"Mooie liedjes met een rauw kantje"

Krankland brengt debuutalbum Wanderrooms uit

Amber Vanderschueren

Nog op zoek naar een soundtrack voor je herfstavonden? Search no longer en haal Wanderrooms, het debuutalbum van Krankland, in huis. BILL ging naar hun Stoemp! Caféconcert in Brussel, sloeg een praatje met frontman Thomas Werbrouck en hoorde dat het goed was.

Achteraan in Café Le Coq neem ik plaats op de bank naast het geïmproviseerde podium. Voor ik mijn gesprekspartner aan meer muzikale vragen onderwerp, ben ik wel benieuwd of hij zelf een fervente caféganger is.

Thomas Werbrouck: “Vroeger, toen ik een prille twintiger was en nog studeerde, ging ik vaker op café. Nu merk ik dat ik een redelijke huismus ben. Ik ben graag thuis in m’n comfortzone met m’n gitaar en m’n muziek. Misschien heb ik wel een lichte drempelvrees. Eens ik daarover ben, vind ik het wel fantastisch om mensen te ontmoeten."

"Het is een soort singer-songwritermuziek met klankexperimenten." 

Aangezien debuutalbum Wanderrooms nog maar net uit is, wil ik het je wel vergeven als je nog niet van Krankland gehoord hebt. Niemand beter dan het brein achter dit nieuw muzikaal project om te beschrijven wat je je erbij moet voorstellen.

Thomas: “Ik heb geprobeerd om heel mooie liedjes te maken, maar er zit altijd een rauw kantje aan. Het is een soort van singer-songwritermuziek met klankexperimenten. Daar hangt het wat tussen. Sommige mensen horen er psychedelica in, anderen Tom Waits."

“Het is zeker melancholische muziek. Die melancholie is zo’n beetje de kern. We hebben geprobeerd daar een interessante sound rond te maken. Alle invloeden die ik ooit heb gehad, alle muziek waar ik ooit naar heb geluisterd, is er in één hoop uitgekomen."

De liedjes zijn redelijk uiteenlopend. Had je dit zo voorzien?

“Nee. Ik heb in het creatieve proces mijn onderbewustzijn laten spreken. Een beetje afgekeken van de surrealisten. Zonder veel nadenken ben ik op mijn gitaar beginnen spelen. Meestal was dat ’s nachts toen ik last had van slapeloosheid. Dan ging ik naar m’n kamertje en speelde ik. Dat nam ik allemaal op op een dictafoontje. De volgende ochtend luisterde ik dan naar wat ik had zitten uitspoken de nacht ervoor. Daar ben ik aan gaan bouwen en echte liedjes van gaan maken.”

Is je onderbewustzijn dan jouw inspiratiebron of zijn er andere dingen waar je inspiratie vandaan haalt?

“Ik denk dat het onderbewuste meer de methode is en de inspiratie eerder uit beelden komt, als ik uit het raam kijk bijvoorbeeld. Er is een nummer, Dog Days, dat zo geboren is. We zaten in een chalet in de Ardennen op de top van een heuvel, helemaal afgelegen in de bossen."

"Het was heel hard beginnen sneeuwen en we waren ingesneeuwd geraakt. Ik weet nog goed dat ik ’s morgens wakker werd, mijn gitaar pakte en naar buiten keek. Ik zag het besneeuwde landschap en toen begon ik het melodietje van Dog Days te spelen.”

De oplettende lezer is het misschien al opgevallen dat zowel de naam Krankland - "krank" betekent "ziek" in het Duits- als Wanderrooms –afgeleid van het Duitse woord "wunderkammer", een soort van rariteitenkabinet- een link hebben met de Duitse taal. Toch zal ik moeten teleurstellen wat die mysterieuze link betreft.

Thomas: “Op zich heb ik niet echt iets met het Duits, maar voor het artwork waren we heel erg gefascineerd door het Duitse expressionisme.”

“Ik heb lang gedacht over een naam voor dit project. Ik wilde niet naar de wereld trekken als Thomas Werbrouck, de singer- songwriter. Ik wilde wel dat het mysterieus klonk. "Krank" vind ik een heel chique woord. Het klinkt ook goed en zegt iets over de melancholie in de nummers. "Land" omdat ik enerzijds geïnspireerd ben door landschappen en anderzijds vind ik het weidse daaraan heel mooi.”

Wat zou jijzelf in jouw wunderkammer verzamelen?

“Daar kan ik wel eventjes los op gaan... Wat je vaak ziet in zo’n kamers, is een opgezet dier. Ik zou een hele grote zwaardvis aan het plafond willen hangen. Dat is al een begin. Ik zou ook zeker tekeningen willen van Daniel Johnston of Henry Dargeroutsider-kunstenaars. En als ik ze misschien op de kop zou kunnen tikken, hele oude flessen wijn uit de 17de eeuw.“

Wat wil je nog verwezenlijken met Krankland?

“Ik hoop dat we onze plek vinden in het concertland en dat we een lange carrière mogen hebben. Niet dat we binnen een jaar al oud nieuws zijn, maar gewoon op langere termijn vier à vijf goede platen kunnen maken. Dat zou eigenlijk de max zijn.”

 

Het volgende concert in België is op 27 oktober in Trix in Antwerpen. Daarna passeert Krankland ook nog in de Hasseltse Muziekodroom (20/11) en in De Kreun in Kortrijk (14/12).