jeugdhelden van dEUS? Heeft dit deuren geopend?

"Voor mij was het ongelofelijk om met hen samen te spelen, zeker omdat ik toen nét beslist had om te stoppen met mijn doctoraat Germaanse talen om me volledig op muziek toe te leggen. Ik heb veel gehad aan de ervaring om met dEUS samen te werken en ik kon mijn netwerk uitbreiden. Ik heb bijvoorbeeld met Mauro Pawlowski achteraf nog muziek gemaakt voor een theaterproject."

Hoe is het verlopen met Sir Yes Sir? 

"Alban (Sarens, saxofonist) is eigenlijk de enige die al van het begin deel uitmaakt van de band. De huidige formatie is er nu ongeveer anderhalf jaar. Toen ik de groep oprichtte, eind 2009, wilde ik iets doen met twee saxofoons en een rockbezetting. Er zijn gaandeweg bandleden bijgekomen en weggegaan en nu is de samenstelling echt goed. Het helpt ook dat we veel live spelen en elkaar beter hebben leren kennen als vrienden. Alles valt op zijn plaats en daar ben ik heel tevreden over."

Lovende woorden

Jullie zijn stuk voor stuk al ervaren muzikanten, waarschijnlijk ook ieder met een eigen visie en bagage. Viel het mee om samen te werken?

"Je zou denken dat dit moeilijk is, maar het blijkt ook de grote waarde te zijn van de groep. We hebben alle vijf een heel andere muzikale achtergrond, ik ben bijvoorbeeld de enige die geen muziek heeft gestudeerd. Alban en Dries (Laheye) zijn meer jazzgericht en Dave (Menkehorst) en Tom (Veugen) hebben allebei Rockacademie gedaan in Nederland, dus dat ligt al ver van elkaar. Ook de verschillende muzieksmaken en de manier waarop je speelt moeten samenkomen en dit kan enkel door samen te spelen, door over muziek te praten en door samen te luisteren. Maar het is onze troef dat het natuurlijk verloopt. Ik vind niet dat wij op onze plaat als eender welk doorsneebandje klinken en dat doet me goed. Ik vind het bijna een plicht als je iets uitbrengt als muzikant om niet te herkauwen wat andere bands doen."

Jullie worden al "Belpops best bewaarde geheim" genoemd. Wat doet dit plotse succes met je?

"Het is leuk om die erkenning te krijgen maar zulke lovende woorden nog voordat de plaat uitkwam, legde ook veel druk op onze schouders. Ik kan niet ontkennen dat het een spannende tijd was. Maar nu de plaat er is en ook de reacties daarop overwegend positief zijn, ben ik opgelucht."

Ik zag jullie een tweetal jaar geleden live in de Arenberg en toen klonken jullie nog ongepolijster en experimenteler. Het lijkt alsof jullie muziek toegankelijker is geworden.

"Dat was de bedoeling, vooral op de plaat. Ik wilde een plaat maken die niet alle richtingen uitgaat maar ik denk dat we live sowieso ruwer klinken. Ik ben er niet bang voor om verschillende dingen te doen. Op de plaat staan rustige ballads als She of Tonight at noon, maar Smiling en Longing = good taste zijn dan weer stevige gitaarnummers. Tonight at noon speelden we twee jaar geleden ook maar het was toen een bombastisch nummer, nu hebben we het uitgekleed tot een klein liedje."

Vrijheid

Hebben jullie op muzikaal vlak concessies moeten doen om een album uit te brengen bij een groot label als EMI? 

"Helemaal niet! Zij waren fan en ondersteunden ons om de plaat te maken die we wilden. We konden echt ons ding doen en natuurlijk hebben ze mee bepaald wat de eerste single zou worden, maar dan nog hadden we alle vrijheid. Ik ben zonder meer tevreden over de samenwerking."

Hoe hebben jullie het proces van nummers schrijven en opnemen ervaren? Ik heb ook gelezen dat jullie opnames gedaan hebben in La Chapelle, dit zal toch ook zijn invloed gehad hebben?

"Ik zie dit eigenlijk ruimer. Die debuutplaat komt er drie of vier jaar nadat de groep is opgericht. Heel deze voorgaande periode is het proces geweest, sommige nummers dateren ook al van de beginperiode maar het laatste jaar is dit natuurlijk allemaal in een stroomversnelling geraakt met de huidige band."

"La Chapelle was een super ervaring. Dit is in de Ardennen en voor de rest is er niets te beleven, en je kan je enkel focussen op de plaat. Er is geen afleiding en dit werkte echt goed, iedereen was erg geconcentreerd. Een soort roes en hierdoor ging het ook snel, iedereen werkte heel efficiënt en eigenlijk ook vrij snel. Achteraf zijn we wel nog naar de ICP Recording Studios gegaan in Brussel voor nog extra gitaren en stem. Het was eigenlijk een goed proces en is allemaal redelijk goed volgens plan verlopen."

Deed dit iets met de relaties binnen de groep?

"Ik denk van wel. De periode in La Chapelle was zalig, iedereen was onder de indruk van hoe het klonk. Je gaat wel “bonden”. Er is natuurlijk ook nog een hele nasleep van mixen en producen, het proces is veel ruimer dan die paar dagen. Er waren natuurlijk wel meningsverschillen maar je kan hierover praten. Het is alleen maar goed dat je weet hoe iedereen in elkaar zit en hoe je hiermee omgaat."

Ligt de nadruk dan voor jou op optreden? 

"Niet per sé, ik doe dat gewoon ontzettend graag en ik zou het optreden nooit willen loslaten. Ik wil niet enkel cd’s maken, maar ik hecht wel heel veel belang aan een cd opnemen, zeker omdat ik ook voel dat dit nu aan het verwateren is. Er zijn wel muzikanten die een singletje uitbrengen en daar populair mee worden maar eigenlijk geen live show kunnen brengen. Dit vind ik jammer. Ik wil echt wel een hele plaat maken."

Jaloers

Moet er een boodschap in muziek zitten of is puur vermaak voldoende? Verschilt je mening hierin tegenover vroeger?

"Ik vind dat niets moet, maar ik kan enkel spreken voor wat ik zelf wil maken. Ik denk niet dat ik ermee kan leven dat nummers enkel nonsens zijn, zeker niet in Sir Yes Sir. Het blijkt ook uit de titel van de plaat, We should talk, dat is toch op veel vlakken een redelijk beladen zinnetje. We hebben wel degelijk iets te vertellen. Hierbij vertrek je gewoon uit eigen ervaringen, maar dan probeer ik dit wel op te tillen naar een hoger niveau zodat het iets universelers krijgt, zodat meer mensen zich hier ook in kunnen herkennen. In die zin heb ik er wel naar gestreefd om in alle nummers op de plaat iets te steken, zonder dat het belerend hoeft te zijn. Dat wil helemaal niet zeggen dat ik niet kan genieten van een muzikaal nummer of een nummer dat oppervlakkiger is, maar voor deze plaat gaat het wel op dat de tekst belangrijk is."

Zijn er oude of recentere artiesten die je bewondert om hun songteksten?

"Ik vind het ongelooflijk hoe Roos Reebergen van Roosbeef, een Nederlandse band waar ik ook bij speel, erin slaagt om inventieve, herkenbare en mooie teksten te schrijven. Daar kan ik echt jaloers op zijn, dat mensen daar schijnbaar geen moeite mee hebben."

Je hebt bij veel verschillende groepen gespeeld, is Sir Yes Sir een "landing" voor je te noemen? 

"Enerzijds wel, maar anderzijds zou dit impliceren dat ik zou willen stoppen met andere dingen en voorlopig is dit voor mij nog niet aan de orde. Stel dat Sir Yes Sir supergoed gaat en we de kans hebben om te gaan touren is het duidelijk dat ik keuzes zal moeten maken. Ik moet sowieso keuzes maken maar ik denk dat mensen te snel denken dat dingen niet te combineren zijn. Ik speel heel graag bij Dez Mona en Roosbeef e.d. en ik heb nog nooit iets moeten doen tegen mijn zin. Ik heb dit ook nodig, ik kan niet goed stilzitten. Ik zie het eerder als een debuut dan als een landing. Een soort debuut als songschrijver en de muziek die ik met deze band wil maken loslaten op het publiek."

Op de iPod

Wat speelt er op dit moment op jouw iPod? 

"Ik merk eigenlijk dat sinds ik veel muziek maak ik minder muziek luister. Ik ben ook niet zo veel thuis dus ik luister meestal muziek onderweg, en naar de radio. Ik luister tegenwoordig vooral veel cd’s van vroeger opnieuw, nu ben ik weer redelijk wat Tom Waits aan het luisteren, ook terug wat oudere jazz. Ik probeer ook nieuwe dingen te ontdekken maar dit deed ik vroeger veel meer. Over nieuwe hypes kan ik meestal zelden meepraten, ik heb wel een redelijke muziekcollectie waar ik af en toe dingen uitpik."

Heb je een favoriet nummer op We should talk?

"Er zijn een paar nummers die ik zelf heel mooi vind zoals Keep the horsemen out of I lie myself to sleep again. Ik ben vooral blij dat Ideas for waste of time erop staat omdat dit het eerste nummer is dat ik echt voor Sir Yes Sir geschreven heb. Dit nummer is speciaal omdat we dit vroeger al speelden en dit het enige nummer is dat nu ook echt op de plaat staat. Ik speel dit nummer nog altijd heel graag. Maar verder is er niets dat ik tegen mijn zin speel."

Vind je de tijd en energie die je als muzikant in het schrijven en opnemen van een album steekt nog in verhouding staan tot de potentiële verkoop in een tijd waarin iedereen vindt dat je muziek gratis van het internet moet kunnen halen? 

"Ik vind het heel moeilijk om hierop te antwoorden. Natuurlijk heb ik veel liever dat mensen onze muziek kopen en deze appreciëren. Anderzijds is er al zo veel over illegaal downloaden geschreven en gediscussieerd dat je je er bijna bij gaat neerleggen. Je hebt programma’s als Spotify, Deezer, .. wij hebben onze plaat ook al voor ze uitkwam op Deezer gezet. Onze policy nu is om zo veel mogelijk mensen onze muziek te laten horen: hoe meer, hoe beter. Zij die het echt goed vinden zullen het album wel kopen, ik vertrouw wel een beetje op de “goodwill” van mensen die vinden dat we een goeie plaat hebben gemaakt of houden van onze muziek. De illusie dat je echt rijk wordt van albumverkoop heb ik niet."

"Je moet vooral muzikant worden omdat je dit graag doet, ik speel gewoon supergraag en we gaan nu echt veel optreden en daar ben ik heel blij om, hopelijk ook voor steeds grotere zalen met meer publiek. Een cd kopen is één ding, maar ik wil natuurlijk  ook dat mensen naar onze optredens komen kijken."

En kijk eens in je glazen bol?

"Moeilijk, want je hebt zoveel factoren niet zelf in de hand. We hebben al heel mooie kansen gekregen, ook bijvoorbeeld in Nederland om te spelen in het populaire actualiteitenprogramma De Wereld Draait Door en bij Giel Beelen op de radio. Wij willen gewoon zoveel mogelijk spelen en een steeds groter publiek uitbouwen. Als het aanslaat in Nederland is het natuurlijk leuk, en Berlijn staat ook al op het programma. Hopelijk kunnen we volgend jaar een leuke tour plannen door Europa!"

Beluister hierboven de top 5 van Tijs Delbeke.