Dag 1 op #RW17: ruzies over tamboerijnen en gloeiende gletsjers

Rock Werchter

Pieter

Op de eerste Rock Werchter-dag kwamen we vast te zitten in een kokende grot onder een zwoele gletsjer en vierden we het jubileum van Kings of Leon. Maar we leerden vooral dat je maar beter geen kleine meisjes besteelt tijdens een concert van Arcade Fire

Agnes Obel: oergeluiden uit het Hoge Noorden 

De Deense nachtegaal liet zich in Werchter vergezellen van een bende met glitterstrepen beschilderde indianenvrouwen. Samen sleurden ze de volledige Barn mee naar een paarse wereld vol vuur, ijs en rauwe emoties, begraven in een kokende grot onder een snikhete gletsjer. Met de stembanden van een elf gidste Obel ons tien nummers lang door haar zelfgeschapen universum van donkere bassen, donkere strijkers en nog donkerdere gevoelens. Laat die vrouw alstublieft een keer de soundtrack van Game of Thrones bedenken.

Arcade Fire: het incident met de tamboerijn

Waar bij Agnes Obel het publiek nog (onterecht) druk binnen en buiten liep, wist Arcade Fire de wei voor het hoofdpodium met succes anderhalf uur te gijzelen.  Na een nummer of drie sloeg de dieselmoter van Regine Chassagne aan: gehuld in zwart leder en neonroze en gewapend met accordeons, een androgyne stemgeluid en killer hips palmde ze moeiteloos het volledige gazon in. Een concert dat wegens extreme degelijkheid over de ganse lijn geen echte uitschieters kende.

Buiten misschien toen zanger Win Butler het aan de stok kreeg met een motherfucker die een meisje van acht wou bestelen. Het kind volgde het volledige concert vanop de derde rij in de nek van haar vader. Butler wierp haar zijn tamboerijn toe, en laat ons het erop houden dat de loser die het instrument probeerde te onderscheppen er nog altijd niet goed van is. 

Kings of Leon: een ouderwets jubileum

De familie Followill - de band bestaat uit drie broers en hun neef - passeerde al voor de zevende keer op de Werchter-wei. Hun jubileum had veel weg van een ouderwets familiefeest, bijvoorbeeld een communie. Er waren meer dan genoeg zatte nonkels, die op de tonen van de grote hits uit hun roes gewekt werden en naar de dansvloer waggelden. Het menu was voorspelbaar, met als apotheose het aansnijden van ijslammetje Sex on Fire. Voorspelbaar, maar daarom niet minder lekker. Net zoals onze moeder ons vroeger uit het springkasteel moest komen sleuren, slenterden we gisteren ook met tegenzin naar de bushalte.

Meer Werchter? Volg de avonturen van onze reporter op Instagram.