K's Choice rijdt uit met The Phantom Cowboy

"Het moest dringend een pak harder"

Pieter

K's Choice - Private Revolution

Vier jaar na Little Echo's en 21 jaar na hun debuut lanceren Geert en Sarah Bettens hun zevende plaat samen. En het gaat van harder, faster stronger: beluister de vorige zes albums maar eens tegelijk, en je komt qua decibels nog niet in de buurt van wat K's Choice met The Phantom Cowboy produceert. Howdy, let the beast go! Tijd voor een beetje uitleg.

Scooby Doo VS. Ghost Rider

Wie of wat is The Phantom Cowboy, en wat maakt hem/haar zo anders binnen jullie repertoire? 

Sarah: “Eerlijk: de naam van de plaat keken we af van een gelijknamig stripboek dat toevallig op de studiovloer rondslingerde. Maar tegelijk is het ook niet zomaar een willekeurige naam. De titel deed ons denken aan een mystieke, spookachtige figuur die vanuit een andere dimensie in de ruimte galoppeert. Enfin, je mag eigenlijk zelf kiezen welk verhaal je noteert, dat van die geest of dat over een onnozele Scooby Doo-strip (lacht).”  

Gert: “We vonden het hoog tijd om na een resem intiemere albums het roer eens compleet om te gooien. Eindelijk nog eens rechtstaan tijdens onze shows. Dat was één van onze stokpaardjes tijdens het schrijfproces: elk nummer moest en zou rocken. Daarom riepen we de hulp in van Alain Johannes (Them Crooked Vultures, Queens of the Stone Age…nvdr.). We konden de plaat ook gewoon zelf maken, maar met hem als producer wisten we dat het sowieso een spectaculair album zou worden, en niet zomaar een hoop leuke deuntjes.”  

"Deze keer schreven we voor het eerst alle nummers samen. Helemaal in het begin schreef ik alleen; Sarah moest toen nog ontdekken dat ze dat ook kon."

Ik las dat jullie voor het eerst samen aan de nummers schreven, in plaats van elk afzonderlijk. Waarom deden jullie dat nooit eerder? 

Gert: "Awel, het klinkt misschien raar na een carrière van meer dan twintig jaar, maar het was er simpelweg nog nooit van gekomen. In het begin schreef ik sowieso de meeste nummers, omdat Sarah toen nog niet wist dat ze dat kon (lacht)." 

Sarah: "We zijn vooral samen tijdens het touren, en dan werken we doorgaans niet aan nieuwe nummers. Deze keer kwam Gert bijna letterlijk een paar weken in mijn kelder in Tennessee logeren. De plaat is dan ook meer dan ooit een fusie is van onze respectievelijke visies. Wat bijvoorbeeld begon als een riff van Gert, kreeg er van mij een baslijn en een refrein bij en groeide zo uit tot een afgewerkt nummer."

Hebben jullie persoonlijke favorieten op het album?

Gert: "Het album is nog zo nieuw, voorlopig zijn we nog verliefd op alle nummers."

Sarah: "Inderdaad, maar dan misschien toch Bag Full of Concrete. Wat mij betreft is dat het meest overkoepelende nummer, het vat het best samen waarover The Phantom Cowboy gaat. Een zeker gevoel van echtheid, het besef dat de mening van anderen je niet al te hard mag gaan raken."

Not an Addict, zeshonderd keer later

Hoe beu zijn jullie die monsterhit Not an Addict ondertussen? 

Gert: "Dat valt echt enorm goed mee. Het zou per slot van rekening nogal arrogant zijn om dat nummer te haten, aangezien we er zoveel aan te danken hebben. Al is het nieuwe er na zeshonderd keer wel af. Of zou het meer dan zeshonderd zijn? Vast wel (lacht)." 

Sarah: "Voor een deel van het publiek zullen we altijd bekend blijven omwille van dat ene nummer. Maar gelukkig hebben we de kans gekregen om al die jaren nieuwe muziek te blijven maken, en gelukkig bleek er ook op die nieuwe nummers een publiek te zitten wachten." 

Gert: "Inderdaad, want ik heb ook al bands live zien spelen waarbij het publiek na de grootste hit massaal de benen neemt. Dat lot is ons voorlopig althans bespaard gebleven." 

Jullie waren al groot voor het tijdperk van Twitter, Facebook en Instagram. Is het nu niet een pak intimiderender om je muziek uit brengen, aangezien iedereen plots criticus kan spelen?

Gert: "Goh, kritiek hoort er gewoon bij. Van wie of vanwaar die komt, maakt uiteindelijk niet veel verschil." 

Sarah: "We kregen twintig jaar geleden al heel wat verwijten te horen. Ik was niet vrouwelijk genoeg, we waren te saai... Het verschil is gewoon dat er toen maar vijf of zes recensies verschenen die iedereen dan ook las. Nu wordt er veel meer gesproken en geschreven, maar die woorden hebben een pak minder impact. Mijn zoon van zeventien besloot onlangs zijn Twitter-account te wissen, hij vroeg zich af waarmee hij bezig was." 

Bedankt voor de ophelderingen en de groeten in Tennessee, Sarah. 

Sarah: "Graag gedaan. Mag ik nog zeggen dat ik ongelofelijk jaloers ben op je atoma-schrift? Dat moeten ze in de VS nog uitvinden, helaas." 

The Phantom Cowboy ligt vanaf 24 april in de rekken.